Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αγωγή των Εταιρειών ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ και ΕΚΟ ΑΒΕΕ που προσέφυγαν κατά της απεργίας που προκήρυξε η ΠΟΕ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας).

Η θέση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενέργειας για τον Κοινωνικό Χαρακτήρα της Ενέργειας αλλά και για τη διατήρηση και διεύρυνση της συμμετοχής του Δημοσίου στις Επιχειρήσεις του Κλάδου της Ενέργειας, είναι πάγια και ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ.

Παρά το γεγονός ότι πλέον έχουν εκλείψει οι σχετικές συνθήκες που επέβαλαν τις μνημονιακές υποχρεώσεις στη χώρα, αλλά και ότι η δημοσιονομική κατάσταση επιτρέπει όχι μόνο τη διατήρηση του ποσοστού του Δημοσίου στις Εταιρείες του Κλάδου, αλλά και της επανόδου σε αυτό του ποσοστού που κατείχαν προ μνημονίων, εξακολουθούμε και βιώνουμε στον Κλάδο της Ενέργειας περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις και εκποιήσεις των μετοχών που κατέχει το ΤΑΙΠΕΔ.

Είναι δε τουλάχιστον οξύμωρο το γεγονός, ότι το ΤΑΙΠΕΔ συνεχίζει την εκποίηση ποσοστών μετοχών σε Επιχειρήσεις που όχι μόνο δεν είναι «προβληματικές», αλλά είναι κερδοφόρες και αποτελούν πηγή εσόδων για το Δημόσιο.

Η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση των Επιχειρήσεων του Κλάδου, όπως συνέβη πρόσφατα και με την περίπτωση της HELLENIQ ENERGY, αφενός θέτει σε κίνδυνο τα εργασιακά, ασφαλιστικά και λοιπά δικαιώματα των εργαζομένων του Κλάδου, και επιπλέον συνιστά μείζον Εθνικό ζήτημα, καθώς έτσι το Δημόσιο απεμπολεί τη δυνατότητα να παρεμβαίνει και μέσω της συμμετοχής του στις επιχειρήσεις ενέργειας, με σκοπό τη ρύθμιση των θεμάτων ενέργειας υπέρ των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, εν μέσω μάλιστα ενεργειακής κρίσης, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τον ίδιο τον Κοινωνικό Χαρακτήρα της Ενέργειας.

Η εργολαβοποίηση του Κλάδου διευρύνεται συνεχώς, ειδικά στις Εταιρείες όπου το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει πακέτο μετοχών, με δυσμενή αποτελέσματα για τους εργαζόμενους αυτούς.

Επιπλέον το αίτημα για Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με θετικό πρόσημο είναι επιβεβλημένο, παράλληλα με την κήρυξη της Υποχρεωτικότητας της Κλαδικής Σύμβασης που υπέγραψε η ΠΟΕ.

Ως εργαζόμενοι και ως πολίτες αυτής της χώρας, δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι και απλοί θεατές στις εξελίξεις, όταν αυτές επηρεάζουν ποικιλοτρόπως τις ζωές μας.