Διάβασα πως σύντομα θα προκηρυχτεί διαγωνισμός για την μεταβίβαση τoυ χαρτοφυλακίου ζωής της Commercial Value .Σχεδόν ταυτόχρονα διάβασα την μεταβίβαση των καταθέσεων των Συνεταιριστικών Τραπεζών που έκλεισαν (Αχαΐας , Λαμίας, Λέσβου) στην Εθνική Τράπεζα, για προστασία (σωστά) των καταθετών.

Αναρωτιέμαι γιατί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά ,και μάλιστα από τον ίδιο εποπτικό φορέα .την Τράπεζα της Ελλάδας.

Το χαρτοφυλάκιο της Ασφαλιστικής λεηλατήθηκε ήδη όχι μόνο πριν το κλείσιμο της, με  την διασπορά της σχετικής φήμης από «γνωστούς άγνωστους» αλλά ιδιαίτερα μετά, με ωφελημένες ανταγωνιστές ,που τώρα καλούνται να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό.

Αξίζει κάποιος να ψάξει ποιές είναι οι Εταιρίες που πήραν το υγιές χαρτοφυλάκιο και να τις πιέσει να συμμετάσχουν υποχρεωτικά στην μεταφορά των συμβολαίων που έμειναν στο χαρτοφυλάκιο και είναι κατά κανόνα εκείνα που οι ασφαλισμένοι είναι μεγάλης ηλικίας ή είχαν ζημιές στο παρελθόν.

Θεωρώ πως όπως ο επόπτης του χαρτοφυλακίου ζωής που κούρεψε τις απαιτήσεις ,με λογικά επιχειρήματα ,που όμως δεν δικαιολογούνται από τα εγκεκριμένα τεχνικά σημειώματα των συμβολαίων, μπορεί να το κάνει με την κάλυψη της ΤτΕ.Και μην ισχυριστεί κανείς την πιθανή απουσία σχετικών διατάξεων .

Θυμίζω πως για την ενίσχυση «προβληματικής» Τράπεζας που ήδη τέθηκε σε εκκαθάριση και ενισχύθηκε από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ),γινόταν καταθέσεις Δημοσίων Οργανισμών ,που νομιμοποίησε εκ των υστέρων ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Άλλωστε προέχει η αντιμετώπιση ενός κοινωνικού προβλήματος που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε με πράξεις ή παραλείψεις της και με την μεροληπτική συμπεριφορά της.

Να μην επανέλθω στην «ισονομία» και την μεροληψία με την οποία η ΕΠΕΙΑ αντιμετώπισε την Εταιρία, θέλοντας να υποστηρίξει τις ξένες Εταιρίες και να «κτυπήσει» τον Παύλο Ψωμιάδη που «ονειρευόταν» την δημιουργία ενός ισχυρού Ελληνικού Ασφαλιστικού Πυλώνα.

Θα κλείσω με την παρατήρηση ότι στο χαρτοφυλάκιο που πρόκειται να «μεταβιβαστεί»,ανήκε ένα μεγάλο ποσοστό της ΑΣΠΙΣ BANK, της οποίας οι μετοχές απαξιώθηκαν ταχυδακτυλουργικά και τελικά μηδενίστηκαν, κατά την διάρκεια της εκκαθάρισης.

Φαίνεται ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες επενδυτών, οι καταθέτες των Τραπεζών και οι ασφαλισμένοι. Οι πρώτοι προστατεύονται ενώ οι δεύτεροι διώκονται. Ίσως αυτό δίνει και την εξήγηση της χαμηλής ανάπτυξης των ασφαλίσεων ζωής μια που απ’ότι φαίνεται ο Τραπεζικός τομέας, παρά το σπρώξιμο, δεν είναι έτοιμος ούτε για το Bancassurance.

*του Δημήτρη Βιδάλη