του Γιώργου Νικολάκου*,

Βιοπαλαιστής αγρότης στην αρχή. Στην πορεία άρχισε να καταπιάνεται με επισκευές  γεωργικών μηχανημάτων. Σταδιακά έφτιαξε μία αποθήκη με μηχανήματα και ανταλλακτικά την οποία επέκτεινε και σε έκθεση γεωργικών μηχανημάτων, δημιουργώντας μία αξιόλογη βιοτεχνική-επισκευαστική μονάδα αξίας περίπου 5.000.000ευρώ. Όλα αυτά δημιουργήθηκαν χωρίς καν την στοιχειώδη μόρφωση αλλά  με σκληρή δουλειά, καθώς και με διάφορες επιδοτήσεις και δάνεια βασισμένα επάνω στο γνωστό πελατειακό κράτος, το οποίο τώρα όλοι σιχτιρίζουμε και όσοι δεν το ασπαστήκαμε, τουλάχιστον το ανεχτήκαμε. Κτυπάει λοιπόν κάποια στιγμή το τηλέφωνό μου και ακούγεται από την άλλη μεριά μία τραχιά και απότομη επαρχιακή φωνή,  χωρίς και πολύ διάθεση για ευγένειες. «Είσαι ο Νικολάκος»; «Ναι ο ίδιος σε τι μπορώ να σας βοηθήσω»; «Λέγομαι τάδε και τηλεφωνώ από τους Γαργαλιάνους όπου μένω και εργάζομαι. Μπορείς να μου δώσεις πληροφορίες σχετικά με την αποζημίωσή της επιχείρησής μου από πυρκαγιά, την οποία δεν μου αποζημιώνει η ασφαλιστική εταιρία στην αξία που την ασφάλισα; Θα σε πληρώσω για τον κόπο σου»! «Βεβαίως κύριε τάδε αλλά αυτά τα πράγματα δεν λέγονται έτσι από το τηλέφωνο. Πέστε μου σας παρακαλώ πως με βρήκατε και γιατί απευθυνόσαστε σε εμένα». «Σε βρήκα από ένα τεύχος του Nextdeal που έγραφες για το banκassurance και μου το έδωσε ένας φίλος. Έβαλα το παιδί κι έψαξε στο internet και έτσι σε βρήκα, λοιπόν μπορείς να με βοηθήσεις»; «Σας επαναλαμβάνω ναι, εξάλλου αυτή είναι η δουλειά μου. Πέστε μου όμως σας παρακαλώ από το τηλέφωνο σε γενικές γραμμές περί τίνος πρόκειται, κι αν διαπιστώσω ότι μπορώ να βοηθήσω σε κάτι, τότε θα συναντηθούμε από κοντά για να δούμε τι μπορεί να γίνει». Για να μην σας τα πολυλογώ ο άνθρωπος αυτός κατά τα λεγόμενά του δημιούργησε, όπως σας διηγήθηκα στην αρχή μία περιουσία 5.000.000€, δηλαδή ένα κτίριο κάποιων χιλιάδων τμ γεμάτο γεωργικά μηχανήματα και ανταλλακτικά γνωστό στην περιοχή. «Η τράπεζα μ έφαγε φίλε να το ασφαλίσω. Εκείνη την εποχή μάλιστα, πριν τέσσερα χρόνια δηλαδή το 2008, μου έδινε και ένα δάνειο 2.000.000, για να με βοηθήσει να εισάγω καινούργια γεωργικά μηχανήματα, αλλά και να φτιάξω την ρευστότητα της επιχείρησης. Μου έλεγε ο διευθυντής της τράπεζας:  «Το δάνειο βεβαίως να στο δώσω αλλά θα ασφαλίσεις την επιχείρηση γιατί πολλά γίνονται. Δεν βλέπεις τις φωτιές που έγιναν και κάηκε όλη η Πελοπόννησος? Όλα κι όλα η τράπεζα πρέπει να εξασφαλίσει το δάνειό της» .«Να σου πω την αλήθεια φίλε Νικολάκο δεν τα εμπιστευόμουν όλα αυτά, γιατί δεν ήξερα και πολλά γράμματα. Τις ασφάλειες γενικά δεν τις ήξερα καθόλου, αλλά τις θεωρούσα και πεταμένα λεφτά ιδίως μετά την υπόθεση της Ασπίδας που τότε πολλοί φίλοι μου γκρινιάζανε ότι θα χάσουν τα λεφτά τους όπως κι έγινε. Είχα ανάγκη όμως από το δάνειο αλλά και θεώρησα λογικό το επιχείρημα του διευθυντή, κι έτσι δέχτηκα να με επισκεφθεί άνθρωπος της θυγατρικής ασφαλιστικής εταιρίας από την Πάτρα, για να φτιάξουμε τα συμβόλαια.
Πράγματι μου ήλθε ένας λιμοκοντόρος, κουστουμάτος από την Πάτρα και με ζάλισε με κουβέντες που δεν καλοκαταλάβαινα. Προσπάθησε να με ψήσει να κάνω και ασφάλεια σύνταξης για εμένα, αλλά δεν τα κατάφερε γιατί εγώ φοβόμουν τα πολλά λόγια και τις τσιριμόνιες και προτιμούσα να φυλάω τα λεφτά μου στην τράπεζα ή να τα επενδύω στην επιχείρηση μου. Τελικά αρχίσαμε να μιλάμε για την  ασφάλιση της αποθήκης, της έκθεσης και του συνεργείου και μου είπε να καταγράψω όλο το περιεχόμενο ένα – ένα για να βρούμε την αξία του περιεχομένου. Πράγματι έβαλα τον γυιό μου και έφτιαξε λίστα με το περιεχόμενο που έφθασε στην αξία των 5.000.000€. Του τόνισα ξεκάθαρα όμως ότι δεν υπήρχαν τιμολόγια αγοράς για όλα , αλλά για περίπου τα μισά από αυτά και οι τιμές που έδωσα ήταν με βάση την δική μου εκτίμηση. Τα μισά από αυτά τα γεωργικά μηχανήματα τα είχα φτιάξει μόνος μου ή τα είχα αγοράσει κοψοχρονιά από κάποιους που μου τα πούλησαν χωρίς τιμολόγιο και τα είχα σενιάρει για πούλημα. Ο ασφαλιστής χωρίς να δώσει και πολύ σημασία σε ότι του είπα, έδωσε την λίστα στην τράπεζα, αφού με έβαλε και υπέγραψα κάτι χαρτιά για το συμβόλαιο Ταυτόχρονα με διαβεβαίωσε ότι η τράπεζα θα ήταν δίπλα μου σε ότι κι αν συνέβαινε.

Τελικά 1 χρόνο μετά πήραν φωτιά από άγνωστη αιτία, τα διπλανά χωράφια και η φωτιά επεκτάθηκε στην επιχείρηση μου Η πυροσβεστική ήλθε αμέσως αλλά ήταν ένα μόνο αυτοκίνητο και μόλις τελείωσε το νερό, πήγε να γεμίσει και πάλι στην πόλη. Εν τω μεταξύ όμως τα λάδια και οι βενζίνες από τα μηχανήματα, μετέδωσαν γρήγορα την φωτιά και η επιχείρηση μου κάηκε ολοσχερώς. Η ασφαλιστική στην αρχή αρνήθηκε να πληρώσει, γιατί η φωτιά ήλθε όπως είπε απ έξω και εγώ δεν είχα κάλυψη από δάσος και θάμνους. Μετά κατηγορήθηκα για εμπρησμό και τραβιόμουνα στους εισαγγελείς και τους ανακριτές, αλλά τελικά ο εισαγγελέας με απάλλαξε με βούλευμα μετά από 1 χρόνο γιατί δεν είχα καμία ανάμιξη Έτσι η εταιρία δέχθηκε τελικά  να με αποζημιώσει. ενώ στην αρχή έβρισκε διάφορες δικαιολογίες.
Κάποια στιγμή δύο περίπου χρόνια μετά, με κάλεσαν στην εταιρία κάποιοι μεγαλοδιευθυντές και μου είπαν να πάρω ένα εκατομμύριο αποζημίωση, γιατί δεν μπορούσα να αποδείξω τίποτε από αυτά που δηλώθηκαν στο συμβόλαιο. Ζήτησα τον φάκελο του ασφαλιστηρίου με εντολή εισαγγελέα, για να αποδείξω αυτά που δήλωσα από την αρχή, αλλά μου είπαν ότι δήθεν οι αιτήσεις και τα έγγραφα έχουν χαθεί. Τώρα πληρώνω δικηγόρους και έχω το συνεργείο και την έκθεση στο οικόπεδο με λαμαρίνες και το γραφείο σ’ ένα τροχόσπιτο δίπλα στα καμένα, είμαι κατεστραμμένος, ενώ χρωστάω και στην τράπεζα τα δανεικά». «Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να σε βοηθήσω αγαπητέ μου με αυτά που μου περιγράφεις Προφανώς ο πραγματογνώμονας εκτίμησε αυτήν την αξία αποζημίωσης με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία που είχε Αυτά τα πράγματα έπρεπε από την αρχή να γίνουν σωστά και με σωστό τρόπο, αλλά τέλος πάντων  ας μου τηλεφωνήσει ο δικηγόρος σου να συνεννοηθούμε (ακόμα περιμένω τηλέφωνο) Ποιοι λοιπόν φταίνε για όλα αυτά διαμεσολαβητές μου? Ο πελάτης χωρίς φορολογική και ασφαλιστική συνείδηση που εκβιάστηκε για ένα δάνειο;  Ο διαμεσολαβητής, που τον ασφάλισε προφανώς χωρίς να έχει την κατάλληλη τεχνογνωσία  κάνοντας την  πώληση στο πόδι για την προμηθειούλα, προκειμένου να την μοιραστεί με τον διευθυντή της τράπεζας; Γιατί ο πελάτης εγκαταλείφθηκε την ώρα της ζημιάς; Τι συμβαίνει και πάμε από το κακό στο χειρότερο? Την απάντηση βρείτε την μόνοι σας.

* Ο κ. Γιώργος Νικολάκος (στη φωτογραφία) είναι μέλος του ΔΣ του ΣΕΜΑ και διευθύνων σύμβουλος της Fasmagroup

To άρθρο είναι αναδημοσίευση από την εφημερίδα Nextdeal  τεύχος 265 που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας