Παραμονή Πρωτοχρονιάς μαζί με τις κάρτες και τα δώρα παρέλαβα κι ένα φάκελο που μέσα είχε δυο επιστολές. Η πρώτη επιστολή έγραφε:

«Προς κ. Χρήστο…. Οδός….κωδικός…Αθήνα...ημερομηνία…

Κύριε….
Με την παρούσα… με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος… ότι καταγγέλλει τη σύμβαση παραγωγικής συνεργασίας που έχει μαζί σας (με βάση την οποία διαμεσολαβείτε μεταξύ τρίτων και αυτής για την πώληση των προϊόντων της) και κατόπιν τούτου σας καλεί να της επιστρέψετε τα έντυπα που βρίσκονται στα χέρια σας. Οι νόμιμοι εκπρόσωποι κλπ, κλπ, υπογραφές».

Η δεύτερη επιστολή απευθυνότανε σε πελάτη του Χρήστου:

«Αθήνα… Αριθμ. Ασφαλιστηρίου… Πελάτης οδός και αριθμός…

Αγαπητέ πελάτη

Η εμπιστοσύνη που μας δείχνετε με το να έχετε ασφαλιστεί στην Εταιρεία μας, μας δημιουργεί, εκτός από την ανάγκη να σας ευχαριστήσουμε, μια ακόμα υποχρέωση. Να προσπαθούμε πάντα να ανταποκρινόμαστε στις προσδοκίες σας και να φροντίζουμε για την καλύτερη εξυπηρέτησή σας.

Στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών μας, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η συνεργασία της εταιρείας μας με τον ασφαλιστικό σας σύμβουλο τερματίστηκε και επομένως, για κάθε θέμα σε σχέση με την ασφάλισή σας, θα πρέπει να απευθύνεστε στο αρμόδιο γραφείο της εταιρείας μας που βρίσκεται…

Σύντομα άλλωστε η Εταιρεία μας θα στείλει κοντά σας εξειδικευμένο συνεργάτη της, για να σας εξυπηρετήσει.

Με την ευκαιρία αυτής μας της επικοινωνίας θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το ασφαλιστήριό σας, λόγω της παρόδου αρκετού χρόνου από της εκδόσεώς του, έχει αποκτήσει σημαντικά πλεονεκτήματα, τα οποία για να τα έχετε από ένα καινούριο ασφαλιστήριο θα χρειαστεί να περιμένετε άλλο τόσο χρονικό διάστημα.

Πρέπει επομένως, σε περίπτωση κατά την οποία, από οποιαδήποτε πλευρά ξένη προς την εταιρεία μας, σας προταθεί να αντικαταστήσετε το ασφαλιστήριό σας με ασφαλιστήριο άλλης εταιρείας, να έχετε υπόψη σας ότι η πρόταση αυτή είναι ασύμφορη για σας.

Μη ξεχνάτε δε ότι για οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα ή απορία σας μπορείτε να επικοινωνείτε…..

Θα είμαστε πάντα στη διάθεσή σας, να σας εξυπηρετήσουμε.

Με εκτίμηση,
……

Πάνω στην πρώτη επιστολή ο ασφαλιστής Χρήστος είχε σημειώσει με δικά του γράμματα:
«Αγαπητέ κ. Σπύρου γεμάτος πικρία και αηδία πήρα αυτήν την επιστολή. Δεν έφταιξα σε κάτι. Δεν έκλεψα. Όταν με προσλάβανε στην εταιρεία εργαζόμουνα σε μεγάλη εταιρεία υπεύθυνος πωλήσεων η οποία όμως πριν τρεις μήνες έκλεισε. Συνέχισα όπως εργαζόμουνα ως τώρα. Έχουν δικαίωμα να με σταματάνε έτσι; Εγώ έχω άδεια από επιμελητήριο για άσκηση εργασίας. Πού να βρω το δίκιο μου; Και όπως βλέπετε στην άλλη επιστολή με εξευτελίζουν στα μάτια του πελάτη, που θα αναρωτηθεί, τι έγινε; Και για ποια εμπιστοσύνη πελάτη μιλάνε; Δεν ντρέπονται λίγο; Εγώ τους πήγα τον πελάτη και εμένα εμπιστεύτηκε. Και ο νέος ασφαλιστής γιατί να καρπωθεί τον ιδρώτα μου; Τι να κάνω; Να πάω σε άλλη εταιρεία και ν’ αρχίσω πόλεμο; Πού μπορώ να βρω το δίκιο μου; Στο Επιμελητήριο μπορώ να βρω το δίκιο μου; Εγώ δεν έχω να φάω σήμερα πού να πληρώνω δικηγόρους; Ο Διευθυντής μου ΔΕΝ με υποστήριξε. Με ποιους είναι; Νιώθω πολύ μίσος για τους ασφαλιστές μάνατζερς. Άλλα λένε όταν σε προσλαμβάνουν άλλα κάνουν μετά χωρίς αξιοπρέπεια για λίγα ευρώ προμήθεια… Ξέρετε κάποιον πού να στήριξε τα συμφέροντα του αδυνάτου; Πολύ ψέμα μου είπανε όταν έφτιαξα τη σύμβαση για ελεύθερο επάγγελμα, για ανεξαρτησία, για κατοχύρωση χαρτοφυλακίου και λαγούς με πετραχήλια…
Όπου σταθώ και όπου βρεθώ θα τους ξευτελίζω με όνομα και στοιχεία… Μάλλον έχει δίκιο ο κόσμος που δεν τους εμπιστεύεται και τους λέει ψεύτες…».
Μην έχοντας κάτι να κάνω διαφορετικό και έχοντας κατά νου τις κάρτες και ευχές που έλαβα από δεκάδες φίλους που τους ήξερα αλλιώς και τώρα με «αλλαγμένες» ιδιότητες και κρυμμένες ιστορίες σαν του Χρήστου, έγραψα αυτές τις γραμμές έτσι σαν συγγνώμη του κλάδου για τα τόσα ψέματα που λέγονται καθημερινά… Ίσως το 2012 να είναι καλύτερο. Συγγνώμη Χρήστο, η ιδιωτική ασφάλιση μάλλον έπεσε σε λάθος χέρια και μυαλά. Και εγώ θα ξανασκεφτώ αρκετά ζητήματα που χρόνια με ταλαιπωρούν. Μπορεί και μια συγγνώμη να μην είναι αρκετή… Και σίγουρα οι απόψεις συναδέλφων ασφαλιστών είναι κάτι που περιμένει ο Χρήστος. Για τους Διευθυντές υπ/των, τολμώ να πω ότι ακόμα ότι «ζούνε μακριά νυχτωμένοι»… Δεκτές οι απόψεις τους περί του αντιθέτου.