Στο καλάθι των αχρήστων «πετάγονται» με το παραμικρό πολλά από τα «δικαιώματα» των ασφαλιστών με την παραμικρή αφορμή.

Το μεγάλο έγκλημα γίνεται με τις ομαδικές ασφαλίσεις όπου κυριολεκτικά «πετάγονται» στο δρόμο άνθρωποι που ήλπιζαν κάτι για τα γεράματά τους…
Ματώνει η καρδιά μας όταν ακούμε τον πόνο και τον καημό ανθρώπων που δούλεψαν σκληρά για τις εταιρείες τους και εκείνες με διάφορα «κόλπα» τους σταματάνε το «όνειρο»! Είτε με αφορμή αλλαγές στον κανονισμό πωλήσεων, είτε με αφορμή κάποια συνεργασία με άλλη εταιρεία (πραγματική ή φανταστική) είτε με αλλαγή ονόματος για φορολογικούς σκοπούς ή μεταβίβαση σε παιδί, ή με προσωρινή μείωση παραγωγής ή με ένα δάνειο ή με μια προαγωγή κλπ «στα τυφλά» οι νομικές υπηρεσίες τους τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί… και έξω από την πόρτα…! Κρίμα που πίστευαν διαφορετικά.
Στο www.nextdeal.gr είχα ξαναγράψει γι’ αυτό το θέμα και ούτε οι ίδιοι οι «καμμένοι» δεν έδιναν σημασία.
Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν.
Η ανεργία, η πείνα, η οικονομική δυσπραγία, η πτώση παραγωγής έδειξαν άλλα πράγματα και άλλες τακτικές.
Οι «χαρτογιακάδες» υπάλληλοι στις πωλήσεις και Marketing που σήμερα είναι εδώ και αύριο εκεί στα καθημερινά ατελείωτα «μήτινγκς» συσκέπτονται για να καταλήξουν πώς θα χρυσώσουν τα «χάπια θανάτου» με διαφημιστικά φυλλάδια, βραβεύσεις, συνθηματικές λέξεις και γκλαμουράτες πολυπληθείς συνάξεις… Τι τους νοιάζει οι «παραπάνω» διέταξαν…
Τα πολλά χρόνια δεν μετράνε, χάνονται, δεν μεταφέρονται σε άλλη εταιρεία, η ασφαλισιμότητα πάει περίπατο και η λήθη περιμένει να ρίξει τον παλαίμαχο στον «Ευρώτα» της ανωνυμίας.
Οι συνδικαλιστές δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα. Οι νέοι είναι χαμένοι στην «κοσμάρα» τους ναρκωμένοι στα ταξίματα και μεγάλα λόγια οι παλιοί «σέρνονται» στα συντρίμματα της διάσπασής τους…
Το 2012 έρχεται και βρίσκει πολλούς «χωρίς δικαιώματα» και αρκετούς στην ING, στην INTERAMERICAN, στην πρώην ΑΣΠΙΔΑ, στο Φοίνικα (GROUPAMA), στην AXA, να κλαίνε τη «μοίρα» τους τρέχοντας στα ραντεβού και τα δικαστήρια να βρουν το δίκιο τους, τα «δεδουλευμένα» κτλ…
Τελικά είναι πολλοί αυτοί οι ασφαλιστές που ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ζώντας το «ιδιότυπο» πένθος τους.