Την 30 Σεπτεμβρίου 1931 ο πρωθυπουργός εδέχθη τους Αδελφούς Παπαστράτου οι οποίοι του ανεκοίνωσαν τους λόγους δια τους οποίους η Εταιρία των εχρειάσθη το συνάλλαγμα των 7.000.000 γαλλικών φράγκων.

Το εχρειάσθησαν, είπαν, δια τας ανάγκας ιδρυόμενης βιομηχανίας των σιγαρέττων εις την αλλοδαπήν. Επειδή  όμως η εν λόγω πράξις περεξηγήθη και ηδύνατο να δημιουργήσει δυσπιστίαν περί το εθνικόν νόμισμα ,οι Αδελφοί Παπαστράτου εδήλωσαν εις τον Ελευθέριον Βενιζέλον ότι έσπευσαν να θέσουν εις την διάθεσιν της Τραπέζης της Ελλάδος το ποσόν του συναλλάγματος που είχαν λάβει και ζητούσαν την ακύρωσιν της σχετικής επιταγής η οποία πράγματι ηκυρώθη. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος απηύθυνε αυθημερόν ευχαριστήριον επιστολή προς τους  αδελφούς Παπαστράτου, συγχαίρων αυτούς δια την χειρονομία των. Η είδηση δημοσιεύθηκε τότε στις εφημερίδες .Δυστυχώς η Ελληνική κοινωνία έχει καιρό πολύ να μάθη για πράξεις ευθιξίας…Το αντίθετο συμβαίνει.

Το περιστατικό προξένησε την παραίτηση του Διοικητή της Τραπέζης Ελλάδος μετά από επιθυμία του Ελευθερίου Βενιζέλου επειδή η Τράπεζα δεν έλαβε μέτρα να μη χορηγήσει σοβαρά ποσά συναλλάγματος όπως είχαν συμφωνήσει.

« Έχω βαθειά –συναίσθηση- έγραψε σε επιστολή του προς τον Διοικητή ο Πρωθυπουργός-των ευθυνών τα οποίας φέρω όπως προστατεύσω. Το εθνικόν νόμισμα από πάσης επιβουλής και κατά παντός όστις, έστω και εξ αμελείας, βαρύτατης όμως αμελείας όπως η ιδικής σας, θέτει εις κίνδυνον την ασφάλειαν του. Τούτο θα σας  θα σας εξηγήση διατί μου είναι αδύνατον να συγχωρήσω τοιούτο παράπτωμα, αν και δεν λησμονώ την στενήν άλλοτε συνεργασίαν μας και εις την Κυβέρνησιν και κατά το κίνημα της Θεσσαλονίκης».
Κατόπιν τούτου ο Αλέξανδρος Διομήδης απηύθυνε την 28 Σεπτεμβρίου του 1931 το ακόλουθον γράμμα προς τον Ελευθέριον Βενιζέλον, υποβάλλων την παραίτησίν του από την θέσιν του Διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος (1).

Εν Αθήναις τη 28 Σεπτεμβρίου 1931

«Κύριε Πρόεδρε,

Η από 27 Σεπτεμβρίου ε.ε. επιστολή Υμών περιέχει μομφήν κατά του  Διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος.

Υπό τας παρούσας μάλιστα συνθήκας η αρμονική συνεργασία Κυβερνήσεως και Τραπέζης είναι τόσον απαραίτητος ώστε και δια την μικροτέραν ακόμη αιτίαν  ή άμεσος εκ της θέσεως μου αποχώρησις επεβάλλετο. Δι’ αυτό, και άμα ως προχθές Σάββατον  εγνώρισα τας αντιλήψεις σας, ανεκοίνωσα προς Υμάς την πρόθεσίν μου περί αμέσου παραιτήσεως.
Λαμβάνω εν τούτοις υπ’ όψιν ότι κατά την στιγμήν αυτήν υποβολή παραιτήσεως ίσως θα ηδύνατο να έχη και την ελαχίστην έστω επιρροήν εις την απερίσπαστον αντιμετώπισιν της κρίσεως, κρίνω φρόνιμον να εγχειρίσω την προς το Γενικό Συμβούλιον παραίτησίν μου εις τον προεδρεύοντα αυτού Υποδιοικητήν της Τραπέζης της Ελλάδος, ν’ αφήσω δε εις υμάς, εάν τυχόν νομίζετε τούτον σκόπιμον, την εκλογήν της στιγμής της ανακοινώσεώς της εις το Γενικόν Συμβούλιον.
Μετά τούτο είμαι υποχρεωμένος ν’ απαντήσω εις ωρισμένα  σημεία της  επιστολής Υμών μόνο δι’ Υμάς. Επαναλαμβάνω ότι ουδεμίαν εις ουδένα έδωκα εντολήν, ούτε δια 10 εκ. ούτε δια 22 εκ. ούτε και υπόσχεσιν  τινα.
Ο κ. Παπαστράτος  παρουσιάσθη εις την Τράπεζαν προ της 9 πρωινής της Παρασκευής, καθ’ ήν ώρα ευρισκόμεθα εν τη οικία σας εν συσκέψει. Η πώλησις μοι ανεκοινώθη βραδύτερον, ο δε κ. Παπαστράτος αυθημερόν ανεχώρησε.

Από της εκρήξεως της κρίσεως παρηκολούθουν με αγωνίαν την καθ’ ημέραν διαγραφομένην διαρροήν συναλλάγματος, συνεχώς δε ανεκοίνουν υμίν τας ανησυχίας μου. Εις τας επανειλημμένας συσκέψεις, αίτινες εγένοντο προς άμεσον παρακολούθησιν της καταστάσεως και μέχρι της συσκέψεως της Παρασκευής ήν επετάχυνεν η ανησυχία μου εκρίθη σκοπιμώτερον, τας πρώτας τουλάχιστον ημέρας προς αποτροπήν εντυπώσεων, ν’ αφεθή ελευθερία εις την κίνησιν του συναλλάγματος. Εντεύθεν ουδείς φραγμός είχε  τεθή είς την διάθεσιν τοιούτου, ούτε εις την Τράπεζαν της Ελλάδος, ούτε εις άλλην τινα Τράπεζαν. Δι’ ό και ουδεμίαν περιοριστικήν οδηγίαν έδωκα εις την υπηρεσίαν, μόνον δε παρακολούθησιν ήσκουν των γινομένων ακωλύτως πωλήσεων, ας και ανεκοίνουν υμίν. Όλαι αι Τράπεζαι εδικαιούντο να πωλούν και επώλουν άνευ περιορισμού τινός. Ο ανεπίσημος έλεγχος ετέθη μετά την σύσκεψιν της Παρασκευής, και τότε μόνον έδωκα τας σχετικάς διαταγάς.

Τα ανωτέρω Κύριε Πρόεδρε, απευθύνω προς Υμάς εν τη συναισθήσει ότι και κατά το παρελθόν και κατά τις κρισίμους ταύτας ημέρας έπραξα το καθήκον μου και απέναντι της χώρας και προς Υμάς.

Μετά τιμής

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ

(1) Το γράμμα αυτό, καθώς και ένα άλλο χρονολ. 26 Σεπτεμβρίου του 1931 προς τον Ελευθέριον Βενιζέλον, ο Αλέξανδρος Διομήδης δεν ηθέλησε να τα δώση ποτέ εις την δημοσιότητα. Ο γράφων ανεζήτησε και ανεύρε τον σχετικόν φάκελλον, μετά τον θάνατον του Αλεξάνδρου Διομήδους, εις την βιβλιοθήκην του, χάρις εις την πρόθυμον βοήθειαν του Θανάση Πετσάλη-Διομήδη.