Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου*,

Οι σχέσεις Ασφαλιστικών Εταιρειών-Τραπεζών έχουν περάσει από 40 κύματα τα τελευταία 40 χρόνια στα οποία και ήμουν παρών στα δρώμενα τα 38.

Ομηρικές μάχες με πολλούς εμπλεκόμενους από πλευράς Υπουργείων-πολιτείας-προσώπων-τραπεζικών ασφαλιστικών εταιρειών-ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών-ξένων ασφαλιστικών εταιρειών-ξένων τραπεζών-Ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών.

Πάντοτε χαμένος ο Ελληνικός ασφαλιστικός κλάδος. Από τη διαμάχη έχασε και ο Τραπεζικός κλάδος. Κερδισμένα, μικροσυμφέροντα προσωρινών εμπλεκομένων για προμήθειες και θέσεις μαζί με διαπλεκόμενους συνδικαλιστές και κόμματα.

Με τα διάφορα «καμώματα» ο ασφαλιστικός θεσμός ιδιωτικής ασφάλισης δέχθηκε «θανάσιμα» κτυπήματα κυρίως από τους «εφιάλτες» προδότες του ασφαλιστικού κλάδου που περνούσαν στα «τραπεζικά στρατόπεδα» με διάφορες αφορμές και παραλλαγές… Ταυτόχρονα τα ίδια άτομα μην μπορώντας αλλιώς υπέγραφαν με το ένα χέρι ψηφίσματα εναντίον αυτής της κατάστασης και με το άλλο συμφωνητικά συνεργασίας με τις τράπεζες για Αμοιβαία, για πιστωτικές κάρτες, για δάνεια, για Bancassurance….

Οι διαφωνίες μας είναι στο γεγονός ότι κάποιοι δημιούργησαν ένα «καθεστώς» που έφερνε σε δύσκολη θέση τους ασφαλιστές αφήνοντας τις τράπεζες να κάνουν ό,τι θέλουν…. Υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που οι τράπεζες έναντι μιας παραγωγής «ισοπέδωσαν» και αλλοίωσαν τα «όρια»… Το κύρος του ασφαλιστικού θεσμού υποχώρησε. Γενικώς οι Τραπεζικοί και οι ηγεσίες τους έβλεπαν με ειρωνεία και περιφρόνηση τους ασφαλιστές αδικώντας μεσ’ την υπεροψία τους τον παγκόσμιο θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης. Αυτό εξυπηρετούσε και τους κομματικούς διορισμούς με τη συγχορδία του συνδικαλισμού. Άσχετοι και επικίνδυνοι διορισμένοι «εβίασαν» τους κανόνες λειτουργίας της ασφαλιστικής επιχείρησης. Μόνιμη επωδός τους το «εγώ δεν ξέρω από ασφάλειες». Η ασχολία τους, ένα πάρεργο που τελείωνε στα «ναι» του Δ.Σ. «Άλλοι, οι από πάνω αποφάσιζαν» γι’ αυτούς… Ποιοι; Απαξιώθηκε πλήρως η ασφαλιστική εργασία μέσα στις αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων και στην κομματική πειθαρχία. Πάντα η Τράπεζα-μαμά, είχε ένα βαρέλι δίχως πάτο για τις ζημιές… Τόσο πολύ ξέφυγε το πράγμα που και οι ΙΔΙΕΣ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ έμειναν ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ μην πιστεύοντας στην ορθή λειτουργία του ασφαλιστικού θεσμού. ΣΥΝΗΘΙΣΑΝ να βλέπουν την ιδιωτική ασφάλιση ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ, σαν κάτι ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ, σαν κάτι δεύτερης σημασίας γι’ αυτό και στην κρίση του Χρηματιστηρίου αλλά και στην κρίση του 2008-9 και την τωρινή οι Τράπεζες ΞΕΜΕΙΝΑΝ στο έλεος των ανέμων και των κερδοσκόπων, ανασφάλιστες… Ούτε τα κυμαινόμενα δάνειά τους δεν ασφάλισαν. Ασφάλισαν και υπασφάλιζαν μικροδανειάκια και στεγαστικά και τον άνθρωπο τον άφησαν στο δρόμο… Θυμάμαι πριν χρόνια (ίσως το 2004;) που το δίδυμο του τότε Φοίνικα Γ. Κώτσαλος (Δ/νων Σύμβουλος) και Δ. Τρυφωνόπουλος έκαναν προτάσεις στην Εμπορική γι’ αυτά τα ζητήματα και οι Τραπεζικοί «απορούσαν» για τις «πρωτόγνωρες» εισηγήσεις που αν εισακουότανε τότε θα είχε σωθεί ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς που ταλαιπωρούνται σήμερα… Οι ασφαλιστές πάντα «έβλεπαν» μακριά, αλλά μέσα στο ομιχλώδες τοπίο της τραπεζικής αλαζονείας ποιος τους ακούει…

Σήμερα που τα παραδείγματα είναι ΟΡΑΤΑ είναι ευκαιρία οι Τραπεζικές ηγεσίες και με τη βοήθεια της ΔΕΙΑ (τραπεζικής εποπτείας) ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΣΟΥΝ τον θεσμό Ιδιωτικής Ασφάλισης αναγνωρίζοντας την αξία του με πράξεις του Διοικητού κ. Προβόπουλου που ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΥΝ τις Τράπεζες από τις Ασφαλιστικές αφήνοντάς τες να παίξουν το ρόλο τους ΙΣΟΤΙΜΑ και κατά τους κανόνες των θεσμών. Οι έλεγχοι της Blackrock και stress tests έδειξαν την ανασφάλιστη και αβέβαιη Τραπεζική αγορά να πάσχει στις σχέσεις της με την ασφάλιση. Η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών είναι ευκαιρία να ακούσει τις «διαφορετικές απόψεις» του ασφαλιστικού κλάδου που έχει διαφορετικό ρόλο και δεν ταυτίζεται με τον Τραπεζικό. Οι απόψεις αυτές ΠΡΕΠΕΙ να κοινοποιηθούν ΕΥΡΥΤΕΡΑ για γνώση και διάλογο στην κοινωνία. Είναι ευθύνη του κ. Κώτσαλου να βρει τρόπο ΤΩΡΑ να προβάλει τις ΔΙΑΦΟΡΕΣ του κλάδου με τον Τραπεζικό. Η SOLVENCY II και η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΙΙΙ έχουν κάποιους κοινούς στόχους αλλά και πολλούς διαφορετικούς. Ο κ. Προβόπουλος ως Διοικητής της ΤτΕ έχει ΕΥΘΥΝΗ να επωμισθεί το βάρος ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ του ασφαλιστικού θεσμού παράλληλα με τον Τραπεζικό και να μην υποτιμά την σημασία του αφήνοντας κατώτερα και μεσαία του τραπεζικά στελέχη, άπειρα κατά τεκμήριο με τα ασφαλιστικά να διαχειρίζονται θέματα της  ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ με «ελλειμματικό» τρόπο… Άγνωστα, άπειρα και μη σχετικά με τον κλάδο στελέχη δεν διαθέτουν το ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΚΥΡΟΣ για εποπτεία άμεση και σύγχρονη έναντι της Ευρωπαϊκής προσαρμογής και της Ξένης παρουσίας που ως τώρα μέσω πρεσβειών επέβαλε τις απαιτήσεις της … Σεβόμαστε τα άτομα και τη θέση τους αλλά οι καιροί «ου μενετοί»…. Η οικονομία καταρρέει, η ανάπτυξη βάλτωσε, τα ομόλογα των ταμείων κλυδωνίζονται, το κοινωνικό κράτος ελαττώνεται οι κυβερνήσεις πέφτουνε και περιμένουμε άμεσα μέτρα… Και στο θέμα της ΑΣΠΙΔΟΣ δεν είδαμε Δράση από την Τραπεζική εποπτεία που και αυτή «εμπλέκεται» εμμέσως και αμέσως στο πρόβλημα που «βούλιαξε» την ασφαλιστική αγορά… Ούτε μια κίνηση προς το κοινό ότι θα δικαιωθεί. Ούτε μια κίνηση ελέγχου σε όσα οι επόπτες και ελεγκτές κατέγραψαν. Ήταν τέλεια; Όλα μέλι-γάλα; Κρύβονται πολλά συμφέροντα και αργήσαμε να δικαιώσουμε τους πελάτες που εμπιστεύτηκαν τον κλάδο που προΐστασθε κ. Προβόπουλε. Δεν έφταιξαν για να τιμωρηθούν… Εταιρείες που εποπτεύετε κ. Προβόπουλε «καρπώθηκαν» περιουσία έμψυχη και άψυχη της ΑΣΠΙΔΟΣ και οφείλουν να καλύψουν τις διαφορές για να πάρουν τα χρήματά τους 100%... Όλη η ΑΣΠΙΣ ΒΑΝΚ έπρεπε να διατεθεί για την πληρωμή τους και όχι να απαξιωθεί η τιμή μετοχής της και να κερδίσουν νέοι μέτοχοι πριν εξοφληθούν οι παλαιοί…

Σήμερα είναι η ώρα γα δικαίωση του ασφαλιστικού θεσμού. Άξιοι προκάτοχοί σας όπως ο Παύλος Καλλιγάς, ο Στ. Στρέϊτ, ο Γ. Αθηνογένης, ο Α. Σιμόπουλος, ο Δ. Γιουρδής, ο Α. Παπουδωφ, ο Χ. Αποστολίδης, ο Ι. Αμβροσίου, ο Γ. Σταύρου, ο Α. Συγγρός, ο Στ. Σκουλούδης, ο Ιωάννης Γκιών, ο Ι. Βαλαωρίτης, ο Ι. Ευταξίας, ο Γ. Πεσματζόγλου, ο Δ. Χέλμης, ο Αλ. Παπάγος, ο Γ. Μαύρος, ο Ξ. Ζολώτας, ο Γ. Μανζαβίνος, ο Αλ. Διομήδης, ο Τσουδερός, ο Κ. Βαρβαρέσος στήριξαν τις ασφαλιστικές εταιρείες.

Η μέριμνα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων του λαού και της περιουσίας του ενίοτε απαιτούν θυσίες και συγκρούσεις και κινδύνους από την αντίθεση με τις διάφορες εξουσίες…

Στο βιβλίο του Ηλία Βενέζη για το Χρονικό της Τραπέζης Ελλάδος, έκδοση 1955 που προλογίζει ο Ξ. Ζολώτας στη σελίδα 243 ο Διοικητής της το 1941 Γ. Μανζαβίνος περιγράφει τις μετακινήσεις και τις αγωνίες για την ασφάλεια του χρυσού στο Ηράκλειο, στα Χανιά, στην Αίγυπτο και από εκεί στην Πραιτωρία μέσω Durban. Πρώτα εξηλέχθη και ετάκη και προέκυψε χρυσός βάρους ουγγιών 608.350 και 790/000 στη Νότιο Αφρική στο Cermistun. Μέσα στον πόλεμο και τους βομβαρδισμούς ασχολήθηκε ακόμα και με την ασφάλιση του χρυσού που δεν την έκανε να γλυτώσει ασφάλιστρα… Ασχολήθηκε όμως πριν αναχωρήσει για Λονδίνο. «Προετοιμάζομεν τον υγρόν τους τάφον εις τον Ατλαντικό ωκεανό στους φυγάδες Έλληνες που…» έλεγε το Γερμανικό ραδιόφωνο. Στο Λονδίνο μετά το Λίβερπουλ τους υποδέχθηκαν η βασιλική οικογένεια, ο Πρωθυπουργός Τσώρτσιλ και μέλη της Αγγλικής Κυβέρνησης. Μαζί με το χρυσό και τη Διοίκηση ΤτΕ ο Βασιλεύς και η Ελληνική αντιπροσωπεία. Ήταν τότε που η Χιτλερική Γερμανία έδινε χέρι στη Φασιστική Ιταλία για να συντριβεί η Ελλάς. Όμως η Διοίκηση της Τραπέζης Ελλάδος είχε φροντίσει ενωρίτερα τη σωτηρία της περιουσίας του Έλληνα, Καθαρά Δευτέρα του 1941, Φεβρουάριο. Οι Γερμανοί μπήκαν 6 Απριλίου 1941. Ο Πρωθυπουργός Ι. Κορυζής ηυτοκτόνησε στις 18 Απριλίου… Οι διοικηταί ΤτΕ ακολούθησαν τον Βασιλέα εκτός Ελλάδος. Ο χρυσός που πήραν ανήρχετο σε ουγγιάς καθαρού βάρους 610.796 και 431/000. Από το Ηράκλειο στα Χανιά μεταφέρθηκε με το αγγλικό ρυμουλκό «Σάλβυα» υπό διαρκείς επιθέσεις. Ο Άγγλος κυβερνήτης κατέρριψε δυο γερμανικά αεροπλάνα που το βομβάρδιζαν μέχρι να μεταφορτώσει το χρυσό στο καταδρομικό «ΔΙΔΩ».

Ο Διοικητής Γ. Ματζαβίνος διηγείται στον Ηλία Βενέζη ότι στη μεταμόρφωση από το «Σάλβυα» στο «Διδώ» μεσ’ τη βιασύνη τους ένα κιβώτιο έσπασε και το «Διδώ» γέμισε λίρες… Ναύτες μάζεψαν τις λίρες και ευρέθησαν όλα κανονικώς. Η αναφορά γράφει: «Πλην μιας»… Τότε διεσώθη από την Γερμανική αρπαγή. Αργότερα όμως οι «διπλωματίες» δεν περιέσωσαν τα πάντα. Η εξασφάλιση δεν υπήρχε…

Κύριε Προβόπουλε στον πόλεμο υπάρχουν τα όπλα για την ασφάλιση περιουσίας κρατών και ανθρώπων. Στην ειρήνη ο θεσμός της ασφάλισης. Πάρτε ιστορικές πρωτοβουλίες υπέρ των ασφαλιστών και με ενίσχυσή τους στο «κούρεμα» ομολόγων.

Υ.Γ. 1 Κακώς δεν τα ασφάλισε… Αν χανότανε σε βομβαρδισμό; Κέρδισε 500.000 λίρες ασφάλιστρα ίσως όμως να έχανε όλο το χρυσό που απετελείτο πλέον και από τις λίρες που έλιωσε και τα χρυσαφικά. Επικίνδυνα στοιχήματα. Μήπως αυτή η άποψη ισχύει και σήμερα; Ο Ωνάσης και ο Νιάρχος ενεργούσαν με γνώμονα ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΑ.

*Ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Από το 1989 έως σήμερα εκδίδει το περιοδικό "Ασφαλιστικό ΝΑΙ" και  από το 2000 έως σήμερα την εφημερίδα NEXTDEAL. Από το 2007 προΐσταται του www.nextdeal.gr. Παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο του παιδιού ως ιδιοκτήτης του Νηπιακού Κέντρου "ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ" και της εφημερίδας "Παιδικός Σταθμός για Γονείς". Σήμερα είναι μέλος του ΔΣ της Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου -ΕΔΙΠΤ και μέλος του ΔΣ του Ενιαίου Ταμείου Ασφαλίσεως Προσωπικού-Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης-ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.  Είναι βασικός πρωτεργάτης στην τηλεοπτική εκπομπή «Ώρα Ασφάλισης» στο Κανάλι 9.