Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, χριστιανικές το θρήσκευμα, όσο περνάνε τα χρόνια τόσο και πιο πολύ εξευτελίζουν το κράτος δικαίου. Ίσως να είναι και μια «Θεία Τιμωρία» τους για όσα έκαναν τον περασμένο αιώνα, από το 1900 ως σήμερα 2010. Με τις αποικίες και τις κατακτήσεις τους μέσω των πολέμων ρήμαξαν τις χώρες του δήθεν «Τρίτου Κόσμου» και τους κατάκλεψαν ό,τι είχαν: πετρέλαια, χρυσό, καφέ, ζάχαρη, μπαχαρικά, ξυλεία, πρώτες ύλες για καθετί, ακόμα και τα πολιτιστικά τους έργα για να γεμίσουν τα μουσεία τους, φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς…
Σήμερα, στην οικονομική κρίση που είναι ηθική κρίση, κόβονται συντάξεις, επιδόματα, παροχές υγείας, φάρμακα, το αγαθό της εργασίας, το αγαθό της κατοικίας, το αγαθό της ανάπαυσης, τα ωράρια, η περίθαλψη… Τα περήφανα γηρατειά έχασαν την αξιοπρέπειά τους. Τα «κλοτσάνε» στα Ταμεία σύνταξης και υγείας. Τα στοιβάζουν στις «ουρές» για μια προτεραιότητα (υγείας ή θανάτου). Τα εγκαταλείπουν στα γηροκομεία και τους δρόμους… Σαν τα χριστουγεννιάτικα δέντρα μετά τις γιορτές… Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν. Τα προγράμματα συντάξεων των ασφαλιστικών εταιρειών και των τραπεζών είναι καλά, αλλά οι διαμεσολαβούντες πρέπει να σκεφθούν και το ταξίδι ως τα γεράματα. Ποιος τους προστατεύει πριν φτάσουν στο παγκάκι; Πρόσωπα αυλακωμένα και ρυτιδιασμένα από τους πόνους της ζωής. Τελευταία έγραψαν οι εφημερίδες ότι κάποιοι παρατούν τους ανθρώπους τους στα παγκάκια για να τους μαζέψει ο δήμος για τα ιδρύματα αστέγων. Στην οικονομική κρίση δεν έχουν να τους περιποιηθούν. Και τους εγκαταλείπουν, δήλωσε ο αντιδήμαρχος Αθήνας Ελευθέριος Σκιαδάς. Όλο και πιο πολλοί άστεγοι, άρρωστοι, ταλαιπωρημένοι… χωρίς αξιοπρέπεια. Και κυρίως, χωρίς να ακούνε ένα… «μπαμπά! μαμά! παππού!...
Ε.Σ.
*Αναδημοσίευση από την ενότητα «Ασφαλιστικό Underwriting» του περιοδικού «Ασφαλιστικό ΝΑΙ», τεύχος 127, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2010
Διαβάστε περισσότερα εδώ
