Για την έκδοση οικοδομικής άδειας σε κτίρια νέα ή υφιστάμενα που ανακαινίζονται ριζικά, άνω των πενήντα (50) τ.μ., είναι υποχρεωτική από την 1η Οκτωβρίου 2010, η υποβολή στις πολεοδομικές υπηρεσίες της Μελέτης Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίου.

Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής των κτιρίων αυτών θα εκδίδεται Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης (Π.Ε.Α.) των Κτιρίων από τους Ενεργειακούς Επιθεωρητές που εντάσσονται σε σχετικό Μητρώο. Η έναρξη της υποχρέωσης έκδοσης Π.Ε.Α. στην περίπτωση της πώλησης ή μίσθωσης κτιρίων ορίστηκε η 9η Ιανουαρίου του 2011.

Σίγουρα είναι μια θετική εξέλιξη εκσυγχρονισμού στο πνεύμα των Ευρωπαϊκών απαιτήσεων σε ενιαία βάση για όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ.  Οι μελέτες και τα έργα εξοικονόμησης ενέργειας, βελτίωσης και εκσυγχρονισμού των κτηρίων-τόσο των νέων όσο κυρίως, των παλαιότερων, είναι ζήτημα οικονομικό, περιβαλλοντικό και οπωσδήποτε κοινωνικό. Βέβαια, το προαναφερθέν νέο θεσμικό μέτρο είναι και μια επιβάρυνση για τον εκάστοτε ιδιοκτήτη, βαριά στην τρέχουσα περίοδο της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, θα πρέπει να εφαρμοσθεί με ορθολογισμό και συνέπεια, χωρίς τις γνωστές τάσεις εκφυλισμού και καταστρατήγησης των νόμων και των θεσμικών μέτρων, που αναμφισβήτητα συνιστούν καινοτομία και πρόοδο στα θέματα περιβάλλοντος, κοινωνίας και οικονομίας.

Πως όμως θα διασφαλισθεί η αξιοπιστία των εκπονούμενων Μελετών Ενεργειακής Απόδοσης και των χορηγούμενων αντίστοιχων Πιστοποιητικών; Φυσικά, το ίδιο ακριβώς ερώτημα ισχύει και για την κάθε περίπτωση Μελέτης. Οι έννοιες που η διεθνής πρακτική έχει αναδείξει προς τούτο είναι: «Επαγγελματικά προσόντα» δηλαδή κατάλληλη επαγγελματική εκπαίδευση,  «διαπίστευση», δηλαδή απονομή επάρκειας σε ότι αφορά ελάχιστες αποδεκτές προϋποθέσεις για την άσκηση της αντίστοιχης δραστηριότητας και «εγγυήσεις» σε ότι αφορά τη διασφάλιση του Πελάτη – Καταναλωτή;

Τα τυπικά επαγγελματικά προσόντα και η σχετική διαπίστευση της ικανότητας κάποιου στο να παρέχει συγκεκριμένες υπηρεσίες, αποτελούν φροντίδα της κάθε χώρας που παράγει και ελέγχει τους αντίστοιχους επαγγελματίες. Η διαπίστευση κάποιου δεν σημαίνει αυτόματα και παροχή αξιόπιστων υπηρεσιών ποιότητας από την πλευρά του.

Η «ποιότητα» των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι κάτι το υποκειμενικό. Θεωρητικά, όλοι μπορούν να ισχυρίζονται πως την προσφέρουν. Τη στιγμή δε που κάποιος «αγοράζει υπηρεσία», μπορεί να λεχθεί πως αποδέχεται την αντίστοιχη ποιότητα που του προσφέρεται με αυτήν. Η «εγγύηση» όμως για την ποιότητα των υπηρεσιών σε βαθμό που να ικανοποιούν πλήρως τον Πελάτη - Καταναλωτή, φαίνεται πως είναι το ζητούμενο. Σχετικά, ακούγεται από πολλούς Μηχανικούς το απλοϊκό «επιχείρημα»: “Τη στιγμή που η Μελέτη ή / και το Πιστοποιητικό παραλαμβάνονται γίνονται αποδεκτά. Οπότε, παραγράφεται και η όποια ευθύνη του Μηχανικού που εκπόνησε τη Μελέτη ή / και εξέδωσε το Πιστοποιητικό”!

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πως, η όποια ευθύνη έναντι του Πελάτη - Καταναλωτή για εξ αμελείας λάθη ή παραλείψεις που μπορεί να ζημιώσουν, πάντα υπάρχει και βαραίνει το Μηχανικό. Σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική μια λύση υπάρχει: «Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης». Για πραγματική νομική προστασία και οικονομική στήριξη αλλά και τεκμηρίωση της απαιτούμενης αξιοπιστίας.

(*)Μηχανικός ΕΜΠ & ΕNSPM Γαλλίας. Είναι Διευθύνων Σύμβουλος της «ΚΟΥΤΙΝΑΣ ΑΕ - Μεσίτες Ασφαλίσεων» - Εξουσιοδοτημένοι Ανταποκριτές Lloyd’s, με εξειδίκευση στις ασφαλίσεις επαγγελματικής ευθύνης, τεχνικών έργων & επιχειρηματικών κινδύνων ([email protected] , www.gkoutinas.gr).



Την ίδια ώρα εξαιρετικές προοπτικές και ισχυρά κίνητρα για την ασφαλιστική βιομηχανία παρέχει η ενεργοποίηση της Οδηγίας 2004/35 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά στην πρόληψη και την αποκατάσταση ζημιάς. Ωστόσο, όπως κρίνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επί της παρούσης δεν είναι εφικτό να εφαρμοστεί ένα υποχρεωτικό ενιαίο σύστημα κάλυψης των ζημιών που προκαλούνται στο περιβάλλον ή απειλούν το περιβάλλον για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

Σχολιάζοντας την απόφαση η γενική διευθύντρια της Ένωσης Ευρωπαίων Ασφαλιστών και Αντασφαλιστών, CEA Michaela Koller αναφέρει ότι η ΕΕ κατανοεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ασφαλιστική βιομηχανία σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη εξειδικευμένων, ενδεδειγμένων προϊόντων που να καλύπτουν περιβαλλοντικούς κινδύνους. Οι λόγοι που επικαλείται η κ. Michaela Koller  είναι η έλλειψη διαθέσιμων πληροφοριών, πάνω στην διαχείριση αποζημιώσεων, το κόστος πρόληψης, και το κόστος διορθωτικών μέτρων, καθώς έχει καθυστερήσει η ενσωμάτωση της οδηγίας από αρκετές χώρες. Άλλος ανασταλτικός παράγοντας σύμφωνα με την CEA είναι το ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν διαφορετική νομοθεσία για την περιβαλλοντική ζημιά. Τα κράτη μέλη δίνουν διαφορετικό ορισμό στο τι εστί περιβαλλοντική ζημιά και έχουν διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης της ζημιάς. Ένα ακόμα επίσης σοβαρό θέμα είναι η έλλειψη επαρκούς γνώσης από τις αρχές κάθε χώρας σε ό,τι αφορά του περιβαλλοντικό κίνδυνο. Θα χρειαστεί πολύ καιρός, χρόνια προσθέτει η διευθύντρια του CEA προκειμένου να συγκεντρωθούν λεπτομερή και αξιόπιστα στοιχεία ιδίως όταν εμπλέκονται παράγοντες όπως ο χρόνος αποκατάστασης της ζημιάς και η επαναφορά του ζημιωθέντος στην προηγούμενη κατάσταση. Η ασφαλιστική βιομηχανία ωστόσο, είναι προσηλωμένη στο να αναπτύξει τέτοια προϊόντα – μεμονωμένα ή συμπληρωματικά κάποιων ήδη υπαρχόντων ικανά να καλύψουν αποτελεσματικά τον κίνδυνο. Και, αν και η αγορά είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένη, σύμφωνα με την Michaela Koller υπάρχουν όλο και περισσότερες τάσεις για περαιτέρω ανάπτυξη και εξειδίκευση.

Τέλος, η  CEA υπογραμμίζει ότι η ασφαλιστική βιομηχανία στην Ευρώπη θα συνεχίζει να συνεργάζεται στενά με τα κράτη μέλη της ΕΕ και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να αναπτύξει βιώσιμες ασφαλιστικές λύσεις και προσαρμοσμένα ασφαλιστικά προϊόντα στις ανάγκες των πελατών τους.