Ναι, οι επαναλαμβανόμενες απεργίες όταν έχουν ως στόχο μεταξύ των άλλων να αναγκάσουν έστω και πρόσκαιρα τους τουρίστες να ξεφύγουν από το πρόγραμμα των καλοκαιρινών τους διακοπών στην Ελλάδα, πλήττουν το κλάδο τουρισμού στην χώρα μας. Παράλληλα, σφυροκοπούν και την εικόνα της χώρας μας όταν, μάλιστα πρόσφατα ο υπουργός πολιτισμού και τουρισμού Π. Γερουλάνος στην προσπάθειά του να δελεάσει ξένους τουριστικούς παράγοντες δεσμεύτηκε ακόμα και για καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση που κάποιος τουρίστας εγκλωβιστεί στην χώρα μας από απεργιακές κινητοποιήσεις.

Χωρίς να δίνεται συγχωροχάρτι σε αυτούς που παρακινούν τις απεργίες προς αυτή την κατεύθυνση και που στοχεύουν σίγουρα και στο να σπείρουν διχόνοια μεταξύ των κοινωνικών ομάδων, δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος που η Ελλάδα βρίσκεται απομονωμένη από το τουριστικό γίγνεσθαι.

Οι παράλογες αυξήσεις των τιμών που δεν ανταποκρίνονται στις παρεχόμενες υπηρεσίες, η αισχροκέρδεια και όχι μόνο είναι κάποιοι από τους λόγους που η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δεν επιλέγεται ανάμεσα στους υπ’ αριθμό 1 τουριστικούς προορισμούς.

Αρκετοί επαγγελματίες ξενοδόχοι εκτιμώντας τα έσοδα που προσφέρει ο τουρισμός στην χώρα μας έχουν προχωρήσει σε μειώσεις τιμολογίων, γεγονός που ήδη έχει γίνει γνωστό σε πελάτες μεγάλων ξένων πρακτόρων. Ωστόσο, με μεμονωμένες μειώσεις τιμολογίων ξενοδοχείων δεν ολοκληρώνεται η πολιτική κινήτρων και προσέλκυσης τουρισμού. Όταν για παράδειγμα καφετέριες-καντίνες πουλάνε το καφέ 4,50 ευρώ ‘στο χέρι’ για την παραλία ή πανάκριβα απλά πιάτα, τότε σίγουρα υπάρχει έλλειψη επαγγελματισμού κατά μείωση της ελκυστικότητας του τουριστικού προϊόντος.

Αποτέλεσμα, να καταγράφεται άνοδος στα all-inclusive πακέτα και μείωση των αφίξεων των μεμονωμένων τουριστών και της κατανάλωσης. Μέχρι τώρα έχουμε ακούσει πολλούς εκπρόσωπους του κλάδου να μιλάνε για μείωση της κατανάλωσης, διαμαρτυρόμενοι για τα all-inclusive πακέτα, ωστόσο δεν φαίνεται να έχουν γίνει σοβαρά επαγγελματικά βήματα ούτε φαίνεται να έχει κατανοηθεί στον υπο-κλάδο αυτό παροχής υπηρεσιών ότι ο τουρίστας δεν είναι αυτός που θα πληρώσει την κρίση.

Έχει απόλυτο δίκιο ο ΗΑΤΤΑ όταν αναφέρει ότι ‘η παρακώλυση συγκοινωνιών έχει γίνει πια καθημερινό φαινόμενο, το οποίο δεν εμποδίζεται ποτέ και για το οποίο δεν τιμωρείται κανείς’. Όμως καθημερινό φαινόμενο είναι και παράλογες αυξήσεις τιμολογίων από μεμονωμένες τουριστικές μονάδες.  Ενώ δεν είναι και λίγες οι φορές που οδηγοί ταξί χρεώνουν υπέρογκα κόμιστρα σε τουρίστες

Έχει επίσης δίκιο ο ΗΑΤΤΑ που επισημαίνει ότι ‘τον τελευταίο καιρό, τα τουριστικά γραφεία της χώρας, όπως και οι λοιποί συντελεστές του ελληνικού τουρισμού, αγωνίζονται να κρατήσουν όρθιο τον τουρισμό μας, και το μόνο που τελικά συμβαίνει είναι να βλέπουν την Πολιτεία να επιτρέπει τη διαιώνιση ενός απίστευτου χάους στο σύνολο της χώρας’. Ο κλάδος εκπέμπει σήμερα sos και δίκιο έχει. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά αν ρίξουμε μια ματιά στις τουριστικές περιοχές της Ελλάδας και, όχι μόνο θα δούμε να κυριαρχεί η άναρχη  δόμηση. Το μπετόν πολλές φορές φτάνει και καλύπτει την παραλία, ενώ βλέπουμε συγκροτήματα πανάκριβα που δεν εναρμονίζονται με το φυσικό περιβάλλον της περιοχής, ακόμα και όγκους σκουπιδιών στις παραλίες. Και, αν στρέψουμε το βλέμμα μας εκ διαμέτρου αντίθετα της παράλιας θα δούμε κάρβουνο και καμένα δάση. Σε αρκετές περιπτώσεις το άναρχο αυτό τοπίο μπορεί να ανταγωνίζεται σκληρά τα δελεαστικά πακέτα που προσφέρει η χώρα μας.

Και, ένα άλλο ακόμα που δεν αναφέρεται και τόσο. Τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα ως χώρα για να βελτιώσουμε τις υπηρεσίες του ΕΣΥ ;  Μπορεί η κάρτα υγείας της ΕΕ να έχει αξία για εμάς αν θέλουμε να ταξιδέψουμε προς Ευρωπαϊκούς προορισμούς, τι γίνεται όμως με τους Ευρωπαίους αν πέσουν στην ανάγκη του ΕΣΥ ή δεν έχουν την κάλυψη ιδιωτικής ασφάλισης;

O HATTA κρούει επανειλημμένα τον κώδωνα τον κινδύνου τον τελευταίο καιρό. Οι αρμόδιοι εκπρόσωποι του κράτους κάνουν προσπάθειες που αποσκοπούν στο να προσελκύσουν ξένους τουρίστες στην χώρα μας και δηλώνουν απόλυτα ικανοποιημένοι από τις δράσεις τους.  Όμως, τόσο οι προσπάθειες της κυβέρνησης όσο και του κλάδου να γίνουν πιο συγκροτημένες. Μήπως θα πρέπει η κυβέρνηση προς νέες θεματικές δράσεις και πιθανόν νέες συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα ώστε τα λόγια να μπορούν να γίνουν και πράξεις ;

Μέχρι τώρα αρκετές φορές μετά το σφυροκόπημα έχουμε καταφέρει να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, δεν είναι σίγουρα αν θα μπορούμε να το κάνουμε και στο μέλλον.