Επίθεση στην κυβέρνηση για την κρίση δανεισμού εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς από το βήμα του συνεδρίου του Economist, χαρακτηρίζοντας την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δυσάρεστη πραγματικότητα. Η κρίση δανεισμού προέκυψε μόλις τους τελευταίους μήνες, όταν δυστυχώς, η νέα κυβέρνηση έδειξε πρωτοφανή και χωρίς προηγούμενο αδυναμία να πείσει τις αγορές ότι μπορεί να διαχειριστεί τα προβλήματα αυτά, είπε ο πρόεδρος της ΝΔ. «Χωρίς αυτή την ολέθρια διαχείριση του τελευταίου τριμήνου, και τις λογιστικές αλχημείες, το έλλειμμα δεν θα ξεπέρναγε το 8,5%. Μιάμιση μονάδα παραπάνω απ’ ότι προεξοφλούσε η προηγούμενη κυβέρνηση. Με την παράλυση του κράτους και του εισπρακτικού μηχανισμού, προέκυψε με φυσικό τρόπο άλλη μιάμιση μονάδα περίπου. Και με τις λογιστικές αλχημείες προστέθηκαν άλλες τρείς ως τρεισήμισι μονάδες. Κι έτσι το έλλειμμα έφτασε τελικά στο 13,6%.Τότε ήταν που οι διεθνείς αγορές άρχισαν να χάνουν την εμπιστοσύνη τους. Κι από τον Ιανουάριο άρχισαν να σκαρφαλώνουν τα spreads. Για να φτάσουν σύντομα στο τριπλάσιο κι ύστερα στο τετραπλάσιο του επιπέδου που βρίσκονταν στις αρχές Οκτωβρίου",είπε ο κ.Σαμαράς.

Αναγνώρισε ακόμη και τις ευθύνες της ΝΔ:  "Δεν δείχνω", είπε, "καμία επιείκεια ούτε για το κόμμα μου, για τη Νέα Δημοκρατία, που εκλέχθηκε το 2004 για να λύσει τα προβλήματα αυτά, για να επανιδρύσει το κράτος και δεν το έκανε. Άλλοτε το προσπάθησε, αλλά έκανε πίσω. Άλλοτε δεν το προχώρησε όσο θα ’πρεπε. Άλλοτε το προσπάθησε και πλήρωσε δυσανάλογο πολιτικό κόστος. Κι άλλοτε δεν το προσπάθησε καν. Δεν δείχνω, λοιπόν, καμία επιείκεια για τίποτε και για κανένα. Όμως, όλα αυτά η Νέα Δημοκρατία δεν τα δημιούργησε. Τα βρήκε.Δεν τα άλλαξε, όσο θα ’πρεπε - σύμφωνοι! Αλλά τα βρήκε δεν τα δημιούργησε. Και δεν ανέχομαι, ως πολιτικός, να ζητούν και τα ρέστα σήμερα, εκείνοι που τριπλασίασαν το ελληνικό χρέος στη δεκαετία του 80. Εκείνοι που κραύγαζαν «δώστα όλα» το 1989 και «λεφτά υπάρχουν» για παροχές το 2009. Μόλις πριν λίγους μήνες..

Ο πρόεδρος της ΝΔ καταλόγισε ακαμψία και αγκυλώσεις στο ευρωπαϊκό σύστημα, επισημαίνοντας ότι η νομισματική Ένωση δεν διέθετε μηχανισμούς στήριξης ενός κράτους-μέλους της ευρωζώνης που θα βρεθεί σε κρίση δανεισμού. Παράλληλα στιγμάτισε τη δράση των  ιδιωτικών Οίκων Αξιολόγησης "που μπορούν με μια ανακοίνωσή τους, με μια υποβάθμιση, να πλήξουν τις προσπάθειες μιας χώρας να σταθεροποιήσει τα οικονομικά της και μιας ολόκληρης Ένωσης να σταθεροποιήσει το νόμισμά της"