Αποζημίωση για μη… Δικαιοσύνη
Ο Αριστοτέλης λέγει ότι η ελευθεριότης ισχύει μόνον για καλό. Δηλαδή αν η ελευθερία χρησιμοποιείται για κακό, παύει να είναι ελευθερία.

Αυτή η μεγάλη και ανεξέλεγκτη ελευθερία οδήγησε την κοινωνία στην αδίστακτη απατεωνία, με αποτέλεσμα να φρακάρει η Δικαιοσύνη. Χρειάζονται πολλαπλάσιοι των μελών της κοινωνίας Δικαστές για να δικάσουν τις ατιμίες και αδικίες επί γης, οπότε και επειδή η κρίση του Δικαστή δεν υποκαθίσταται από κανένα μηχάνημα και εφεύρημα, πρέπει να εισαχθούν Δικαστές από άλλους… πλανήτες.

Στην προσπάθειά του να αποδώσει κάποια δικαιοσύνη, όχι δικαστική βέβαια, το νέο Υπουργείο Δικαιοσύνης μας στις περιπτώσεις που καθυστερούν να δικασθούν, προτίθεται να νομοθετήσει καταβολή αποζημίωσης! Δεν διευκρινίζει αν θα είναι με τόκο.

Τα παραπάνω γνώρισε με πρόσφατο έγγραφό του το Γραφείο του νέου Υπουργού Δικαιοσύνης στην ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ, που διαμαρτυρήθηκε εγγράφως για καθυστερήσεις εκδικάσεως αγωγής της κατά «βαρόνων» του χώρου της και την, στον μεταξύ χρόνο, εφαρμογή της γνωστής μεθόδου «συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος κάτι μένει». Με αυτό το «κάτι», βολεύονται πολλοί.

Διάταξη Εισαγγελέα
Με την υπ΄ αρ. 207/09 Διάταξη Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, απορρίφθηκε η από 12/12/08 έγκληση ασφαλισμένου και κατοίκου Θεσσαλονίκης, που θεώρησε ότι όλες οι επίγειες και επουράνιες δυνάμεις, ορατές και αόρατες, συνεργάσθηκαν και συμμάχησαν εναντίον του για να μην αποζημιωθεί επί τροχαίου ατυχήματος, στο οποίο κρίθηκε δικαστικώς ότι φταίγει ο ίδιος.

Ο άνθρωπος άσκησε το δικαίωμα της ελευθερίας του και στράφηκε ακόμη και κατά των Δικαστών και Δικαστικών Υπαλλήλων, πέραν ιδιωτών και τρίτων. Και κατ΄ ανάγκη, λόγω χρήσεως της ελευθερίας, ένδεκα (αρ. 11) Δικαστές δικάζονται από άλλους (ένδεκα;) Δικαστές; Σοφός ο Αριστοτέλης!! Άσοφοι και δούλοι της ελευθερίας μας, εμείς.


Το τρελό νερό
Ο ευφραδέστατος και συμπαθέστατος εκείνος Σαλονικιός Καθηγητής, Εκδότης και Συγγραφέας, Δημοσθένης Λιακόπουλος, που όλοι γνωρίζουμε από τις τηλεοπτικές προσκλήσεις του να «σηκωθούμε από ντιβάνια, καρέκλες, καναπέδες και… πατάρια» για να πάρουμε τα βιβλία του, είπε και το εξής «τρελό» για το «τρελό νερό»:

«Ένας άρχοντας για να επιβληθεί στους δύστροπους υπηκόους του, τους έδωσε να πιουν το τρελό νερό μίας πηγής, χωρίς να το πιει ο ίδιος και οι αυλικοί του. Έτσι τους πέρασε άνετα και εύκολα όλα τα τρελά του ως λογικά. Αργότερα, οι τρελοί υπήκοοι ζήτησαν τρελά πράγματα ως λογικά, που τα αρνήθηκε ως τρελά, αλλά τον γκρέμισαν και τον εξαφάνισαν ως τρελό οι “λογικοί” υπήκοοί του και έβαλαν στην θέση του “τρελό”, που ήταν όμως “λογικός” για όλους».

Λέτε να συμβαίνει το ίδιο και σε μας; Ποιος και πώς θα το… αποδείξει;