Οι Γιορτές τελειώσανε και το 2023 μας αποχαιρέτησε .
Μαζί , μας αποχαιρέτησαν και δυο προσωπικότητες που σημάδεψαν ως ορόσημα τα τελευταία 25 χρόνια της Ιστορίας μας.

Τον Ντελόρ τον θυμόμαστε από το περίφημο «Πρώτο Πακέτο».
Εκείνο που τρόμαξε και τις Βρυξέλλες , γιατί δεν κατάλαβαν που το ξοδέψαμε. (Κάποιοι από εμάς βέβαια, το έχουν καταλάβει μια χαρά ).

Για τον λόγο αυτό στο «Δεύτερο» ζήτησαν ονόματα και διευθύνσεις, που λέει και το παλιό ανέκδοτο. Και τιμολόγια.
Εμείς πάλι , συνεχίσαμε απτόητοι να τρώμε, κυριολεκτικά, τα χρήματα που οι άνθρωποι μας τα έδιναν για να τους προλάβουμε, χωρίς να κάνουμε τίποτα γι αυτό.
Αντίθετα, επειδή κακοσυνηθίσαμε, αρχίσαμε και τα δανεικά, που και αυτά συνεχίσαμε να τα τρώμε , για να υποστηρίξουμε το απόλυτης κενότητας και αποκρουστικής αισθητικής  «life style» μας, με την βεβαιότητα ότι λεφτά υπήρχαν.

Εκεί κάπου το πράγμα στράβωσε, με συνέπεια να συναντηθούμε με την εταίρα προσωπικότητα, τον Σόιμπλε.
Εκείνος μας ζήτησε απλά τον λογαριασμό, λίγο άκομψα βέβαια. Τότε αντιληφθήκαμε την έννοια της «στερνής γνώσης» και παρά τις δηλώσεις τις σχετικές με το τράχηλο και τον ζυγό, καταλάβαμε ότι το life style θέλει και μεταξωτά αξεσουάρ. Το σκηνικό κατέρρευσε και μαζί του και οι εφήμεροι αστέρες του.
Μεταξύ των συνεπειών ήταν τότε και η εξαφάνιση για υλικούς και «ηθικούς» λόγους, των μεγάλων τζιποειδών.
Τα οποία όμως τώρα έχουν ραγδαία επανεμφανιστεί.  Μαζί και οι επανεμφανίζόμενοι επιβαίνοντες αστέρες.

Και αυτό ακριβώς, είναι που με βάζει σε σκέψεις για το 2024 και πέρα.