Η Βιομηχανία αποτελεί το θεμέλιο για την οικονομική πρόοδο της κάθε χώρας, βασικό μέγεθος για τη βιωσιμότητα της αναπτυξιακής της πορείας, καθοριστικό παράγοντα για την άμεση και έμμεση δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων πλήρους και σταθερής δουλειάς.

Με τις επώδυνες συνέπειες της Πανδημίας του COVID-19 να σωρεύονται στις δυσμενείς προεκτάσεις της 10ετους κρίσης πλήττοντας βίαια τον κόσμο της μισθωτής εργασίας και την κοινωνική συνοχή, το όποιο σχέδιο ανάκαμψης της Ελλάδας προϋποθέτει την εστίαση στη Βαριά Βιομηχανία και τους εργαζόμενους σε αυτή.

Την ίδια ώρα, όμως, ένα σύνολο αστοχιών, διαλυτικών επιλογών, καταχρηστικών εργοδοτικών πρακτικών και παράνομων αποφάσεων υπονομεύουν κάθε προοπτική παραγωγικής ανασυγκρότησης και εργασιακής δικαιοσύνης μετατρέποντας τους χώρους εργασίας σε «γαλέρα».

Οι εργαζόμενοι ως το ειδικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα αντί να βρεθούν στο επίκεντρο λαμβάνοντας το μέρισμα που τους αναλογεί, τοποθετούνται στο στόχαστρο μιας συντονισμένης επίθεσης με μαζικές απολύσεις, ανάλγητη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.

Η εργολαβοποίηση επεκτείνεται ραγδαία, κατά παράβαση της εθνικής νομοθεσίας και των διεθνούς Συνθηκών (SEVESO) σαρώνοντας δικαιώματα και κατακτήσεις, οι απολύσεις, που μεθοδεύονται ακόμη και με τη μορφή ψευδομηνύσεων, θεωρούνται «επενδυτική ελάφρυνση», τρόπος χειραγώγησης ή «παραδειγματισμός», η υγεία και η ασφάλεια υποβαθμίζονται με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη σωματική ακεραιότητα και την περιβαλλοντική προστασία ενώ οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αντιμετωπίζονται με όρους αφανισμού.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας (Π.Ο.Ε.), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (Π.Ο.Ε.Μ.), η Ομοσπονδία Εργαζομένων Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδος (Ο.Ε.Χ.Β.Ε.) και η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδος (Ο.Μ.Ε.), δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις που εκπροσωπούν χιλιάδες εργαζόμενους του δευτερογενούς τομέα, ενώνουν τη φωνή και τη δράση τους σε έναν κοινό αγώνα απέναντι σε αυτή την εργοδοτική ασυδοσία, που γενικεύεται με την ανοχή ή τη συνενοχή της Κυβέρνησης. Η διοργάνωση μαζικού Συλλαλητηρίου στις 26 Φλεβάρη και οι συναντήσεις εκπροσώπων Ομοσπονδιών και Σωματείων με αντιπροσωπείες κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου είναι μόνο η αρχή.

Στα ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΚΑΒΑΛΑΣ, η εταιρεία ENERGEAN, που έλαβε εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου για τραπεζικό δανεισμό 100 εκατ. €, επιχειρεί να επιβάλλει με κάθε τρόπο ένα «Σχέδιο» εκβιαστικών, παράνομων και καταχρηστικών απολύσεων, εργολαβοποίησης του προσωπικού και καταστρατήγησης των μέτρων υγείας και ασφάλειας αδιαφορώντας για τις ζωές των εργαζομένων και την περιβαλλοντική προστασία της ευρύτερης περιοχής. Οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στο επιχειρησιακό Σωματείο δίνουν έναν εμβληματικό αγώνα και έρχονται αντιμέτωποι με διώξεις, απολύσεις, εκβιασμούς και ψευδομηνύσεις.

Στη ΛΑΡΚΟ με τις τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες και τα προβλήματα που οι διορισμένες –από τις εκάστοτε Κυβερνήσεις– διοικήσεις δημιούργησαν, το «Σχέδιο» περιλαμβάνει τη μαζική απόλυση 1.200 εργαζομένων και την απώλεια στέγης για περισσότερα από 300 εργατικά νοικοκυριά. Οι απολύσεις θεωρούνται «προίκα» στον όποιο επενδυτή… Οι εργαζόμενοι και τα Σωματεία αγωνίζονται δυναμικά για το δικαίωμά τους στη δουλειά και τη συνέχιση της παραγωγικής λειτουργίας μιας από τις τελευταίες εναπομείνασες βαριές βιομηχανίες της χώρας που μπορεί να προσφέρει σημαντικά στην εθνική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (Π.Ο.Ε.) PAN HELLENIC ENERGY FEDERATION (P.E.F.) 2

Στα ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΒΑΛΑΣ, ο «λαβύρινθος» των παρένθετων εταιρειών διαχειρίζεται τις τύχες των εγκαταστάσεων μόνο με εργολαβικό προσωπικό και χωρίς κανέναν εργαζόμενο με σύμβαση αορίστου χρόνου όταν ο μηχανολογικός εξοπλισμός απαξιώνεται και τα χρέη προς το Ελληνικό Δημόσιο σωρεύονται… Το «Σχέδιο» της πλήρους εργολαβοποίησης ενεργοποιήθηκε με τον πρωτοφανή διωγμό των εργαζομένων, την απαγόρευση εισόδου τους στο εργοστάσιο και μπαράζ απολύσεων μέσω ψευδομηνύσεων, οι οποίες κατέπεσαν στα δικαστήρια αλλά «νομιμοποιήθηκαν» από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας που έδωσε το πράσινο φως για απολύσεις το 2021 με Ισολογισμό του 2014. Οι εργαζόμενοι και το Σωματείο συνεχίζουν τον εμβληματικό τους αγώνα προκειμένου να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Στην COSCO, η εντατικοποίηση της εργασίας «χτυπά κόκκινο» ενώ οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τα στοιχειώδη. Οι βάρδιες είναι χρονικά ατέλειωτες (12ωρα) σε συνθήκες που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων με τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων να είναι στην «ημερήσια διάταξη». Το Σωματείο δίνει έναν μεγάλο αγώνα ενάντια στην αδιαλλαξία της εργοδοσίας για υπογραφή ΣΣΕ με μισθολογικές αυξήσεις, συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα, συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, υγιείς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

Τα ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ και ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ, πυλώνες για την ανασυγκρότηση και ανάκαμψη της Ελληνικής Ναυπηγικής Βιομηχανίας, παραμένουν εγκλωβισμένα στα εγκληματικά λάθη του ιδιοκτησιακού τους παρελθόντος με την αντοχή και ανοχή των εργαζομένων να έχει προ πολλού εξαντληθεί. Το Σχέδιο Εξυγίανσης για την Ελευσίνα που επιβάλλεται να υπογραφεί και η Σύμβαση Μεταβίβασης του Σκαραμαγκά στο νέο επενδυτή απαιτείται να διασφαλίζουν θέσεις εργασίας, δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Η παραγωγική ενδυνάμωση των 2 μεγάλων Ναυπηγείων της Πατρίδας μας είναι θεμελιώδης αναπτυξιακή προϋπόθεση της εθνικής οικονομίας και επιτακτική ανάγκη για τη στήριξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.

Η Eθνική αμυντική βιομηχανία, με την ΕΑΒ και τα ΕΑΣ, που σε μια περίοδο «κούρσας εξοπλισμών», η ενίσχυση της παραγωγικής τους λειτουργίας από αυτονόητο συνιστά ακόμη ζητούμενο… Η υπογραφή ΣΣΕ με την απεμπλοκή από το Ενιαίο Μισθολόγιο, η υλοποίηση προσλήψεων προσωπικού αορίστου χρόνου, οι επενδύσεις σε μηχανολογικό και τεχνολογικό εξοπλισμό αποτελούν αδιαπραγμάτευτες διεκδικήσεις με ουσιαστικό πρόσημο για την ανάπτυξη και την αμυντική θωράκιση της χώρας.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ με τους «αρνητές» της εργασιακής δικαιοσύνης, ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στην αρπαγή των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών μας, ΩΣ ΕΔΩ με όσους επιβουλεύονται να καταστήσουν τη Βιομηχανία σε Ειδική Οικονομική Ζώνη, ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ στην εργολαβοποίηση και τα λουκέτα, ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΜΕ αξιοπρεπείς μισθούς, υγιείς και ασφαλείς συνθήκες δουλειάς. Σε αυτό το πλαίσιο, η αγωνία των εργαζομένων του δευτερογενή τομέα γίνεται ΑΓΩΝΑΣ ενάντια σε διαλυτικές κυβερνητικές αποφάσεις, παράνομες και καταχρηστικές εργοδοτικές πρακτικές. Οι Ομοσπονδίες και τα Σωματεία των κλάδων της Ενέργειας, του Μετάλλου και της Χημικής Βιομηχανίας απευθύνουν ευρύ κάλεσμα στον κόσμο της μισθωτής εργασίας, σε όλες τις υγιείς κοινωνικές δυνάμεις και τους ενεργούς πολίτες να συμμετέχουν στη μεγάλη αγωνιστική κινητοποίηση που διοργανώνουν το Σάββατο 26 Φεβρουαρίου με προσυγκέντρωση στις 10:30 π.μ. Ομόνοια και πορεία στο Σύνταγμα όπου θα πραγματοποιηθεί μαζικό Συλλαλητήριο στις 12:00.