Φέτος κατασκευάζεται το 100ο «υπέρψηλο» κτίριο στον κόσμο, εξού και η Allianz Global Corporate & Specialty εκπόνησε μια έκθεση για τις προκλήσεις της κατασκευής ολοένα ψηλότερων κτιρίων.

Με αξία που συχνά ξεπερνά το 1 δισ. δολάρια, τα τελευταία από τα επονομαζόμενα supertall (300 μέτρα και άνω) ή megatall (από τα 600 μέτρα) κτίρια θέτουν νέες προκλήσεις σε ασφαλιστές, αρχιτέκτονες και αναδόχους, διαπιστώνει η AGCS. Ιδέες για τον πρώτο ουρανοξύστη με ύψος 1 μίλι (1,6 χλμ.) ήδη υπάρχουν, ωστόσο μοιάζει απίθανο να γίνουν πράξη τουλάχιστον τα επόμενα 20 χρόνια – κυρίως λόγω του ότι η τεχνολογία των ανελκυστήρων δεν έχει προχωρήσει όσο η οικοδομική.

Περισσότερο από το 50% των ψηλότερων κτιρίων του κόσμου χτίστηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ενώ ο αριθμός τους σχεδόν τριπλασιάστηκε τα τελευταία επτά. Η έκρηξη ουρανοξυστών παρατηρείται πρωτίστως στην Ασία και στη Μέση Ανατολή, στις οποίες αναλογεί το 90% των πρόσφατων πρότζεκτ του είδους.

Η AGCS έχει ασφαλίσει ή αντασφαλίσει αρκετά από αυτά τα κτίρια σε όλο των κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του επόμενου που θα κατακτήσει τον τίτλο του ψηλότερου όλων: το υπό κατασκευή Kingdom Tower στην Τζέντα, με ύψος μόλις… 1 χιλιόμετρο.

Το τελευταίο ενημερωτικό δελτίο για τους κινδύνους των υπέρψηλων κτιρίων («Supertall Buildings Risk Bulletin») αναφέρει ότι η ανάπτυξη των κτιρίων που θέλουν να γίνουν τα ψηλότερα του κόσμου επιταχύνεται τον 21ο αιώνα, όπως δείχνει το Burj Khalifa στο Ντουμπάι (828 μ.), που ξεπέρασε κατά 300+ μέτρα τον προκάτοχό του, δηλαδή το Τaipei 101 (509 m.) στην Ταιβάν. Ήδη το 2019 αυτά τα κτίρια θα θεωρούνται νάνοι συγκρινόμενα με το Kingdom Tower, το οποίο θα σηματοδοτήσει τον διπλασιασμό του ύψους του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο εντός μίας δεκαετίας. Ως το 2020, το μέσο συνολικό ύψος των 20 ψηλότερων κτιρίων αναμένεται να προσεγγίζει τα 600 μέτρα, μέγεθος που ισοδυναμεί με σχεδόν δύο Πύργους του Άιφελ, χάρη στον συνδυασμό νέων τεχνολογιών, καινοτομικών υλικών κατασκευής και στοιχείων δημιουργικού σχεδιασμού.

Παράλληλα με το συνεχές κυνήγι των ρεκόρ… εις ύψος, διαπιστώνεται και μια έντονη μετατόπιση της εν λόγω δραστηριότητας προς ανατολάς. Παρότι σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα η κυριαρχία των αμερικανικών ουρανοξυστών ήταν αδιαμφισβήτητη, σήμερα η πλειονότητα των έργων αφορά την Κίνα, τη Νοτιοανατολική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Μόνο το Ντουμπάι φιλοξενεί ήδη το 20% των 50 ψηλότερων κτιρίων, ενώ 15 κινεζικές πόλεις μπορούν να υπερηφανεύονται για 30 συμμετοχές στη λίστα με τα 100. Η Κίνα, μάλιστα, αυτόν τον μήνα ανακοίνωσε τα πρώτα σχέδια για τον δικό της κτίριο ύψους 1 χλμ., το Phoenix Towers.

«Η τάση μετατόπισης προς την ανατολή πρόκειται να παραμείνει, λόγω της ραγδαίας οικονομικής και δημογραφικής ανάπτυξης, της αστικοποίησης, της μεγάλης όρεξη των επενδυτών για τοποθετήσεις σε ακίνητα ναυαρχίδες και του χαμηλότερου εργατικού κόστους, απ’ ό,τι στις παραδοσιακές δυτικές αγορές» εξηγεί ο Ahmet Batmaz, επικεφαλής του συμβουλευτικού τμήματος της AGCS για τους κατασκευαστικούς κινδύνους.

Η σημερινή τεχνολογία περιορίζει το εύρος κίνησης των ανελκυστήρων στα 600 μέτρα περίπου, κυρίως λόγω δυσκολιών στο φρένο και στην καλωδίωση, παρότι αυτό αναμένεται να αλλάξει στο μέλλον. Άλλοι περιοριστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τη διαθεσιμότητα οικοδομικών υλικών που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το ατσάλι και το μπετόν, αλλά και τα μέτρα ασφαλείας για τους ενοίκους των κτιρίων και τις γύρω περιοχές, τα συστήματα αποσβέσεως για να μειωθεί η αρνητική επίπτωση του ανέμου ή της σεισμικής δραστηριότητας, καθώς φυσικά και η χρηματοδότηση τέτοιων πρότζεκτ.

«Τα θεμέλια ενός supertall ή megatall κτιρίου πρέπει να είναι αρκετά ισχυρά ακόμη και για να αντέξουν έστω ένα σεισμό ή άλλη φυσική καταστροφή» λέει ο Clive Trencher, σύμβουλος κινδύνου της AGCS. «Ειδικά στην αρχική φάση κατασκευής, πρέπει να ληφθεί υπόψη και η πιθανή έκθεση σε αιφνίδιες πλημμύρες, καθώς οι μεγάλες εκσκαφές που θα γίνουν μπορεί να γεμίσουν νερό. Άλλα σημαντικά τεχνικά προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστούν περιλαμβάνουν την άντληση και την τοποθέτηση του μπετόν σε πολύ μεγάλα ύψη, τη διατήρηση της καθετότητας καθώς προχωράει το κτίριο, τον κίνδυνο πυρκαγιάς, ακόμα και την αποχέτευση νερού και λυμάτων».

Τα πρωτοποριακά πρότζεκτ βάζουν ενέχουν όμως μεγάλους κινδύνους και για τους ασφαλιστές. Είναι δε εξ ορισμού πολύ περίπλοκα, καθώς εργάζονται σε αυτά έως 10.000 εργάτες, και πάνω από 100 υπεργολάβοι.

Όλες οι φάσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος μπορούν να ασφαλιστούν, λέει η AGCS. To εξωφρενικό μέγεθος και η αξία των μεγαλύτερων κτιρίων μπορούν σήμερα εύκολα να ξεπεράσουν το όριο του 1 δισ. δολαρίων, οπότε την ασφάλιση του ολοκληρωμένου κτιρίου συνήθως την αναλαμβάνει κονσόρτιουμ (αντ)ασφαλιστών. Στην περίπτωση του Kingdom Tower, η AGCS είναι η κύρια αντασφαλίστρια εταιρεία του κτιρίου, με ασφαλισμένη αξία το 1,5 δισ. δολάρια.

Ασφαλιστικές σαν την AGCS προσφέρουν επίσης κάλυψη μετά την κατασκευή, για προστασία απέναντι σε ζημιές που θα προκύψουν και θα οφείλονται σε αστοχίες σχεδιασμού, υλικών, ή σε εργατικό λάθος.

«Η ασφάλιση επιτελεί ρόλο ζωτικής σημασίας για την αξιολόγηση και τη διαχείριση των σύνθετων κινδύνων αυτών των ιδιαίτερων πρότζεκτ. Οι συμβουλευτικές υπηρεσίες για τις αξιώσεις και τους κινδύνους είναι πολύ σημαντικές σε ένα εργοτάξιο, όπου η αξιολόγηση παλαιών αξιώσεων συχνά είναι απαραίτητη για να προληφθούν μελλοντικές αξιώσεις» επισημαίνει ο Batmaz.

Ολόκληρη η έκθεση εδώ: http://www.agcs.allianz.com/assets/PDFs/risk%20bulletins/Supertall-Buildings-Bulletin.pdf