Αναβρασμός επικρατεί στη γαλλική βιομηχανία του θεάματος, καθώς χιλιάδες εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης –γνωστοί ως intermittents du spectacle– προβαίνουν σε κινητοποιήσεις. Ήδη, στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας, πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις σε Παρίσι, Λιλ και Μασσαλία. Αιτία, το γεγονός ότι η μεγαλύτερη εργοδοτική ένωση της χώρας, η Medef, προωθεί την κατάργηση των ευνοϊκότερων όρων που τους καλύπτουν ως προς την ασφάλιση ανεργίας.

Αυτοί οι όροι ισχύουν από το 1936, όταν η εγχώρια βιομηχανία κινηματογράφου δυσκολευόταν να βρει και να προσλάβει ξυλουργούς, ζωγράφους ή διακοσμητές λόγω της προσωρινότητας του εκάστοτε εγχειρήματος. Με τον καιρό, τεχνικοί και καλλιτέχνες –ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτές– μπήκαν στο ευνοϊκό καθεστώς, που πλέον καλύπτει 100.000 ημιαπασχολούμενους.

Ένας μέσος Γάλλος εργαζόμενος για 4 μήνες απασχόληση δικαιούται επίδομα και ασφάλιση ανεργίας για άλλους τόσους. Οι εργαζόμενοι στον καλλιτεχνικό χώρο όμως δικαιούνται το διπλάσιο (8 μήνες), καθώς η βιομηχανία διασκέδασης έχει εποχικό χαρακτήρα, οι θέσεις σποραδικές και προσωρινές και τα ωράρια εργασίας συχνά… ατελείωτα, πολλές φορές και απλήρωτα (όταν π.χ. πρόκειται για πρόβες).

H Unedic, φορέας αντίστοιχος του δικού μας ΟΑΕΔ, λέει πως το 2012 οι «διασκεδαστές μερικής απασχόλησης» έλαβαν 1,083 εκατ. ευρώ περισσότερα απ’ όσα συνεισέφεραν στο σύστημα. Η Medef ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω 100.000 εργαζόμενοι αντιπροσωπεύουν το 1/4 του 4,3 δισ. ευρώ ελλείμματος στα επιδόματα ανεργίας για σχεδόν 5 εκατ. Γάλλους. Άλλες πηγές, όμως, όπως μια πρόσφατη έκθεση της Βουλής και το Υπουργείο Πολιτισμού, υπολογίζουν αυτό το επιπλέον κόστος «μόλις» στα 300-350 εκατ. ευρώ.

«Θέλουν να σκοτώσουν τον πολιτισμό» δήλωσε, μάλιστα, η υπουργός Πολιτισμού Aurélie Filippetti, που αντιτίθεται στην προσπάθεια των εργοδοτών να βάλουν τέλος στο ειδικό καθεστώς ή να αναγκάσουν το κράτος να καταβάλλει στο εξής το επιπλέον κόστος. Η υπουργός επισήμανε ακόμα πως η βιομηχανία της ψυχαγωγίας αντιπροσωπεύει το 3,2 % του ΑΕΠ και ότι κάθε 1 ευρώ που επενδύεται στον πολιτισμό αποφέρει στην οικονομία από το τετραπλάσιο έως το δεκαπλάσιο.

Εικάζεται ότι η Medef χρησιμοποιεί το ζήτημα των intermittents ως όπλο διαπραγμάτευσης απέναντι στο «σύμφωνο υπευθυνότητας» του προέδρου Ολάντ, σύμφωνα με το οποίο υποτίθεται ότι θα μειωθούν οι εισφορές των εργοδοτών εάν αυτοί προσλάβουν περισσότερους υπαλλήλους.