Στις 26 Ιουνίου η Κομισιόν πρότεινε ένα νέο πλαίσιο για τα μακροπρόθεσμα επενδυτικά κεφάλαια (European Long-Term Investment Funds – ELTIF). Πριν από την τελική τοποθέτηση του Ευρωκοινοβουλίου, η Insurance Europe χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Κομισιόν, αλλά και εκφράζει επιφυλάξεις ενόψει της Solvency II.

Κι αυτό γιατί, με τα νέα στάνταρ κεφαλαιακής επάρκειας και την αστάθεια που ενδεχομένως προκύψει, οι ασφαλιστικές εταιρείες δύσκολα θα επενδύσουν σε ELTIF. Η Κομισιόν, πάντως, ζήτησε από την ΕΙΟPA να αναθεωρήσει τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για τα μακροπρόθεσμα στοιχεία του ενεργητικού στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που αποσαφηνίζουν το πλαίσιο της οδηγίας Solvency II. Εν αναμονή της σχετικής έκθεσης, η ασφαλιστική βιομηχανία ελπίζει ότι Κομισιόν και EIOPA θα βρουν τρόπο να καταστήσουν βιώσιμες τις επενδύσεις σε ELTIF.

Στα γενικά σχόλια της αναφοράς που εξέδωσε, η Insurance Europe επισημαίνει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες θα επιθυμούσαν περισσότερες και ευκολότερα προσβάσιμες μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις και με ελκυστική σχέση κινδύνου-απόδοσης, ώστε να καλύψουν τις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις τους – εξάλλου, οι ασφαλιστικές είναι από τους λίγους επενδυτές που μπορούν να επενδύσουν σε μη ρευστοποιήσιμα στοιχεία.

Η παρούσα πρόταση για τα ELTIF, λέει η IE, πιθανώς να λειτουργήσει ανασταλτικά όσον αφορά τόσο το διαθέσιμο κεφάλαιο όσο και το απαιτούμενο. Στην πρώτη περίπτωση, οι διακυμάνσεις των τιμών στη δευτερογενή αγορά θα προκαλούσαν λογιστική αστάθεια στις ασφαλιστικές· στη δεύτερη, η χρέωση 49% που ορίζει η SCR (κεφαλαιακή απαίτηση φερεγγυότητας) δεν αντιστοιχεί σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις, αλλά σε υψηλού ρίσκου.

Αν δεν γίνουν διορθωτικές κινήσεις, προβλέπεται ότι οι ασφαλιστικές θα γυρίσουν την πλάτη τους στα ELTIF, παρότι είναι οι κατεξοχήν ενδιαφερόμενες. Γι’ αυτό και η ΙΕ προθυμοποιείται να συζητήσει σχετικά με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις του Solvency II και την προσαρμογή τους σε πραγματικές ανάγκες και δεδομένα.

Στη συνέχεια της αναφοράς η ασφαλιστική ένωση σχολιάζει αναλυτικά την πρόταση της Κομισιόν. Κατά κύριο λόγο, επισημαίνει τα εξής:

• Τo πλαίσιο των ELTIF αφορά τόσο θεσμικούς όσο και λιανικούς επενδυτές, ένα διπλό σύστημα όμως θα ήταν πιο σταθερό και αποδοτικό.
• Οι περιορισμοί στα παράγωγα και στον δανεισμό (Άρθρα 8 και 14) μπορεί να εμποδίσουν τη βέλτιστη διαχείριση κεφαλαίου.
• Τα όρια διαφοροποίησης (Άρθρο 12) θα έπρεπε να είναι πιο ελαστικά, ώστε να ελαχιστοποιείται το κόστος της αναγκαστικής πώλησης μη ρευστοποιήσιμων στοιχείων.
• To Solvency I και οι τοπικές ρυθμιστικές / εποπτικές αρχές παίζουν ανασταλτικό ρόλο στις επενδύσεις των ασφαλιστικών σε μη εξαγοράσιμες δομές.
• Είναι αδικαιολόγητα περιορισμένο το εύρος των επιτρεπόμενων περιουσιακών στοιχείων για τις εν λόγω επενδύσεις.
• Χρειάζονται διευκρινίσεις σε δύο πολύ σημαντικά θέματα: ταμειακές ροές και ρευστοποίηση κεφαλαίου σε περίπτωση αποτυχίας.