Τα κόστη προσαρμογής στην Οδηγία Solvency II έχουν αρχίσει να βάζουν κάτω και να μελετούν οι ασφαλιστές της Ευρώπης. Όπως προκύπτει από πρόσφατη ανάλυση της γερμανικής Zeb/rolfes Shirenbeck associates, οι γερμανικές ασφαλιστικές θα χρειαστούν περισσότερο από 5 δις ευρώ προκειμένου να εφαρμόσουν την Solvency II.

Αναλυτικά όπως τονίζει σε έκθεση του ο Dr. Sven Jansen συνεργάτης της Zeb σε σχετική του έκθεση πάνω στην Solvency II, πάνω από 5 δις ευρώ επί πλέον κεφάλαια θα χρειαστούν οι γερμανικές ασφαλιστικές για να προσαρμοστούν στους νέους κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας που απαιτεί η Solvency II εν όψει της σημερινής μετοχικής βάσης που είναι περίπου στα 92 δις ευρώ.

Τα περισσότερα κεφάλαια απαιτούνται στον κλάδο ασφαλειών ζωής και λιγότερο στον κλάδο υγείας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο κλάδος περιουσίας και ατυχημάτων δεν θα χρειαστεί επί πλέον κεφάλαια.

Τα κόστη προσαρμογής και εφαρμογής της Οδηγίας συμπεριλαμβανομένου και του κόστους σε επενδύσεις προς νέες τεχνολογίες για τον κλάδο ιδιωτικής ασφάλισης στην Γερμανία αγγίζουν τα 250 εκατ. ευρώ, με την Allianz και Munich Re να χρειάζεται να δαπανήσουν πάνω από 10 εκατ. ευρώ για να αποκτήσουν τα συστήματα και αυτά να τεθούν σε λειτουργία.

Το κόστος ακόμα και για τις μικρές ασφαλιστικές ξεκινά από τις 500.000 ευρώ και μπορεί να φτάσει και τα 2 εκατ. ευρώ. Το δε ετήσιο κόστος λειτουργίας για όλους τους ασφαλιστές κυμαίνεται κάπου στο 20% της αρχικής επένδυσης.

Οι μεγάλοι ασφαλιστές προγραμματίζουν να χρησιμοποιήσουν προσαρμοσμένα εσωτερικά μοντέλα για να ελέγχουν τους κινδύνους τους και κατά πάσα πιθανότητα θα αναγκαστούν να δαπανούν 3-5 εκατ. ευρώ ετησίως για έξοδα λειτουργίας.

Πολλοί αναλυτές τονίζουν στο μεταξύ ότι η πολυπλοκότητα που σχετίζεται με την εφαρμογή της Οδηγίας ‘παίζει’ με τα δυνατά σημεία των μεγάλων ασφαλιστικών σε βάρος των μικρότερων.

Οι λόγοι τώρα, που ωθούν τις ασφαλιστικές να επανεξετάσουν την θέση τους στην αγορά και την προσφορά των προϊόντων τους είναι το ότι οι αποδόσεις επί των επενδύσεων που φτάνουν σήμερα το 5% για τα συμβόλαια ζωής και υγείας και το 10% για τα συμβόλαια περιουσίας και ατυχημάτων, μετά την εφαρμογή της Οδηγίας θα εξαρτώνται από το είδος του εσωτερικού μοντέλου που εφαρμόζουν.
Από την άλλη πλευρά για τους επενδυτές που αναζητούν αποδόσεις, αυτές θα είναι πολύ χαμηλές. Κάποιες όμως ασφαλιστικές μπορεί να τα καταφέρουν και με το παραπάνω.

Οι ασφαλιστικές τέλος του δημοσίου αναφέρει η ίδια μελέτη και οι μικροί παίκτες της αγοράς, μπορούν να έχουν θετικές προοπτικές, υπό την προϋπόθεση ότι θα τοποθετηθούν σωστά στην αγορά. Οι ασφαλιστικές αυτές μπορούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς, προσφέροντας ασφαλιστικά προϊόντα εγγυημένης απόδοσης για τα οποία θα χαθεί το ενδιαφέρον από τους μεγάλους.