Είναι απόλυτα εμφανές ότι το μοντέλο του Bancassurance έχει κυρίαρχη θέση στην Γαλλική αγορά. Δεν χρειάζεται κανείς να ψάξει πολύ, οι μεγάλου μεγέθους και εμφανείς αφίσες που ξεπροβάλουν ή μία μετά την άλλη και σε τόσο κοντινές αποστάσεις στις γυάλινες βιτρίνες των τραπεζικών ιδρυμάτων επισημαίνουν πολύ προσεκτικά την αξία του θεσμού στην αγορά, γνωστοποιώντας με ξεκάθαρο τρόπο τις παρεχόμενες υπηρεσίες, ενώ δίνουν σαφέστατα το μήνυμα και στο απλό περαστικό επισκέπτη ότι σχεδόν το 100% των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στην Γαλλία παρέχει υπηρεσίες Bancassurance. Αυτό μπορεί να συμπεράνει κανείς περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της Πόλης του Φωτός, και ειδικά στις περιοχές Ιλ ντε λα Σιτε, Μαρέ και Βαστίλη, Κεραμεικός, Όπερα και Ηλύσια Πεδία. Παράλληλα, η διάδοση του μοντέλου αυτού, δίνει και το μήνυμα ότι μέχρι τώρα τουλάχιστον, το Bancassurance στην Γαλλία αποτελεί κερδοφόρα κίνηση των τραπεζών με περιορισμένη την έκθεση των τραπεζικών ιδρυμάτων στον κίνδυνο.

Κάνοντας μια απλή αναδρομή στα κοντινά μας προηγούμενα χρόνια, βλέπουμε ότι η Γαλλία  θεωρείται ως η χώρα με την πιο ανεπτυγμένη δραστηριότητα Bancassurance και παράλληλα διαπιστώνουμε με βάση τα στατιστικά στοιχεία ότι οι τραπεζοασφαλιστές έχουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στην αγορά ασφαλειών ζωής και παράλληλα έχουν εισέλθει και στην αγορά Γενικών Ασφαλίσεων. Από την εξέλιξη δε, που έχει πάρει ο θεσμός αυτός, παρατηρείται επίσης ότι το μοντέλο του Bancassurance αναπτύχθηκε και επικράτησε μέσω κυρίως των θυγατρικών ασφαλιστικών εταιρειών που χρησιμοποιούν το δίκτυο καταστημάτων των τραπεζών. Στην Γαλλία είναι γνωστός και ο θεσμός του ‘assurfinans’ ωστόσο όχι και τόσο διαδεδομένος.  

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανάπτυξη του επιχειρηματικού μοντέλου του Bancassurance δεν επιτελέσθηκε ξαφνικά μέσα στην 10ετία που διανύσαμε. Στην αγορά της Γαλλίας ήταν ήδη αμυδρά γνωστό το μοντέλο αυτό από το 1970 με πολύ απλές εφαρμογές διάθεσης ασφαλιστικών προϊόντων μέσω τραπεζικών καταστημάτων,  ενώ σημαντικά κίνητρα δόθηκαν από το 1984 και μετά το νόμο περί τραπεζικών ιδρυμάτων σε ό,τι αφορά την επέκταση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων.

Έκτοτε και σε μικρό χρονικό διάστημα, μόλις στις αρχές της 10ετίας του 1990 το BA και ειδικά ο κλάδος υπηρεσιών ζωής κατέχει το 39% του μεριδίου της αγοράς με τα ασφάλιστρα να φτάνουν στα 34,6 δις ευρώ, ενώ από το 2000 καταγράφεται έντονη ανάπτυξη και το μερίδιο φτάνει στο 61%, με τα ασφάλιστρα στο 92,2 δις ευρώ. Το 2006 σημειώνεται περεταίρω μικρή ανάπτυξη και φτάνει  αγγίζει το 64% στα 141 δις ευρώ

Ενδεικτικά, σύμφωνα με την οικονομική εφημερίδα Les Echos, στην κορυφή των υπηρεσιών ζωής το 2007 βρέθηκαν οι:

• Predica + UAF με 29,7%
• BNP Paribas Assurance 17,2%
• Ecceuil Vie 15,2%
• Sogécap 13,6%
• ACM+Socapi 9,5%
• Natexis Assurances 6,7%

Ενώ σύμφωνα με την ίδια πηγή, η διείσδυση στις Γενικές Ασφάλειες το 2007 καταγράφεται ως εξής:

• Credit Agricole 33,9%
• Credit Mutuel ACM 26,9%
• Caisse d’ Epargne 11,1%
• Société Générale 6,4%
• Suravenir 6%
• Banque Populaire 5,8%
• BNP Paribas 5,2%
• Credit Lyonnais 5,2%

Έφτασε μήπως στο τέλος του, το Bancassurance ;
Κάποιοι ωστόσο επικαλούμενοι το Solvency II και την Συνθήκη της Βασιλείας ΙΙΙ όπως αυτά παρουσιάστηκαν από την CEIOPS,( Ένωση των Εποπτικών Αρχών Συνταξιοδοτικών Ταμείων) τον Ιανουάριο τολμούν, παρά την τόσο σταθερά επιτυχημένη ανάπτυξη του μοντέλου να μιλούν για το τέλος της πορείας του Bancassurance στην Γαλλία.

Χαρακτηριστικά, ο Eric Lombard Γενικός Διευθυντής του ομίλου της BNP Paribas και Πρόεδρος του συνδέσμου των τραπεζοασφαλιστών δηλώνει ότι ‘αν οι απαιτήσεις που θέτει το Solvency II εφαρμοστούν, οι τράπεζες θα αναγκαστούν να διπλασιάσουν τα κεφάλαια τους ή να κάνουν περικοπές στις υπηρεσίες του Bancassurance'.

Μετά τα τελευταία μέτρα για την εφαρμογή των Solvency II που παρουσιάστηκαν τον Ιανουάριο , η CEIOPS μελέτησε και υιοθέτησε τη φόρμουλα για τον υπολογισμό των αναγκών που προκύπτουν για τους ασφαλιστές ορισμένων χαρτοφυλακίων των οποίων το περιθώριο φερεγγυότητας είχε υποχωρήσει στο 60% από 100% ή 120% προηγουμένως.

Κατά συνέπεια, όπως αναγνώρισε ο Eric Lombard, αν η χρηματοοικονομική προσαρμογή γίνεται σ’ αυτές τις βάσεις, θα χρειαστεί ή να διπλασιαστεί το μετοχικό κεφάλαιο των ασφαλιστικών ή να μειωθεί κατά το ήμισυ η ασφαλιστική δραστηριότητα. Προς το παρόν οι Γάλλοι ασφαλιστές συγκρούονται με την προοπτική μίας αύξησης των κεφαλαίων τους πιο μεγάλης απ’ αυτή που χρειάζονται να κάνουν οι αποθεματοποιημένες εταιρείες.

Σ’ αυτή την σύγκρουση των Solvency II προστίθεται και η επίδρασης από τις νέες προτάσεις της επιτροπής Βασιλείας που έχουν ως στόχο την ποιότητα και τη διαφάνεια των κεφαλαίων πρωτογενούς ρευστότητας  (Tier I) των τραπεζικών ομίλων. Με βάση αυτή την προοπτική, οι τράπεζες πρέπει να συμμετάσχουν με τα δικά τους κεφάλαια στα μετοχικά κεφάλαια των ασφαλιστικών εταιρειών τους, καταλήγει ο Eric Lombard’.