Πώς η εξέλιξη της αυτοκίνησης μετατρέπει ένα απλό «γρατζούνισμα» σε έναν τεράστιο οικονομικό γρίφο για την ασφαλιστική αγορά;

Στην καθημερινή δημοσιογραφική κάλυψη της ασφαλιστικής αγοράς όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε συνηθίσει να αναλύουμε τις μεγάλες ζημιές και τα σοβαρά ατυχήματα ως τους κύριους ρυθμιστές των οικονομικών αποτελεσμάτων. Ωστόσο, μια αθόρυβη, αλλά ριζική αλλαγή συντελείται κάτω από το ραντάρ των παραδοσιακών αναλύσεων. Η πραγματική πρόκληση που αντιμετωπίζουν σήμερα τα χαρτοφυλάκια στον κλάδο αυτοκινήτου δεν κρύβεται στις ολοσχερείς καταστροφές, αλλά στις λεγόμενες «low-impact» συγκρούσεις. Αυτά τα μικροατυχήματα με ταχύτητες που δεν ξεπερνούν τα 15 χλμ./ώρα, που άλλοτε απαιτούσαν μια απλή επίσκεψη στο φανοποιείο για ένα τοπικό βάψιμο, σήμερα είναι ζημιές που πιέζουν ασφυκτικά τα περιθώρια κέρδους και τον δείκτη ζημιών (loss ratio) των ασφαλιστικών εταιρειών.

Η τεχνολογική «παγίδα» του προφυλακτήρα

Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στην εντυπωσιακή, αλλά δαπανηρή τεχνολογική αναβάθμιση των σύγχρονων οχημάτων. Ένας προφυλακτήρας δεν είναι πλέον ένα απλό προστατευτικό μέρος του αμαξώματος, αλλά ένα «έξυπνο» κέντρο ελέγχου που φιλοξενεί αισθητήρες, ραντάρ και κάμερες υψηλής ευκρίνειας. Σε μια ήπια σύγκρουση, ακόμη κι αν η εξωτερική επιφάνεια δείχνει άθικτη ή φέρει μόνο μια αμυχή, όλα τα παραπάνω μπορούν να πληγωθούν σημαντικά. Μια ακόμα παράμετρος που αυξάνει τα κόστη, είναι πως ακόμα και στην παραμικρή σύγκρουση απαιτείται βαθμονόμηση των αισθητήρων και καμερών των συστημάτων ADAS.

Ενώ το κόστος του ανταλλακτικού μπορεί να κινείται σε λογικά πλαίσια, η ανάγκη για επαναπρογραμματισμό των συστημάτων υποβοήθησης μπορεί να διπλασιάσει ή και να τριπλασιάσει το τελικό τιμολόγιο. Αυτή η δυσαναλογία μεταξύ της σφοδρότητας της σύγκρουσης και του τελικού κόστους επισκευής αποτελεί τη νέα κανονικότητα που καλούνται να διαχειριστούν οι underwriters.

Πληθωρισμός και εφοδιαστική αλυσίδα: Ο πολλαπλασιαστής του κόστους

Επιπλέον η πίεση στα χαρτοφυλάκια εντείνεται από τον εκρηκτικό συνδυασμό του πληθωρισμού των υλικών και της έλλειψης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Οι ασφαλιστικές εταιρείες έρχονται αντιμέτωπες με αυξημένα ωρομίσθια στα συνεργεία και σημαντικές καθυστερήσεις στην παράδοση ανταλλακτικών, που συχνά ξεπερνούν τους δύο μήνες για συγκεκριμένα μοντέλα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση του κόστους των συμπληρωματικών καλύψεων, όπως η ενοικίαση οχήματος αντικατάστασης, η οποία παρατείνεται για εβδομάδες αντί για ημέρες, διογκώνοντας το μέσο κόστος ανά φάκελο ζημιάς.

Τηλεματική και Big Data το αντίδοτο στην αβεβαιότητα

Σε ένα περιβάλλον όπου οι μικρές ζημιές αυξάνονται σε κόστος και πολυπλοκότητα, η ίδια η τεχνολογία που επιβαρύνει τη διαδικασία αποζημίωσης προσφέρει και εργαλεία καλύτερης κατανόησης του κινδύνου. Η τηλεματική αναδεικνύεται σταδιακά σε σημαντικό σύμμαχο για την ασφαλιστική αγορά, καθώς επιτρέπει την καταγραφή της έντασης και των συνθηκών μιας σύγκρουσης μέσα από δεδομένα επιτάχυνσης και συμπεριφοράς οχήματος.

Η αξιοποίηση αυτών των πληροφοριών βοηθά τις ασφαλιστικές εταιρείες να εκτιμήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια αν ένα περιστατικό χαμηλής έντασης θα μπορούσε να έχει επηρεάσει κρίσιμα συστήματα ασφαλείας, περιορίζοντας έτσι τις περιπτώσεις υπερεκτίμησης ζημιών, χωρίς να επηρεάζονται οι πραγματικές απαιτήσεις. Παράλληλα, η ανάλυση μεγάλου όγκου δεδομένων επιτρέπει καλύτερη κατανόηση των μοτίβων ζημιών και βελτιώνει την ταχύτητα λήψης αποφάσεων στη διαχείριση φακέλων, ιδιαίτερα σε οργανωμένα περιβάλλοντα στόλων ή προηγμένων ασφαλιστικών προγραμμάτων.

Ωστόσο, η τεχνολογία δεν αποτελεί από μόνη της λύση. Η αποτελεσματική αξιοποίηση της προϋποθέτει σωστή ερμηνεία δεδομένων, συνδυασμό με τεχνική αξιολόγηση και προσαρμογή των διαδικασιών underwriting. Καθώς τα σύγχρονα οχήματα ενσωματώνουν όλο και περισσότερη τεχνολογία, η αξιολόγηση κινδύνου δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στο προφίλ οδηγού, αλλά οφείλει να λαμβάνει υπόψη και το τεχνολογικό επίπεδο του οχήματος.

Όταν η πληροφορία γίνεται το ισχυρότερο εργαλείο του ασφαλιστή

Οι μικρής έντασης ζημιές δεν είναι πλέον δευτερεύουσες για την ασφαλιστική αγορά. Η αυξημένη συχνότητα, το υψηλότερο κόστος επισκευής και η τεχνολογική πολυπλοκότητα των οχημάτων τις καθιστούν βασικό παράγοντα πίεσης. Για τον ασφαλιστή, η πρόκληση δεν περιορίζεται στη διαχείριση της ζημιάς, αλλά επεκτείνεται στην κατανόηση της σωρευτικής επίδρασης αυτών των περιστατικών. Σε ένα περιβάλλον όπου το αποτέλεσμα καθορίζεται από τη συχνότητα και όχι μόνο από τη σοβαρότητα, οι μικρές ζημιές είναι εκείνες που τελικά κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά.