Με αφορμή το άθρο του κ. Κώστα Παπαϊωάννου "Η επαναπιστοποίηση των ασφαλιστών και οι υποχρεώσεις όσων ασφαλιστικών εταιριών συντηρούν τα δικά τους δίκτυα πωλήσεων" ο κ. Γιώργος Νικολάκος έγραψε το εξής σχόλιο:

"κ. Παπαιωάννου
Δυστυχώς και λυπαμαι που θα το πω, αλλά είστε εκτός πραγματικής αγοράς εθελοτυφλώντας, πλήρως προσαρμοσμένος σε αυτήν καθ αυτήν διοικητική πράξη της ΤΤΕ η οποία βρίθει ανοήτων σκεπτικών, σχετικά με την επαναπιστοποιηση των διαμεσολαβούντων Διότι πχ Δεν κατηγοριοποιείται η επαναπιστοποίηση ανάλογα με την ιδιότητα και την εμπειρία των διαμεσολαβητών και των υπαλλήλων τους αλλά και με την ακαδημαϊκή τους μόρφωση αλλά τους βάζει όλους μέσα στο ίδιο τσουβάλι Πχ τι να τις κάνει τις δεξιότητες ένας πετυχημένος επιχειρηματίας διαμεσολαβητής με δίκτυο και επιτυχημένη παρουσία στην αγορά ή στην αγορά του Λονδίνου όταν έχει αποδείξει τις ικανότητές του στην πράξη? Αν κοπεί στα τεστ δηλαδή μετα την παρακολούθηση του συγκεκριμένου  σεμιναρίου δεξιοτήτων κάι μάλιστα απο εισηγητή που όπως λέει η ρήση "Ο αποτυχημένος διαμεσολαβητής ή συντονιστής γίνεται επιτυχημένος εκπαιδευτής" θα χάσει δηλαδή την άδεια του? Σε ποιο πολιτισμένο μέρος του κόσμου δεν ανανεώνεται η άδεια ένός επι χρόνια επιτυχημένου επαγγελματία αν δεν παρακολουθήσει σεμινάρια επαναπιστοποίησης?
Γιατί δεν παρεμβαίνουν πιο σθεναρά με νομικές ενέργειες και κοινοποιήσεις προς πάσα κατεύθυνση στα υπεύθυνα κρατικά όργανα οι θεσμικοί φορείς προεξάρχοντος του προέδρου του ΕΕΑ και των άλλων επιμελητηρίων για να διορθωθεί αυτή η ανοησία και να επακαθοριστούν κάποιες κατηγοριοποιήσεις επαναπιστοποιησης αλλά και να διαγραφεί αυτό η παράλογη τιμωρία να χάνει την άδεια του του όποιος δεν παρακολουθεί τα συγκεκριμένα σεμινάρια για τα μάτια του κόσμου αντί για χλιαρές παρεμβάσεις στην ΤΤΕ?"

Άμεση ήταν η απάντηση του κ. Παπαϊωάννου στο σχόλιο του κ. Νικολάκου:

"κ. Νικολάκο,
Κατ’ αρχήν σας ευχαριστώ που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε το άρθρο μου και περισσότερο ακόμα, να το σχολιάσετε.
Θα αντιπαρέλθω, άνευ σχολιασμού, τα εναρκτήρια σχόλιά σας περί της αντιληπτικής μου ικανότητας για την πραγματικότητα στην ασφαλιστική αγορά και θα επικεντρωθώ στην ουσία του σχολίου σας, το οποίο δεν έχει να κάνει τόσο με αυτά που γράφονται στο άρθρο, όσο με την από μέρους σας αξιολόγηση της απόφασης του διοικητή της ΤτΕ, σχετικά με τις επαναπιστοποιήσεις, η οποία όμως, μετά τη δημοσίευσή της στο ΦΕΚ, επέχει θέση νόμου.
Θα ήθελα να θυμίσω, τόσο σε σας, όσο και στους υπόλοιπους εκλεκτούς αναγνώστες, ότι για μερικά από τα ζητήματα που αναφέρεστε, καθώς και σε κάποια επιπλέον παρεμφερή ζητήματα, έχω γράψει σε προηγούμενο άρθρο μου, που έχει δημοσιευτεί στο Next Deal την 18η Μαΐου 2015, με τίτλο «Η ΔΕΙΑ, η Επαναπιστοποίηση και οι χαμένες ευκαιρίες!». Στο εν λόγω άρθρο μου, ασκούσα κριτική σχετικά με τις θέσεις της εποπτεύουσας αρχής περί επαναπιστοποιήσεων, αναγράφοντας επί λέξει:
«Στο ΦΕΚ 3350/12.12.2014, δημοσιεύτηκε η απόφαση υπ’ αριθμ. 45/21.11.2014 για την επανεκπαίδευση και επαναπιστοποίηση γνώσεων των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, με την έγκριση του Διοικητή της ΤτΕ. Μια απόφαση που κατά τη γνώμη μου διακρίνεται από προχειρότητα, τυπολατρία (και κατ΄ επέκταση γραφειοκρατική αντίληψη) και αρκετά λογικά κενά, που αντί να διευκολύνουν, αντίθετα περιπλέκουν το καθεστώς του εκσυγχρονισμού των γνώσεων των πάσης φύσεως διαμεσολαβούντων, το οποίο είναι και το ζητούμενο, προκειμένου να διασφαλιστούν τόσο τα συμφέροντα των πελατών/καταναλωτών, όσο και η εργασιακή ισορροπία των διαμεσολαβούντων.»
Πιστεύω ότι θα ήταν ενδιαφέρον αν ερευνήσετε μέσω του site του Next Deal και ξαναδιαβάσετε αυτό το άρθρο, στο σύνολό του, διότι θεωρώ ότι θα σας διευκολύνει να επιχειρηματολογήσετε περαιτέρω περί της απόφασης του κ. διοικητή της ΤτΕ.
Τέλος, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι ποτέ, στην περίπου τριακονταετή καριέρα μου στον ασφαλιστικό χώρο, δεν έχω (δυστυχώς) διατελέσει ασφαλιστής ή συντονιστής, αλλά εμπλέκομαι μόνο με εκπαιδευτικές δραστηριότητες, για τα τελευταία είκοσι τουλάχιστον χρόνια."