Tα κράτη μέλη της ΕΕ ετοιμάζονται να διασταυρώσουν τα ξίφη τους για την κατά παρεκβολή μέθοδο υπολογισμού του επιτοκίου μηδενικού κινδύνου στη Solvency II.

Το τελικό κείμενο της οδηγίας Omnibus II, όπως συμφωνήθηκε τον προηγούμενο μήνα, καθορίζει στοιχεία-κλειδιά για την καμπύλη απόδοσης μηδενικού κινδύνου, η οποία θα χρησιμοποιείται από τους ασφαλιστές για την προεξόφληση μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων. Τέτοια στοιχεία είναι το σημείο εκκίνησης για την παρεκβολή (δηλαδή το last liquid point, LLP), το τελικό προθεσμιακό επιτόκιο (UFR) και ο ρυθμός σύγκλισης για τις χώρες του ευρώ. Τo κείμενο δεν αναφέρει όμως ποια μέθοδος θα έπρεπε να εφαρμοστεί από το LLP και μετά.

Οι αναλογιστές λένε ότι εμμέσως πλην σαφώς η Omnibus II υιοθετεί την αμφιλεγόμενη μέθοδο Smith-Wilson, η οποία αγνοεί όλα τα δεδομένα της αγοράς μετά το LLP κι έτσι δίνει μια καμπύλη που δύσκολα αντισταθμίζεται οικονομικά.

Πολλοί περιμένουν να αποσαφηνιστεί το θέμα τον Αύγουστο, όταν θα ανακοινωθούν τα μέτρα εφαρμογής του 2ου επιπέδου. Προς το παρόν, η Omnibus II αφήνει δυο παραθυράκια ανοιχτά: πρώτον ότι το LLP καθορίζεται για 20ετία, αλλά μόνο εφόσον δεν αλλάξουν σημαντικά οι σημερινές συνθήκες στην αγορά, και δεύτερον ότι χώρες εκτός ευρώ θα έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια στην επιλογή μεθόδου.

Η EIOPA είναι γνωστό ότι ενίοτε προτιμά την «επιλεκτική» Smith-Wilson. Φαίνεται όμως να την προτιμά και η ασφαλιστική βιομηχανία της Γερμανίας• πολλοί πιστεύουν πως δεν ήθελε τα μακροπρόθεσμα επιτόκια ανταλλαγής (swap rates) -που βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό- να επηρεάσουν το ύψος των αποθεμάτων της.

Εκπρόσωπος της EIOPA δεν θέλησε να σχολιάσει και να προεξοφλήσει ποια μέθοδος θα υιοθετηθεί, αν θα υιοθετηθεί, εν αναμονή των επίσημων εξουσιοδοτικών πράξεων. Το κείμενο της οδηγίας Omnibus ΙΙ, πάντως, ορίζει ότι όλα τα θέματα της παρεκβολής είναι υπό εξέταση, και ειδικά το άρθρο 77 ότι η EIOPA θα υποβάλλει μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2021 ετήσια αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην Κομισιόν για την εφαρμογή των άρθρων που αφορούν την παρεκβολή, καθώς και τα σχετικά μέτρα εφαρμογής του 2ου επιπέδου.