Του Λάμπρου Καραγεώργου

Είναι γνωστή η ρήση «Ο πόλεμος είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε στους στρατιωτικούς» (Ζώρζ Κλεμανσώ,1841-1929,Γάλλος Πρωθυπουργός).
Παραφράζοντας την ρήση αυτή θα μπορούσαμε να πούμε ότι «η ασφάλιση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για την εμπιστευθούμε στους ασφαλιστές» Και για να μην τρέξει κάποιος να μας κατηγορήσει για «γκρινιάρηδες» και “πολυπράγμονες», θα συμπληρώσουμε ότι και «η δημοσιογραφία είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε στους δημοσιογράφους»
Μα άλλα λόγια ο «ειδικός» εάν αφεθεί ελεύθερος μπορεί να κάνει το λάθος και να οδηγήσει τους πάντες στην καταστροφή…
Η ασφάλιση λοιπόν είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφήσουμε την υπεράσπιση της στους ασφαλιστές, οι οποίοι απορροφημένοι στο καθημερινό κυνήγι της πώλησης ξεχνούν την ουσία της δουλειάς τους…
Και εξηγούμαστε: Τι είναι ακριβώς η ασφάλιση; θεσμός, επάγγελμα, λειτούργημα, μηχανή αναδιανομής εισοδήματος, επιστημονική αντιμετώπιση του κινδύνου, μηχανισμός κερδοσκοπίας, θεσμός απάλυνσης των αρνητικών επιπτώσεων από ένα τυχαίο δραματικό γεγονός;
Κάποιος μπορεί βάσιμα να ισχυρισθεί ότι είναι όλα αυτά.
- Δίνει τη δυνατότητα στους επενδυτές να βγάλουν χρήμα με ουρά;  Οπωσδήποτε. Μία ματιά στη γιγάντωση των διεθνών ασφαλιστικών ομίλων είναι αρκετή.
-Υπάρχουν ασφαλιστές που τα έχουν «κονομήσει»; Αρκετοί. Τους βλέπουμε κάθε ημέρα γύρω μας. Μάλιστα ορισμένοι από αυτούς δεν αξίζουν την επιτυχία τους, ούτε αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση…
- Έδωσε ζωή σε χιλιάδες επιχειρήσεις που κινδύνευσαν με αφανισμό λόγω μίας πυρκαγιάς, ή μιας φυσικής καταστροφής;Έδωσε!
- Έδωσε τη δυνατότητα σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να αναζητήσουν τη γατρειά τους σε μεγάλα διεθνή ιατρικά κέντρα; Την έδωσε!
Με λίγα λόγια δεν έχει μία μοναδική μονοδιάστατη ιδιότητα η ασφάλιση. Είναι κερδοσκοπικός μηχανισμός όμως πάνω και πίσω από όλα αυτά η ασφάλιση υπάρχει γιατί καλύπτει κάποια ανθρώπινη ανάγκη. Ανακαλύφθηκε για να καλύψει το αναπάντεχο και όχι για να «βγάλει κέρδη»
Αυτήν την βαθιά ανθρώπινη διάσταση της ασφάλισης, την αναγνωρίζει και ο μεγαλύτερος πολέμιος του καπιταλισμού ο Κάρολος Μάρξ, όταν ξεχωρίζει την ασφάλιση από τις άλλες ας πούμε χρηματοοικονομιές δραστηριότητες (τράπεζες κ.λ.π.) και σημειώνει ότι το κεφάλαιο «ασφαλείας» (όπως το ονομάζει)  «θα έπρεπε να εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την κατάργηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής»! Σε άλλο σημείο σημειώνει ότι «και στην περίπτωση που η παραγωγή δεν θα ήταν καπιταλιστική πάλι οι παραγωγοί θα υποβάλλονταν σε ορισμένα έξοδα, δηλαδή θα έπρεπε να ξοδεύουν ένα μέρος της εργασίας τους ή των προϊόντων της εργασίας τους για την εξασφάλιση των προϊόντων, του πλούτου τους, ή εις των στοιχείων του πλούτου τους από απρόοπτα γεγονότα, κ.λ.π.» (Κάρλ Μάρξ, «Το κεφάλαιο»).
Επίσης να σημειώσουμε ότι οι πρώτοι ασφαλιστικοί οργανισμοί ήταν αλληλασφαλιστικοί, όπως ακόμη είναι σήμερα τα P&I Clubs και δεν διένειμαν ή διανέμουν μέρισμα.
Συνεπώς η ισχυρότερη ιδιότητα της ασφάλισης πηγάζει από μία βαθιά ανθρώπινη ανάγκη, την οποία πολλές φορές ξεχνούν οι διευθύνοντες σύμβουλοι, οι διευθυντές  πωλήσεων, οι ασφαλιστές των ασφαλιστικών εταιρειών.
Ξεχνούν ότι υπάρχουν για να καλύψουν μία ανθρώπινη ανάγκη και συμπεριφέρονται σαν λογιστές, τραπεζίτες, έμποροι…
Αυτή την βαθιά ανθρώπινη ανάγκη πρέπει να αναδεικνύει κάθε ημέρα ο κλάδος, εάν θέλει να διαδραματίσει ένα ιδιαίτερο ρόλο, να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν.
Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν οι ηγέτες του κλάδου, να επανατοποθετήσουν δηλαδή την ασφάλιση με το κεφάλι πάνω και τα πόδια κάτω, στην ορθή της θέση για να ακουστούν πιο καθαρά…