Σε πολλούς είναι γνωστή αυτή η ιστορία με το πουλάκι που κρατούσε ένας «καθηγητής» μπαίνοντας σε μια αίθουσα σχολείου. Άλλοι λένε πως ήταν ένας δάσκαλος ή ένας ιερέας ή ένας Κινέζος σοφός που μόλις άρχισε να μιλά έδειξε ένα όμορφο ζωντανό πουλάκι στους μαθητές ρωτώντας «αν το βλέπουν που είναι «ζωντανό». Ναι! απάντησαν οι μαθητές. Τότε αυτός γύρισε τα χέρια του πίσω και ξαναρώτησε τους μαθητές εάν είναι ζωντανό ή νεκρό. «Ζωντανό»! φώναξαν όλοι μαζί. Εκείνος το «έπνιξε» και τους το έδειξε λέγοντας ότι «έχασαν». Είναι νεκρό, τους είπε…Τι ίδιο ξαναεπανέλαβε μια άλλη φορά δυο μέρες μετά. Ζωντανό ή νεκρό; «Πεθαμένο»! φώναξαν οι μαθητές. Χάσατε! τους είπε δείχνοντας το μικρό ζωντανό πουλάκι που ΔΕΝ έσφιξε στα χέρια να το πνίξει. Μάθετε επιτέλους ότι ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ σας η ζωή ή ο θάνατος του πουλιού…

Αυτή η ιστοριούλα μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που παρατηρώ τον τρόπο που διοικούν κάποιοι εταιρίες και ανθρώπους. Τώρα καθώς μπαίνουμε στο τελευταίο τετράμηνο του έτους που συνήθως είναι και το πιο παραγωγικό και που όλοι οι δείκτες κάθε μετρήματος ενδιαφέρουν λίγο πιο συχνά  και πιο πολύ τους επικεφαλής, τώρα, σκέφθηκα να θυμίσω αυτήν την ιστορία με το μικρό πουλάκι.
Ενδιαφέρει τους πάντες. Όλοι ενδιαφέρονται να έχουν ζωντανή σχέση με τους πελάτες και τις εταιρίες. Οι ασφαλιστές ενδιαφέρονται να έχουν «ζωντανό» χαρτοφυλάκιο. Οι εταιρίες ζωντανό πελατολόγιο. Οι ταμίες ζωντανό ταμείο. Οι Διευθυντές Marketing ζωντανά προϊόντα. Οι Διευθυντές Πωλήσεων ζωντανούς ασφαλιστές διαμεσολαβούντες. Οι Οικονομικοί Διευθυντές ζωντανά χρήματα και όχι «πεθαμένα» χαρτιά. Ενδιαφέρει πρωτίστως τους Διευθύνοντες Συμβούλους και Γενικούς να έχουν «ζωντανές εταιρίες». Κανείς δεν επιθυμεί «πεθαμένες καταστάσεις».

Η φράση ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ η τύχη της ζωής σου (επαγγελματικά), της εταιρίας σου, της θέσεώς σου στην ιεραρχία, του πελατολογίου σου, του ταμείου σου, των προϊόντων σου κλπ κλπ ΕΙΝΑΙ μια αλήθεια απολύτως αληθινή για κάποιους αλλά και σχετική για μερικούς. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Η κυριότερη κατανόηση αυτής της αλήθειας βρίσκεται στην ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ του καθενός, στην μέχρι τώρα ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ, στην παιδεία για την ζωή και την συγκεκριμένη εργασία, στο παρελθόν και τις αφετηρίες.

Η  έλλειψη προσόντων για την «ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΘΕΣΗ», όποια κι αν είναι, δυστυχώς οδηγεί στο να χάνονται, να «πνίγονται»,να «πεθαίνουν» εταιρίες και άνθρωποι.(κλείνουν εταιρίες, απολύονται άνθρωποι, υποφέρουν, πεινάνε).

Η φιλοσοφία και πολλές θρησκείες έχουν γεμίσει τα βιβλία και τις αίθουσες διδασκαλίας στα σχολεία και Πανεπιστήμια της Γης  με αυτό το συμπέρασμα, ότι η ζωή του καθενός είναι στο χέρι του, στις επιλογές του, στην ελευθέρα βούλησή του. Το ίδιο και οι πράξεις του.

Κάπου-Κάπου ας μην ξεχνάμε την ιστοριούλα με το «πουλάκι» στο χέρι και ότι  δεν είναι υποχρεωτικό να «πνίξουμε τα πουλάκια για να κερδίσουμε το στοίχημα. Ίσως είναι καλύτερο να τα αφήσουμε να πετάξουν μακριά από εμάς. Ας τα  αφήσουμε να ζήσουν με ευθύνη δική τους. Πολλοί ανίκανοι ΔΕΝ καταφέρνουν να διατηρήσουν ή να παραδώσουν αυτό που παρέλαβαν και ουδέποτε κατανόησαν ότι ήταν ΣΤΟ ΧΕΡΙ τους η υπογραφή για ΖΩΗ. Η εποχή του Φθινοπώρου βοηθά να ξανασκεφθούμε πολλά και κυρίως το ξεκίνημα ανανέωσης στα πάντα!