Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου


Στην Οδύσσεια του Ομήρου και συγκεκριμένα στην πέμπτη ραψωδία υπάρχει μια διήγηση που μοιάζει με τη δουλειά που κάνουν οι ασφαλιστές (Ομήρου Οδύσσεια, ε’ ραψωδία, στίχοι 282-364).

Ήταν εποχή Φθινοπώρου. Οι Θεοί είχαν συνέλευση στον Όλυμπο. Η Αθηνά παραπονιέται στον Δία για τα βάσανα του Οδυσσέα στο νησί της Καλυψώς και εκείνος στέλνει τον Ερμή να πει στην Καλυψώ να τον αποδεσμεύσει να πάει σπίτι του στον τόπο του. Ο Οδυσσέας φτιάχνει μια σχεδία-βάρκα και αναχωρεί. Τον βλέπει ο Ποσειδώνας και προκαλεί τρικυμία που τον ταλαιπωρεί˙ τον ευσπλαχνίζεται η Λευκοθέα, η Νηρήις Ινώ κόρη του Κάδμου, θαλασσινή θεότητα και του δίνει ένα σωσίβιο, ένα σωστικό κεφαλόδεσμο να τον ζώσει στο στήθος για να σωθεί κολυμπώντας…

Ελάτε μαζί να δούμε πώς περιγράφει ο Όμηρος το θέμα: «Ο Φθινοπωρινός βοριάς όπως τ’ αγκάθια σέρνει στον κάμπο κι όλα τους σφιχτά κολλούν το ένα στ’ άλλο έτσι κι αυτήν στο πέλαγος έσερναν δώθε κείθε οι άνεμοι (εννοεί την σχεδία πάνω στην οποία ήταν ο Οδυσσέας και ο Ποσειδώνας του σήκωσε τρικυμία) μια ο Νότος στο Βοριά να την σύρει την έριχνε˙ μια ο Εύρος στον Ζέφυρο ωθούσε. Η λιγνοστράγαλη Ινώ, η Λευκοθέα τότε τον είδε… Σαν είδε που παράδερνε κι είχε μεγάλους πόνους η καρδιά της τον πόνεσε˙ πετάχθηκε απ’ το κύμα σαν χελιδόνι, κάθισε στη σχεδία του κι είπε: «Ο Ποσειδώνας δύστυχε ο κοσμοσείστης τόσο γιατί σ’ εχθρεύεται, γιατί σε τυραννάει;… Κάνε λοιπόν ότι σου πω – μου μοιάζεις μυαλωμένος… Αυτόν τον κεφαλόδεσμο κάτω απ’ τα στήθη ζώσε, είναι αθάνατος, φόβο πια να χαθείς δεν έχεις… (Τη δε, τόδε κρήδεμνον υπό στέρνοιο τανύσσαι άμβροτον ουδέ τι τοι παθείεν δέος ουδ’ απολέσθαι) (Οδύσσεια ε, 346-347)

Εδώ λοιπόν βλέπουμε το πρώτο σωσίβιο της ιστορίας που μοιάζει σαν ασφαλιστήριο.

Γοργοχελίδονα είναι και οι ωραίοι επαγγελματίες ασφαλιστές μας που τρέχουν μέσα στα άγρια αφρισμένα κύματα της ζωής μας για να δώσουν «σωσίβια» συμβόλαια.

Για το πόσο άγριοι είναι οι αέρηδες οι Φθινοπωρινοί της τραγικής ζωής κάποιων ανθρώπων ρωτήστε αυτούς που έπαθαν ζημιά, τα ορφανά, τις χήρες, τους βαριά αρρώστους στα νοσοκομεία… Προσπαθήστε να καταλάβετε τι σημαίνει «ολοσχερής καταστροφή» ενός εργοστασίου ή τι θέλουν να πουν αυτοί που τραβάνε τα μαλλιά τους πάνω σε στάχτες… Σαν φύλλα φθινοπωρινά στροβιλίζουν στους αέρηδες ζωές, όνειρα, στόχοι, περιουσίες, καριέρες… Πολλοί «αριστοκράτες της απραξίας» δήθεν στελέχη ή δήθεν ασφαλιστές δεν τα καταλαβαίνουν αυτά τα «ποιήματα»…

Οι περισσότεροι όμως όχι μόνο τα ξέρουν αλλά και μόνοι τους είναι ικανοί να φτιάξουν «Οδύσσειες» ολόκληρες ανθρώπων που η μοίρα τους φέρθηκε σκληρά και δεν ήταν «Κυρία»… Είναι τέτοια και η «σύγχυση» και «ισοπέδωση» που μπέρδεψε πολλούς που έφτασαν στο σημείο να ξεχνάνε το Φθινόπωρο και από Καλοκαίρι να λένε «Καλό Χειμώνα» λες και μια ολόκληρη εποχή του έτους δεν υπάρχει… Το ίδιο παθαίνουν και κάποιοι ΦΘΙΣΙΜΒΡΟΤΟΙ ηγέτες δηλαδή οι καταστρεπτικοί, αυτοί που καταστρέφουν βροτούς, ανθρώπους, που φθίνουν τη δύναμή τους, τις εταιρίες τους, τους θεσμούς… Αυτοί βλέπουν αριθμούς, λογιστήρια, ποσοστά, κέρδη ΧΩΡΙΣ ύπαρξη ανθρώπων…

Ο φθισίμβροτος (ανθρωποφθόρα) μάχη της ζωής οδηγεί στην ανάγκη για σωσίβια που μόνο οι ασφαλιστές μπορούν να δώσουν. Έχουμε ανάγκη την ύπαρξή τους. Οι Θεοί του Ολύμπου έκαναν πολλά συμβούλια και βρήκαν πολλές λύσεις για τις ανθρώπινες στιγμές όπως εδώ στέλνοντας τη Λευκοθέα να παρέμβει μεταξύ Θεού Ποσειδώνα και ανθρώπου Οδυσσέα.

Εύχομαι σε όλους Καλό Φθινόπωρο!

Εύχομαι να έχετε όλοι πολλά σωσίβια για τις πολλές «θάλασσες» και όχι μόνο για τους δρόμους που περνούν τα τροχοφόρα αυτοκίνητα.
Οι άνθρωποι σας χρειάζονται. Λίγοι ασφαλιστές σημαίνει λίγα σωσίβια. Αυτό το Φθινόπωρο προμηθευτείτε πολλά σωσίβια για τους Χειμώνες των ανθρώπων. Είναι κρίμα να έχετε κατάστημα σωσίβιων και να είναι «άδειο» ή με κάτι λίγα σ’ ένα ράφι και το μαγαζί σκονισμένο…Βγείτε και ψάξτε καλούς προμηθευτές και καλές αντιπροσωπείες. Ρωτήστε και εάν «δουλεύουν» τα εργοστάσια ή σταμάτησαν «παραγωγή»…Άντε πριν σας προλάβει ο Χειμώνας!