Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Μέσα στην ιεραρχία των ανθρώπων των πωλήσεων, σε πολλές εταιρίες, υπάρχει ένα «κατεστημένο» κάποιων στελεχών που μοιάζει με αυτούς τους ανθρώπους των καφενείων που κάθονται ώρες ατέλειωτες, παίζοντας και ξαναπαίζοντας ένα κομπολόι στο χέρι όπως διάβασα στο βιβλίο «Το Ελληνικό Καλοκαίρι» του Jacques Lacazziere «δεν καλοξέρουμε αν είναι σημάδι κάποιας αριστοκρατίας της απραξίας ή κάποιας μυστικής απόγνωσης που δεν διαβάζεται ποτέ πάνω στα πρόσωπα αλλά που μαντεύεται απ’ αυτό το είδος του σιωπηλού διαλόγου με τα ίδια τα δάχτυλά τους. Και όσο οι άντρες μένουν εκεί παίζοντας με τα χέρια τους, οι γυναίκες τους, εκεί αψηλά, ανάβουν στα σπίτια τα ξύλα, ζυμώνουνε ψωμί, αρμέγουν την κατσίκα, βγάζουν νερό απ’ το πηγάδι, αεικίνητες απ’ το πρωί ως τη νύχτα…στον αιώνιο μόχθο».
Δουλεύουν σαν καταδικασμένοι οι διαμεσολαβούντες στον αιώνιο μόχθο εξεύρεσης πελατών και κάποια ακριβοπληρωμένα στελέχη «παίζουν» το «κομπολόι» τους απασχολημένοι συνέχεια σε «μίτινγκς», σε «ραντεβού», σε «συσκέψεις»… Πίνουν καφέδες, κάνουν οργανογράμματα, καπνίζουν με «βλέμμα προβάτου» που το νομίζουν «φιλοσοφικό», κλείνονται σε αίθουσες, δίνουν εντολές να μη τους ενοχλήσουν και βγαίνουν αργά το μεσημέρι κατάκοποι…Εν τω μεταξύ τους ψάχνουν οι άνθρωποι που δουλεύουν και δεν μπορούν να τους βρουν… Η δουλειά τους είναι να είναι ΜΑΖΙ στις πολεμίστρες «αξιωματικοί και στρατιώτες» αλλά αυτοί εξαντλούν το ωράριο εργασίας σε συναντήσεις, σε σεμινάρια, σε δήθεν συνέδρια, σε συνεδριάσεις, σε ημερίδες των ενώσεων και σε συμμετοχές άνευ αποτελέσματος που συνηθίζει η «αριστοκρατία της απραξίας»…

Η αιτία της ύπαρξης αυτού του «εμποδίου» των πωλήσεων είναι η άγνοια η αδυναμία ελέγχου από τους ΑΠΟ ΠΑΝΩ και η μη «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» των ΑΠΟ ΚΑΤΩ…

Είναι πολλά τα «βασίλεια» που χάθηκαν εξαιτίας των κακών κολάκων της αριστοκρατίας της απραξίας. Πιο συγκεκριμένα θα γράφαμε ότι λίγοι Διευθύνοντες «βάζουν» χέρι στα «μεσαία στελέχη» για την απόδοση των συνεργατών. Συνήθως «χτυπάνε» τους στρατιώτες. Υπάρχουν μεγάλης γεωγραφικής έκτασης περιοχές χωρίς ανάπτυξη και οι επικεφαλής απλώς «διαπιστώνουν».

Το www.nextdeal.gr θέτει ερωτήματα προβληματισμού υπ’όψιν Διευθύνοντος Συμβούλου ή Γενικού Διευθυντού:
Ποιοι φέρνουν παραγωγή πχ στην τάδε περιοχή; Ένας διαμεσολαβών; Μεσίτης; Πράκτωρ; Ασφαλιστής της εταιρίας αποκλειστικός ή συνεργαζόμενος; Με ενέργειες τίνος στελέχους έγινε η παραγωγή; Βοήθησε ο ΕΜΜΙΣΘΟΣ επιθεωρητής  πωλήσεων ή ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΡΙΤΟΣ; Τι προμήθειες δίνουμε εκεί; Ποιος παίρνει μεγάλες προμήθειες; Τι διαφορές υπάρχουν στον ασφαλιστή, πρακτορείο, μεσίτη, επιθεωρητή; Τι διαφορές υπάρχουν μεταξύ πρακτορείων; Για πόσο καιρό θα υπάρχει η παραγωγή; Πού αλλού δίνουν παραγωγή οι συνεργάτες; Πόση σε μας, πόση στους ανταγωνιστές μας; Και ομοίως τι γίνεται με τις ζημιές; Και εν ολίγοις πόσο μας στοιχίζουν οι έμμισθοι επιθεωρητές και πόσο οι «ελεύθεροι»;

Επιπλέον αυτών, άξιο προσοχής είναι και το «ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ», και το εάν υπάρχουν «ιδιαίτερες» δοσοληψίες στις αποζημιώσεις, στα ενοίκια, στα συνεργεία κλπ.

Μια πρόχειρη παρατήρηση σήμερα στο τι συμβαίνει με τις πωλήσεις, τις συμβάσεις και τα τιμολόγια δείχνει ότι η «δουλειά» γίνεται με κανόνες που θέτει η «αριστοκρατία της απραξίας» η οποία παίζει το κομπολόι της στα «καφενεία των πωλήσεων» εκμεταλλευόμενη την ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ.

Έργο, πράξη, ανάπτυξη δεν γίνεται στο καφενείο.

Οι γεωργοί λιγόστεψαν στα χωράφια που μένουν ακαλλιέργητα. Το φαινόμενο της αγροτικής υπαίθρου με τις ελιές αμάζευτες και τα λεμόνια να σαπίζουν στα δένδρα έφερε στα Ελληνικά μανάβικα ρόδια Περού, λεμόνια Τουρκίας, σκόρδα Ινδίας, καρύδια Μολδαβίας, πορτοκάλια Ισπανίας, φέτα Ολλανδίας, γάλα Γαλλίας, αγγούρια Ιταλίας, φράουλες Ισραήλ, μήλα Αφρικής…Μόνο κάποιοι μεσάζοντες κερδίζουν, οι πολλοί πεινάνε.

Κάπως έτσι η «αριστοκρατία της απραξίας» γεμίζει τα ασφαλιστικά γραφεία με Γερμανούς, Γάλλους, Ολλανδούς, Ιταλούς, Πορτογάλους, Ισπανούς…επικεφαλής για να γίνει η δουλειά.

Τον τελευταίο καιρό «πολεμάει» και τους ελάχιστους που προσπαθούν για να μη φανεί η σύγκριση και το «ποιος φέρνει δουλειά»…
Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα.

«Αν δεν γκρεμιστεί και αυτό το κατεστημένο θα έχουμε πιο δύσκολες μέρες» είπε στο nextdeal.gr έμπειρος άνθρωπος των πωλήσεων. «Λίγοι θα τρώνε και οι άλλοι θα ζουν με Δελτία Τύπου».

Συμφωνούμε. Η αγορά έχει ανάγκη από μεγάλωμα της λίγης πίττας που υπάρχει. Η περιφορά της από εταιρία σε εταιρία θα αφήσει πολλούς πεινασμένους! Να θυμάστε ότι πολλοί βασιλιάδες έχασαν το στέμμα τους από τους «αυλικούς»!