Του Λάμπρου Καραγεώργου
Οι συχνές επαφές μεταξύ των εκπροσώπων των ασφαλιστικών εταιρειών και της διαμεσολάβησης μπορεί τελικά να οδηγήσουν στην εξεύρεση και των καλύτερων λύσεων για μία σειρά θεμάτων στα οποία τα δυο μέρη, έχουν και διαφορετική γνώμη, ως εκ της διαφορετικής θέσεων που έχουν «στην αλυσίδα παραγωγής» με άλλα λόγια μέσα στην αγορά..
Ένα τέτοιο θέμα είναι η είσπραξη των ασφαλίστρων.
Στην εποχή του internet, των ΑΤΜs, των πιστωτικών καρτών, των τόσων διαφορετικών μορφών κυκλοφορίας του χρήματος, να μένουμε στο γνωστό «πέρνα να μου φέρεις τα λεφτά να σου δώσω το σήμα» και αυτό να το χαρακτηρίζουμε επαφή με τον πελάτη. Κάτι τέτοιο μάλλον δεν συνάδει με τα σύγχρονα δεδομένα σε ότι αφορά τις πωλήσεις αλλά και αυτό που λέμε ενίσχυση της ασφαλιστικής συνείδησης και προσπάθεια για αύξηση της ασφαλιστικής πίττας την οποία όλοι αποζητούν.
Από την άλλη πλευρά έχει δίκαιο και ο διαμεσολαβητής να αισθάνεται σίγουρος ότι δεν θα του πάρουν τον πελάτη μέσα από τα χέρια με τρόπους «ανήθικους» η που δεν συνάδουν με τα χρηστά ήθη.
Επίσης θα πρέπει βέβαια να βρεθεί μία λύση και για την πιο σύντομη καταβολή των προμηθειών από τις εταιρείες.
Με υπομονή λοιπόν και ήρεμη ολοκληρωμένη συζήτηση μπορεί να βρεθεί κοινό τόπος, σε ότι αφορά την είσπραξη των ασφαλίστρων, με γνώμονα πάντοτε την καλύτερη εξυπηρέτηση του πελάτη.
Στο κρίσιμο όντως ερώτημα σχετικά με τον χρόνο προσαρμογής στις νέες καταστάσεις εκεί μπορεί να δοθεί μία μεγαλύτερη προσοχή καθώς φανταζόμαστε κανείς δεν θέλει να χάσει πελάτες (διαμεσολαβητές) εκτός αν όντως μερικοί θέλουν να χάσουν…
Ε! αυτοί θα έχουν τους λόγους τους, τους οποίους ας λάβει υπόψη ο διαμεσολαβών και ας πράξει αναλόγως…
