Συνεχίζονται οι διεργασίες για την συγκρότηση σε σώμα του νεοεκλεγέντος διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Nextdeal.gr οι συζητήσεις είναι συνεχείς και τα σενάρια ανατρέπονται το ένα μετά το άλλο, και νέοι τρίτοι παράγοντες προστέθηκαν στην κρίσιμη εκλογή, και κυρίως ανώτατα στελέχη του τραπεζικού χώρου που γνωρίζουν καλά πρόσωπα και πράγματα του παρόντος και παρελθόντος. Επιπλέον για άλλους λόγους, κάποιοι επιθυμούν να προωθήσουν πρόσωπα τραπεζικής στόχευσης και όχι ασφαλιστικής.
Πέραν όλων των άλλων θεμάτων που έχουν τεθεί στο τραπέζι κομβικό σημασίας ζήτημα είναι και το γεγονός ότι Εθνική Ασφαλιστική και Eurolife βρίσκονται υπό διαδικασία συγχώνευσης στο πλαίσιο της εξαγοράς της Eurobank από την Εθνική Τράπεζα.
Αν λοιπόν οι δυο εταιρείες γίνουν μία και με δεδομένο ότι στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΑΕΕ έχουν εκλεγεί τόσο ο εκπρόσωπος της Εθνικής Ασφαλιστικής Ανδρέας Βασιλείου όσο και ο εκπρόσωπος της Eurolife Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, σε συνδυασμό και με τις θέσεις που έχει καταλάβει ο κάθε ένας στο ΔΣ (4ος ο Σαρρηγεωργίου, 15ος ο Βασιλείου) , οι δυο εταιρείες θα πρέπει να καθορίσουν μία κοινή στάση, η οποία βέβαια θα αποφασισθεί από τον βασικό μέτοχο.
Άλλο θέμα που τίθεται είναι η σειρά εκλογιμότητας. Πρώτος σε ψήφους και μάλιστα πολύ μπροστά είναι ο κ. Δημήτρης Ζορμπάς της Συνεταιριστικής Ασφαλιστικής  Δεύτερος ο κ. Ιωάννης Λαπατάς της Ατλαντική Ένωση και ο απερχόμενος πρόεδρος βρίσκεται στην τρίτη θέση. Ο κ. Κώτσαλος δεν θέλει και ίσως δεν μπορεί (λόγω καταστατικού η ερμηνεία του οποίου δίνει και δεν δίνει περιθώρια –διαβάστε εδώ) άλλη θητεία.
Τρίτο θέμα είναι ίσως και το πιο ουσιαστικό, ότι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές τους έχουν αυξημένο ρόλο στην ελληνική ασφαλιστική αγορά αλλά και στο διοικητικό συμβούλιο. Συνολικά οι εταιρείες πολυεθνικών συμφερόντων που εκπροσωπούνται στο ΔΣ είναι 11 στις 19. Ωστόσο τουλάχιστον δυο εξ αυτών έχουν εκπροσώπους οι οποίοι εμφανίζονται να συντάσσονται με την ομάδα των ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών.
Σε κάθε περίπτωση μια ομάδα (όχι κατ’’ ανάγκη πλειοψηφική) ισχυρών πολυεθνικών εταιρειών (κυρίως οι εκπρόσωποι τους) αξιώνουν μία διαφορετική στάση της ΕΑΕΕ σε μία σειρά θεμάτων που έχουν σχέση κυρίως με την εξυγίανση και την ανάπτυξη της αγοράς, διαφωνώντας με την μέχρι τώρα περιρρέουσα ατμόσφαιρα στα διοικητικά συμβούλια γύρω από αυτό το θέμα. Μάλιστα ορισμένοι εξ αυτών εμφανίζονται διατεθειμένοι να φθάσουν στα άκρα. Τέλος για πολλούς κόκκινο πανί είναι ο υψηλός αριθμός των μελών στο ΔΣ.
Όλα τα παραπάνω συν οι προσωπικές σχέσεις έχουν διαμορφώσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Οι επόμενες ημέρες είναι αναμφίβολα κρίσιμες και δεν αποκλείεται ο γόρδιος δεσμός να λυθεί με την παρέμβαση «τρίτων».
Αισιόδοξο όμως είναι ότι αρκετές συνετές φωνές προσπαθούν να κατευνάσουν τα πνεύματα και να βγει το νέο ΔΣ πιο χρήσιμο για τον κλάδο, κάτι που αναμένουν οι περισσότεροι βλέποντας ότι η συνέχιση της άμυνας του κλάδου προς εταίρους και κοινό αποδυνάμωσε την ισχύ του σε κρίσιμα ζητήματα όπως το φορολογικό και την στάση της Τράπεζας Ελλάδος ως εποπτευούσης αρχής που δεν τήρησε καλές ισορροπίες και στον τρόπο άσκησης της Εποπτείας και στη συνεργασία με την ΕΑΕΕ και στην διατήρηση θεσμικών ρόλων του τραπεζικού συστήματος έναντι του θεσμού της ασφάλισης. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να σταματήσουν οι τρίτοι  να αποφασίζουν για την τύχη του κλάδου και η ΕΑΕΕ να είναι ένα σωματείο μια γροθιά για τα ασφαλιστικά και επενδυτικά συμφέροντα των μετόχων τους. Όλοι θέλουν να σταματήσει η διάσπαση και διαρροή δυνάμεων χωρίς λόγο.