Η μεγαλύτερη τάση αναζήτησης του 2012 αποκαλύπτει η GOOGLE , ήταν το EURO 2012. Ακολουθούν οι αναζητήσεις για τους Ολυμπιακούς αγώνες, το ipad3 και το Κορεάτικο τραγούδι Gangnam style με ρεκόρ περισσότερων θεάσεων του You Tube νούμερο που εγγίζει το 1 δις. προβολές. Στο Skyfall, πρώτη ήταν η νέα ταινία του Τζέημς Μποντ. Τέλος δημοφιλέστερη ερώτηση στο Google ήταν για μια ακόμη χρονιά η ερώτηση «Τί είναι αγάπη;».

«Αγάπη» λένε τα λεξικά είναι η στοργή, η αφοσίωση σε κάτι. Με άλλη έννοια αγάπη είναι ο έρωτας, ο πόθος. Άλλη σημασία της λέξεως αγάπη είναι η συμφιλίωση. Τέταρτη ερμηνεία της λέξεως αγάπη σημαίνει, το πρόσωπο που αγαπά κάποιος. Τέλος Αγάπη, ονομάζεται και η δεύτερη Ανάσταση την Κυριακή του Πάσχα.

Ο διαχωρισμός της λέξεως ΑΓΑΠΗ από την λέξη ΕΡΩΣ είναι επίτευγμα της Ελληνικής γλώσσας. Η λέξη ΕΡΩΣ κακώς από πολλούς ταυτίζεται με το σαρκικό πάθος, την επιθυμία σαρκικής ένωσης-απόλαυσης. Ο ΗΣΙΟΔΟΣ στην «Θεογονία» έγραφε για τον έρωτα δίνοντάς του κοσμογονική και φιλοσοφική έννοια: «Πρώτιστα χάος εγένετο αυτάρ έπειτα Γαία ευρύστερνος…ηδέ έρως, ος κάλλιστος εν αθανάτοις Θεοίς…» Έρως εδώ είναι μια παγκόσμια έλξη, μια ΚΙΝΗΣΗ ορμητική. Προσέξτε πόσο όμορφα το περιγράφει ο Πρόκλος(Ελλην Φιλόσοφος) στα «Ορφικά» του: “Δια τούτον (γι’ αυτόν, εξαιτίας του) πάντα ήρμοσται (προσαρμόστηκαν τα πάντα) αλλήλοις ως εν ΕΡΩΤΙ – παρα – μένη, κόσμου στοιχεία Θεόντα…”(δια να παραμένουν εν έρωτι τα στοιχεία του κόσμου τα οποία τρέχουν). Ο Έρως είναι ΕΡΩΗ (ορμητική κίνηση) είναι εσρος = εισροή, έλξις ισχυρά… Η λέξη ΑΓΑΠΗ βγαίνει από το άγαν (λίαν) και πάομαι (αποκτώ, κατέχω). Είναι κτητικό συναίσθημα και τρυφερότης για κάτι πολύ δικό σου. Κακώς λένε κάποιοι ότι το ρήμα αγαπώ δεν υπήρχε στην Ελληνική γλώσσα και ότι είναι νεότερο. Ήδη το χρησιμοποιεί ο Όμηρος: «ουκ αγαπάς»(φ.289). Όταν ο Οδυσσέας συνομιλεί με τους μνηστήρες της Πηνελόπης και ζητά να πάρει μέρος στους αγώνες τοξοβολίας και προκαλεί την οργή τους (Ραψωδία Φ). Του μίλησε λοιπόν ο Αντίνοος λέγοντας «Ουκ αγαπάς, ο έκηλος υπερφιαλοίσι με θ’ ημίν…». Και στην Ραψωδία Ψ όπου γίνεται η αναγνώριση Οδυσσέα και Πηνελόπης (Ψ 214) η Πηνελόπη λέει…”… μη μου οργίζεσαι Οδυσσέα, μη μου κρατάς κακία που αγάπη δεν σου έδειξα, μόλις σε πρωτοείδα…”

(Αυτάρ μη νυν μοι τόδε χρωεο μηδε νεμεσσα, ουνεκα σ’ ου το πρώτον, επει ιδον, ωδ’ αγάπησα)

Μια όμορφη φράση για τον έρωτα έχει ο Οδυσσέας Ελύτης στο «ΕΚ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ» γράφοντας… «και στον ενεστώτα του αρέσει να ξενοπλαγιάζει ο έρωτας και στον παρακείμενο…». Στο έργο «τα ρω του έρωτα» σημειώνει στην αρχή: Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης… Πίσω από κάθε ανάταση από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη… Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λόγια, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.».

Η αγάπη σύμφωνα με την Χριστιανική άποψη είναι η ρίζα όλων των καλών. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναλύοντας την έννοια παρατηρεί ότι είναι μητέρα των αγαθών, η κορωνίδα των αρετών, θεμέλιο κάθε αγαθού, πηγή όλων των αγαθών, αρχή και τέλος της Αρετής, η μεγαλύτερη των αρετών, ανώτερη θαυμάτων, ρίζα και πηγή ανδρείας, πηγή ευφροσύνης, πηγή ηδονής, ανώτερη παρθενίας, σημείο θεογνωσίας, προσφιλής στο Θεό, ζει μετά θάνατον, μεταδίδει χαρίσματα, νικάει δοκιμασίες, έχει παιδαγωγική δύναμη, υπερνικάει την φύση, είναι φάρμακο ψυχής, θεραπεύει, νικάει την μοναξιά, αναδεικνύει αγίους, είναι σύνδεσμος τελειότητας, ενώνει ανθρώπους κοινωνικών τάξεων διαφορετικών, είναι δύναμη μεταμόρφωσης, μικραίνει αποστάσεις, δεν ζητά τα δικά της αλλά των άλλων, είναι γενναιόδωρη, φροντίζει τους πάντες, δεν κάνει διακρίσεις, δεν έχει όρια, φροντίζει και τους εχθρούς…

 

Ο κορυφαίος ύμνος της αγάπης περιγράφεται στην πρώτη επιστολή προς Κορινθίους του Αποστόλου Παύλου, στο κεφάλαιο 13 στίχοι 1-13:

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.
Εάν υποτεθή, ότι έχω τέτοια ικανότητα, ώστε να εννοώ και να ομιλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπην, έχω γίνει χαλκός που ηχολογάει η κύμβαλον που αλαλάζει χωρίς να αναδίδη κανένα μουσικόν φθόγγον.

καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.
Και εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και γνωρίζω όλα τα άγνωστα και απόκρυφα μυστήρια και όλην την γνώσιν, που ημπορεί να χωρέση ποτέ ανθρωπίνη διάνοια, και εάν έχω την πίστιν εις όλην της την πληρότητα, ώστε με την δύναμίν της να μετακινώ βουνά, δεν έχω όμως αγάπην, δεν είμαι τίποτε.

καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
Και εάν διαθέσω όλα μου τα υπάρχοντα, δια να αγοράσω ψωμιά και θρέψω με τα ίδια μου τα χέρια τους πεινώντας, και εάν παραδώσω το σώμα μου να καή εις την φωτιά, αλλά δεν έχω αγάπην, τίποτε δεν ωφελούμαι.

Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,
Η αγάπη δείχνει μεγαλοψυχίαν και ανεκτικότητα, είναι ευεργετική και εξυπηρετική. Η αγάπη δεν ζηλεύει και δεν φθονεί. Η αγάπη δεν φέρεται με αλαζονείαν και αυθάδειαν, δεν υπερηφανεύεται και δεν ξιππάζεται.

οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,
Δεν κάμνει ποτέ τίποτε το απρεπές και άκοσμον, δεν ζητεί εγωϊστικώς τα ιδικά της συμφέροντα, δεν εξερεθίζεται εναντίον του άλλου, δεν βάζει ποτέ κακό στον νου της εναντίον του πλησίον και δεν θέλει να ενθυμήται το κακόν που της έχει κάμει ο άλλος.

οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·
Δεν χαίρει, όταν βλέπη να γίνεται κάτι το άδικον, και αν ακόμη με αυτό εξυπηρετούνται τα συμφέροντά της, χαίρει δε όταν βλέπη να επικρατή η αλήθεια.

πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
Σκεπάζει και υποφέρει και δικαιολογεί όλα τα μειονεκτήματα και τα ελατώματα του πλησίον, διότι δεν θέλει ποτέ τον εξευτελισμόν του. Πιστεύει και δέχεται με εμπιστοσύνην κάθε τι καλόν δια τον πλησίον. Τα πάντα και πάντοτε ελπίζει δια την διόρθωσιν των παρεκτρεπομένων. Εις όλα δεικνύει υπομονήν απέναντι του πλησίον.

ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.
Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ, αλλά μένει σταθερά και αιωνία. Είτε χαρίσματα προφητειών υπάρχουν τώρα θα έλθη καιρός, που θα καταργηθούν και δεν θα είναι πλέον χρήσιμα. Είτε χαρίσματα γλωσσολαλιών υπάρχουν, θα παύσουν και δεν θα έχωμεν πλέον την ανάγκην των είτε η επί μέρους γνώσις και επιστήμη των ανθρώπων, και αυτή θα καταργηθή, ως μικράς πλέον σημασίας.

ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·
Διότι τώρα στον κόσμον αυτόν μερικώς και ατελώς γνωρίζομεν και μερικώς προφητεύομεν. Εχομεν πολύ πτωχήν και περιωρισμένην γνώσιν.

ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.
Οταν δε εις την μέλλουσαν ζωήν της αιωνιότητος έλθη το τέλειον και πάρωμεν από τον Θεόν την τελείαν γνώσιν, τότε το επί μέρους και περιωρισμένον καταργείται. (Τωρα είμεθα σαν νήπια ως προς την γνώσιν, τότε θα είμεθα ώριμοι και προωδευμένοι σαν άνδρες).

ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.
Οταν ήμουν νήπιον, σαν νήπιον ωμιλούσα· είχα φρονήματα και σκέψεις νηπίου και σαν νήπιον εσυλλογιζόμουν και έκρινα. Οταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα και αφήκα πλέον τας νηπιώδεις γνώσεις και τον νηπιώδη τρόπον του σκέπτεσθαι. (Εις την παρούσαν ζωήν έχομεν την ατελή και ανανάπτυκτον διάνοιαν και γνώσιν του νηπίου).

βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.
Διότι τώρα βλέπομεν σαν μέσα σε μεταλλινόν θαμπόν καθρέπτην θαμπά και ακαθόριστα, ώστε να μας μένουν πολλά ασαφή και σκοτεινά, άλυτα προβλήματα και απορίαι, τότε όμως θα ίδωμεν πρόσωπον προς πρόσωπον, φανερά και καθαρά. Τωρα γνωρίζω ένα μέρος της αληθείας, τότε όμως θα αποκτήσω τελείαν επίγνωσιν, θα λάβω τόσον καθαράν και τελείαν γνώσιν, όσον πλήρως και τελείως με έχει γνωρίσει και με ωδήγησεν στον δρόμον της σωτηρίας ο παντογνώστης Θεός.

νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
Εις δε την παρούσαν ζωήν, μένει η πίστις, η ελπίς και η αγάπη, τα τρία αυτά, μεγαλύτερα δε μεταξύ αυτών είναι η αγάπη.

 

Την πόλη Κόρινθο ο Απ. Παύλος επισκέφθηκε γύρω στο 51μ.Χ. όπου έμεινε ενάμιση χρόνο όπου εθεμελίωσε την πρώτη εκεί εκκλησία και το 52μ.Χ. ανεχώρησε για την Έφεσσο. Όμως συνέβησαν διάφορα διηρέθη η Εκκλησία σε διάφορα κομμάτια, έγιναν και άλλα ζητήματα και αταξίες που ανάγκασαν τον Παύλο να τους γράψει επιστολή μεταξύ 54-55 μ.Χ. να τους επιπλήξει για τα σκάνδαλα και να τους λύσει απορίες. Την επιστολή έφερε ο Τίτος και αργότερα πήγε και ο Τιμόθεος. Ένα χρόνο μετά όταν ήταν ο Παύλος στην Μακεδονία πάλι με τον Τίτο, έστειλε και δεύτερη επιστολή τέλος 54 αρχές 55.

Η αγάπη εξακολουθεί να είναι ζητούμενο παγκοσμίως αλλά και στην καθημερινότητα των ανθρώπων της ασφαλιστικής αγοράς. Οι απλοί άνθρωποι ως πελάτες ζητάνε στοργή και αφοσίωση όταν πληρώνουν ασφάλιστρα. Θέλουν να τους δείξουν αγάπη στο πρόβλημά τους, όποιο κι αν είναι.
Οι έρευνες της αγοράς δείχνουν ότι κάτι τέτοιο απουσιάζει στο μεγαλύτερο κομμάτι… Οι ασφαλιστές ζητάνε και αυτοί από τις ηγεσίες των εταιριών, αγάπη.
Αλλά και οι εταιρίες μέσω των ηγεσιών ζητάνε και αυτές αφοσίωση από τους κάτω για να πετύχουν αυτά που επιθυμούν. Διάσπαση, αλληλοεξόντωση, προσωπικές επιδιώξεις , αδιαφορία, κυριαρχούν. Με αφορμή την είδηση του Google ότι η ερώτηση «Τι είναι η αγάπη;» είναι η πρώτη παγκόσμια αναζήτηση, και την δημοσιοποίηση της πρότασης υποψηφιότητας του κ. Ανδρέα Βασιλείου από την ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική ευχόμεθα και προτείνουμε να γίνει ένας προβληματισμός στο ερώτημα «Τι είναι αγάπη;» και εάν αυτό σημαίνει κάτι στο κυριότερο σήμερα σωματείο της ασφαλιστικής αγοράς που υπέπεσε σε μια «συντεχνία» εκπροσώπων συμφερόντων με βάση αριθμούς, ψήφους, λογιστικές αναφορές κλπ. Οι επιδιώξεις και προτεραιότητες του κ. Ανδρέα Βασιλείου δείχνουν ότι αυτά που αναφέρει σε ηλεκτρονική επιστολή του προς συναδέλφους Διευθύνοντες συμβούλους της αγοράς σημαίνει ότι τους λείπει «η αγάπη».

Το www.NextDeal.gr σε επόμενη ανάλυση θα αναφερθεί στην παρούσα κατάσταση πριν τις εκλογές. Τώρα όλοι ευχόμεθα, ο κ. Ανδρέας Βασιλείου και όσοι ή όποιος εκδηλώσει ακόμα υποψηφιότητα για την προεδρία(ανεπισήμως υπάρχει και η υποψηφιότητα του κυρίου Πέτρου Παπανικολάου της Allianz) να ενδιαφερθούν για το «τι είναι η αγάπη» στη ζωή της ασφαλιστικής αγοράς. Μήπως είναι η βάση και άμεση προτεραιότητα όλων των δυνάμεων που την απαρτίζουν; Ενοποίησή τους γίνεται χωρίς αγάπη; Χωρίς στοργή και αφοσίωση σε κάτι συμμαχίες καρποφορούν; Άτομα αναδεικνύονται; Ας δούμε και αυτή την πλευρά. Τα άλλα τα ξαναδοκιμάσαμε.

Κυρίως ευχόμεθα να αναδειχθούν πρόσωπα που και στο παρελθόν έδειξαν ενδιαφέρον για τα ζητήματα της Ένωσης. Ίσως είναι χρήσιμο να ανατρέξουν οι ψηφοφόροι και στον πρότερον ζήλο των υποψηφίων για την τύχη της ασφαλιστικής αγοράς. Ας είναι το νέο ΔΣ συμβούλιο αξιοκρατίας και όχι ισορροπιών ή ψήφων προσωπικών συμφερόντων. Με δυο λόγια: Ας γίνουν μέλη ΔΣ αυτοί που γνωρίζουν σε ενεστώτα, αόριστο και τετελεσμένο μέλλοντα να απαντήσουν στην ερώτηση του Google "τι είναι αγάπη!".