Μου άρεσε αυτό το σύνθημα που παρουσίασε σε κάποια εκδήλωση μια ομάδα νέων και θα 'θελα να μοιραστούμε κάποιες σκέψεις για τα χρήματα, την φτώχεια, τον πλούτο.

Τόσο φτωχοί, με τόσα χρήματα!

Τώρα, σήμερα που η οικονομική κατάρρευση "ακούγεται" καθημερινά πολύ κοντά μας στον διπλανό γείτονα, στον φίλο, στον ξάδερφο, στο απέναντι μαγαζί, στην μεγάλη πολυεθνική.

Η πατρίδα μας ξυπνά κάθε μέρα και χειρότερα.

Πολλοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι καταρρέουν τα πάντα και οι αξίες και οι βάσεις της κοινωνίας και ότι είναι άχρηστα όσα κατέχουν... Οι ασφαλιστές χρήσιμο είναι να μη παρασύρονται από γενικότητες... έχουν άλλο ρόλο στην κοινωνία.

Κάποτε διάβασα σε κείμενο του Ιωάννη του Χρυσοστόμου ότι "Δεν είναι φτωχός εκείνος που δεν έχει τίποτα, φτωχός είναι αυτός επιθυμεί πολλά υλικά αγαθά". "Δεν είναι πλούσιος εκείνος που έχει πολλά, αλλά εκείνος που τίποτα δεν έχει ανάγκη"! Ο Απ. Παύλος έγραφε ότι "τίποτα δεν έχουμε και τα πάντα έχουμε" "ως μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες".

Συγκλονιστική και μια προσευχή ενός σοφού: "Πλούτο και φτώχεια μη μου δώσεις αλλά δόσμου τα απαραίτητα για να ζω με αξιοπρέπεια".

"Η φτώχεια είναι πηγή πλούτου" έλεγε ένας άλλος σοφός. "Είναι τυφλός ο πλούτος και τυφλούς κάνει τους εραστές του" έγραφε ο Μένανδρος. "Αχώνευτη η μεγάλη πολυτέλεια. Αλλάζει τον χαρακτήρα του αφέντη"!

"Υπηρέτη της κακίας" χαρακτήριζε ο Ισοκράτης τον πλούτο. "Ενισχύει την νωθρότητα", "Πλούσιοι και ενάρετοι μαζί είναι αδύνατο να υπάρξουν" υποστήριζε ο Πλάτων.

"Η επιθυμία από την φύση της δύσκολα χαλιναγωγείται. Όταν προστεθεί κοντά της γίνεται αχαλίνωτη"(Πλούταρχος).

Ο Διογένης τόλμησε και είπε ότι η αρετή δεν μπορεί να κατοικήσει ούτε σε πλούσια πόλη ούτε σε πλούσια σπίτια.
"Θα ήταν αξιόλογο πράγμα ο πλούτος αν είχε μαζί του και την χαρά... Η χρήση του πλούτου πολλές φορές οδηγεί στην ακολασία. Όσοι φυλάγουν πλούτο καταστρέφονται από την έγνοια. Όσοι θέλουν να αποκτήσουν πλούτο φθείρονται από επιθυμία". Αυτά ήταν απόψεις του Σωκράτη.

Βέβαια ο πλούτος μπορεί να σε κάνει φιλάνθρωπο(Μένανδρος).

Τον πλούσιο όλοι τον θέλουν φίλο (Ευριπίδης).

Πόσα και πόσα μπορεί να κάνει άνθρωπος ενάρετος και πλούσιος(Ευριπίδης).

Ο πλούτος σκεπάζει πολλά κακά(Μένανδρος).

Τα χρήματα δίνουν Ψυχή στους δειλούς(Ησίοδος).

Το χρήμα βρίσκει φίλους και τιμές και θρόνους και τα άσχημα σώματα ο πλούτος τα ομορφαίνει...(Σοφοκλής)

Στο ερώτημα τι είναι προτιμότερο ο πλούτος ή η σοφία ο Σιμωνίδης είπε: "Δεν ξέρω, αλλά βλέπω πολλούς σοφούς να περνάνε τις πόρτες των πλουσίων!"

"Μην θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης" εδέησε ο Χριστός.

Είναι δύσκολες λένε οι εποχές μας. Όμως εξαρτάται στο που είναι η κρίση. Ο Ωνάσης ο πλούσιος στον κόσμο όταν αρρώστησε ζήτησε να τα δώσει όλα να γίνει καλά, αλλά δεν γινότανε. Πέθανε. Κάναμε τα πάντα χρήματα και γίναμε φτωχοί. Οι ασφαλιστές που βλέπουν τους ανθρώπους στην αναπηρία, στην ασθένεια, στον θάνατο, στην καταστροφή ίσως θα έπρεπε να είναι πιο σοφοί και δάσκαλοι αισιοδοξίας. Η κατοχή χρήματος είναι φορές που δίνει φτώχεια!

Ε.Σ.