Ήταν χαρούμενοι οι αντίπαλοι δικηγόροι μετά την ανακοίνωση της απόφασης για την εγγυητική επιστολή Π. Ψωμιάδη που τον καταδίκαζε σε οκτώ χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή, στις 30 Απριλίου 2012. Τους άκουσα να λένε «τελειώσαμε», «αυτό ήταν» από δω και πέρα είναι όλα εύκολα… Λίγα λεπτά πριν είχα δει από τις καρέκλες του ακροατηρίου τον Παύλο Ψωμιάδη, να ακούει την απόφαση και να του περνά τις χειροπέδες ο φρουρός που τον συνόδευε για τις φυλακές. Το δικαστήριο δεν δέχθηκε κανένα ελαφρυντικό. Λίγοι άνθρωποι ήταν παρόντες, πολλοί δικηγόροι και ο Αναγνωστόπουλος κάπου ανάμεσα σ’ αυτούς που παρακολουθούσαν…
Εξήντα εννιά χρόνια πριν, το 1943, μέσα στην Γερμανική κατοχή είχαν δρομολογηθεί οι προτάσεις για ίδρυση της ΑΣΠΙΔΟΣ μέσα σε πλαίσια γεμάτα μαύρα ερωτηματικά. Η προϊστορία των ενεργειών τα πρόσωπα και τα παρασκήνια χάνονται μέσα στην μαυρίλα της υπόδουλης Ελλάδας μέσα στην πείνα και την φτώχεια των πολλών και την πλουτοκρατία των ολίγων σαφώς συνεργαζομένων με το ξένο κεφάλαιο και τους ξένους δυνάστες και άρπαγες του οικονομικού πλούτου και του Ελληνικού Έθνους. «Εξασφάλιση επιπλέον πόρων, εκτός των θεσμοθετημένων» εισηγείτο το 1943 ο Γενικός Διευθυντής του Μετοχικού Ταμείου Στρατού Θ. Μποζώνης στις διεργασίες για άλωση της ασφ. αγοράς από το ΜΤΣ και στελέχη Τραπεζών.

Κάποιοι άλλοι εισηγούντο «μονοπωλιακή εκμετάλλευση των αντασφαλειών από το κράτος». Λίγο πριν, γι’ αυτό το σκοπό ο Ιωάννης Μεταξάς είχε ιδρύσει το Αντασφαλιστικό Ίδρυμα Ελλάδος. Το 1936 είχε ιδρυθεί η Γενική Τράπεζα από το Μετοχικό Ταμείο Στρατού που ίδρυσε και την ΕΛΛΑΣ – (Αεροπορική εταιρία) που εξαγοράστηκε απ’ τον Ωνάση το 1957. Ο Π. Τσαλδάρης (πολύ πριν το PSI) είχε επιτρέψει το ΜΤΣ να τοποθετεί λεφτά του στρατού «παραγωγικώς» σε εταιρείες και οργανισμούς ιδιωτικής ασφάλισης. Από το 1936 είχε μετοχές ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ. Από το 1943 είχε δοσοληψίες με ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ. Το 1940 στο αντασφαλιστικό ίδρυμα Ελλάδος μπαίνει και ο Α. Ταμπουράς ως τμηματάρχης μέχρι το 1941 που μπαίνουν στην Ελλάδα οι Γερμανοί και από τότε ο «φιλόδοξος νέος» αρχίζει πιεστικές προτάσεις ίδρυσης της ΑΣΠΙΔΟΣ με μέτοχο κατά 50% το ΜΤΣ και συμμέτοχους μια ομάδα ασφαλιστών κυρίως από τον τραπεζικό χώρο. Μέσα στην «θανατίλα» της κατοχής και «πιέσεις» 2 χρόνων τον Οκτώβριο του 1943, ένα χρόνο πριν φύγουν οι κατακτητές, βγαίνει μια μελέτη για ίδρυση ασφ. εταιρείας από το Μ.Τ.Σ. Από τις 20 Μαρτίου 1943 η «ΕΘΝΙΚΗ» ήθελε να είναι συνιδρύτρια στη νέα εταιρία. Η νομική οδός θα ήταν η ίδια με την ίδρυση της Γενικής Τράπεζας. Τον Νοέμβριο 1943 οι εκπρόσωποι του ΜΤΣ, της Εθνικής τράπεζας, της «Ελληνικής» (θυγατρικής ΕΘΝΙΚΗΣ) της Εμπορικής και Ιονικής συνυπογράφουν να γίνει η νέα εταιρεία «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ». Αυτά στις 8-11-43. Στις 12-11-43 ζητάει το ΜΤΣ χορήγηση άδειας αλλά ο Υπουργός Οικονομικών Έκτωρ Τσιρονίκος αρνείται. Ο Ταμπουράς έλεγε ότι δεν τον άφησε ο Κ. Ηλιασκος που ήλεγχε την Τράπεζα Αθηνών και Ασφαλιστική «ΑΣΤΗΡ».
Έτσι κυκλοφόρησε πολύ αργότερα για το εμπόδιο Τσιρονίκος – υπουργό Γερμανών κατακτητών. Μετά από διάφορες ΑΓΝΩΣΤΕΣ διεργασίες στο εξάμηνο ΑΠΡΙΛΙΟΣ – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ο Τσιρονίκος ανακαλεί την αναστολή παροχής άδειας σύστασης Ασφαλειών Τραπεζών στις 11 Σεπτεμβρίου 1944 (ένα μήνα πριν φύγουν οι Γερμανοί) και επιτρέπει μόνο στην ΑΣΠΙΔΑ να συσταθεί και ιδρυθεί. Στις 12 Οκτωβρίου γίνεται η απελευθέρωση και στις 23-11-1944 αρχίζει η ζωή της ΑΣΠΙΔΟΣ που έκλεισε στις 21 Σεπτεμβρίου 2009. Και στο κλείσιμό της η ΑΣΠΙΣ είχε τις ίδιες συνθήκες: παρασκήνια, παρανομίες, επεμβάσεις, βρώμικη πολιτική, όπως και στο ξεκίνημα.
Παράλληλα να πούμε ότι «έσβησε» και το όνομα της Γενικής Τράπεζας που «την έχασαν» οι στρατιωτικοί μετά την πώλησή της στην εποχή Τσοχατζόπουλου και που κατέληξε σε «ξένα χέρια».
Λίγοι θα ενθυμούνται και το λογότυπο «Μέγας Αλέξανδρος».
Η αρχή και το τέλος της ΑΣΠΙΔΟΣ είναι μέσα σε σκοτεινό φόντο άξιο λόγου για την έρευνα από ειδικούς ιστορικούς των Πανεπιστημίων μας και η παρουσία πολλών προσώπων στα δρώμενα γύρω από τα χρήματα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού μάλλον είναι γεμάτη ερωτηματικά όχι κολακευτικά για όλους.
Τώρα που η ιστορία φαίνεται να της αρέσει να «παίζει» παιγνίδια με Γερμανούς, δοσίλογους, άρπαγες, συνεργάτες και εχθρούς του λαού είναι πολύ χρήσιμη για διδαχές.
Μάλλον ένα πολύ καλό δίδαγμα μας δίνει  το γραφόμενο από τον Απ. Παύλο ότι «τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. στ. 23). «Ο μισθός με τον οποίο πληρώνονται όσοι σφάλουν είναι ο θάνατος». Ισχύει για ανθρώπους και ανθρώπινα και εταιρίες.Η ιστορία της Ασπίδος είναι χρήσιμη και στους ανθρώπους της Τραπεζικής Εποπτείας.