Όλα τα Σωματεία των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών με έδρα την Αθήνα, όπως αναφέρονται κατωτέρω, έχουν ασκήσει από το έτος 2007 αίτηση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ακύρωση συγκεκριμένων ρυθμίσεων της υπ΄ αριθμ. Κ3-8010/8-8-2007 απόφασης του Υφυπουργού Ανάπτυξης «περί καθορισμού των απαιτούμενων προϋποθέσεων που αποδεικνύουν την εμπειρία, τις ικανότητες και τις γενικές εμπορικές και επαγγελματικές γνώσεις των Διαμεσολαβούντων στην ασφάλιση».

Η ανωτέρω αίτηση εκδικάστηκε στις 12-4-2011 και εκδόθηκε η υπ΄αριθμ. 2536/2011 απόφαση όπου μεταξύ των άλλων κριθέντων ανέβαλε την εκδίκαση, ως προς το μέρος που αφορά την αντίθεση της § Κ προς την κοινοτική νομοθεσία, και απέστειλε ερώτημα στο Διεθνές Δικαστήριο για τις πράξεις ασφαλιστικής διαμεσολάβησης όταν αναλαμβάνονται από ασφαλιστική επιχείρηση ή υπάλληλο, ο οποίος ενεργεί υπό την ευθύνη της ασφαλιστικής επιχείρησης.

Ήδη με το Υπόμνημα που υποβάλουμε μέσω του Δικηγορικού Γραφείου Φλογαϊτη – Σιούτη, με την οικονομική στήριξη του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, υποστηρίζεται το σαφές της Οδηγίας 2002/92 όπου για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση θεσπίστηκαν κανόνες για την ανάληψη και άσκηση αυτής, με στόχο την διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των συμφερόντων των ασφαλισμένων.

Για την επίτευξη του ανωτέρω στόχου η Οδηγία προέβλεψε την εγγραφή των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών σε επαγγελματικό μητρώο, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτουν καλή φήμη, επαγγελματική αστική ευθύνη και χρηματοοικονομική ικανότητα, προέβλεψε δε ένα σύστημα κυρώσεων τόσον έναντι των προσώπων που ασκούν διαμεσολάβηση χωρίς να έχουν εγγραφεί σε επαγγελματικό μητρώο, όσο και έναντι των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες διαμεσολάβησης των προσώπων αυτών.

Όμως, με την διάταξη του αρθρ. 11 του Ν. 3557/2007 και με την, κατ΄ εξουσιοδότηση προς τον Υφυπουργό Ανάπτυξης, εκδοθείσα απόφαση Κ3-8010/8-8-2007, εδόθη η δυνατότητα σε υπαλλήλους ασφαλιστικών επιχειρήσεων να ασκούν πράξεις ασφαλιστικής διαμεσολάβησης χωρίς να υποχρεούνται σε εγγραφή στο αρμόδιο Επιμελητήριο, εφόσον τα ετήσια ακαθάριστα έσοδα, καταβαλλόμενα ως προμήθειες, δεν υπερβαίνουν τις € 5.000,00.

Η ανωτέρω περιληφθείσα διάταξη στην υπουργική απόφαση έρχεται σε ευθεία αντίθεση προς τις κανονιστικού περιεχομένου, και ως εκ τούτου δεσμευτικές διατάξεις της Οδηγίας 2002/1992 . Η διάταξη αυτή στο μέτρο που εξομοιώνει τον υπάλληλο ασφαλιστικής επιχείρησης σε ασφαλιστικό διαμεσολαβητή έρχεται σε ευθεία αντίθεση προς την κοινοτική νομοθεσία. Επιπροσθέτως έρχεται σε ευθεία αντίθεση και με το άρθρο 12 της Οδηγίας, η οποία ρητά ορίζει ότι ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής οφείλει να παρέχει συμβουλές βάσει της υποχρέωσης αμερόληπτης ανάλυσης δηλ. να παρέχει συμβουλές βάσει ανάλυσης επαρκούς αριθμού ασφαλιστικών συμβάσεων που διατίθενται στην αγορά.

Ο υπάλληλος ασφαλιστικής επιχείρησης προφανώς δεν δύναται να παρέχει συμβουλές αμερόληπτης ανάλυσης καθόσον είναι υπάλληλος συγκεκριμένης επιχείρησης.

Τέλος, επισημαίνεται ότι κρίσιμο στοιχείο το οποίο πρέπει να λαμβάνεται υπ΄ όψιν είναι αποκλειστικά και μόνον οι εμπορικές και επαγγελματικές γνώσεις των προσώπων που ασκούν διαμεσολάβηση, οι οποίες διαπιστώνονται ουσιαστικά δια της επιτυχούς εξέτασης, της άδειας άσκησης, της υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης και της εγγραφής στο οικείο επαγγελματικό μητρώο.

Η αίτηση προς το Διεθνές Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατετέθη την 9/02/2012 και θα αναμένουμε την απόφασή του.