Διαβάστε στη συνέχεια τη ρύθμιση που προβλέπει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή και αφορά στο δεύτερο μνημόνιο τι προβλέπει για την φορολόγηση των ομολόγων. Επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ηρύθμιση για τα επαγγελματικά συνταξιδοτικά ταμεία καθώς ανοίγει το δρόμο ιδιωτικοποίησης των συντάξεων σε μεγάλες επιχειρήσεις.

Άρθρο 3

• Με τις ισχύουσες διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Κ.Φ.Ε.) δεν αντιμετωπίζονται τα ειδικότερα φορολογικά θέματα που θα ανακύψουν για τους κατόχους – νομικά πρόσωπα (τράπεζες, ασφαλιστικές επιχειρήσεις, ασφαλιστικά ταμεία και λοιπά νομικά πρόσωπα) από την εφαρμογή του προγράμματος ανταλλαγής των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (ΟΕΔ).
• Καθώς η αρμοδιότητα απόφασης συμμετοχής σε πρόγραμμα ανταλλαγής τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, των ημεδαπών νομικών προσώπων ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, είτε ως φορέων του Συστήματος Λογιστικής Παρακολούθησης Συναλλαγών της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν.2198/1994, είτε ως επενδυτών που έχουν αξίωση επί ή εκ του τίτλου, δεν προβλέπεται ειδικά στους γενικούς κανόνες δικαίου και στις καταστατικές διατάξεις των νομικών προσώπων και προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο η συνολική προσπάθεια για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους επιλέχθηκε να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία για την ειδικότερη ρύθμιση του θέματος αυτού

Επί του άρθρου 3:

Με τις προτεινόμενες διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του σχεδίου νόμου ορίζεται ότι, η ανταλλαγή ομολόγων, στα πλαίσια της αναδιάταξης του ελληνικού χρέους, θεωρείται διακράτηση μέχρι την ημερομηνία λήξης των αρχικών ομολόγων και συνεπώς, ισχύει η φορολογική απαλλαγή που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 11 του άρθρου 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος .
Με τις προτεινόμενες διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 3 οι τόκοι που προκύπτουν από ομόλογα που εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας/ΕΤΧΣ) κατ’ εφαρμογή προγράμματος συμμετοχής στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση με τους τόκους που προκύπτουν από ομόλογα που εκδίδει το Ελληνικό Δημόσιο στην Ελλάδα.
Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 3 ρυθμίζεται η φορολογική μεταχείριση των τίτλων εκδόσεως Ελληνικού Δημοσίου, η απόδοση των οποίων συνδέεται με το ΑΕΠ, με την εξομοίωση των εισοδημάτων και κεφαλαιακών κερδών από αυτούς τους τίτλους με τα εισοδήματα και κεφαλαιακά κέρδη από παράγωγα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.
Με τις προτεινόμενες διατάξεις της παραγράφου 5 του άρθρου 3 δίνεται η δυνατότητα στις τράπεζες, ασφαλιστικές επιχειρήσεις, ασφαλιστικά ταμεία και λοιπά νομικά πρόσωπα να αποσβέσουν τη χρεωστική διαφορά που προκύπτει σε βάρος τους από την ανταλλαγή των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου με νέους τίτλους ονομαστικής αξίας (ανταλλαγή σε «discount») σε όσες διαχειριστικές περιόδους μεσολαβούν μέχρι τη λήξη των ομολόγων. Η ρύθμιση αυτή γίνεται για να αποφευχθεί η υπέρμετρη φορολογική επιβάρυνση των πιο πάνω νομικών προσώπων.
Με τις προτεινόμενες διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 3 προβλέπεται η μεταφορά προς συμψηφισμό με το φόρο εισοδήματος τυχόν πιστωτικού υπολοίπου από δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2011 και
μετά, των τραπεζών, κατά το μέρος που οφείλεται σε φόρο που έχει παρακρατηθεί επί τόκων ομολόγων ή εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου και ομολόγων ημεδαπών επιχειρήσεων διαδοχικώς στα πέντε (5) επόμενα οικονομικά έτη από τη δημιουργία του πιστωτικού υπολοίπου, κατά το υπόλοιπο που απομένει κάθε φορά.
Είναι προφανές ότι η επιτυχία του προγράμματος αναδιάταξης του ελληνικού χρέους που αποφασίστηκε από τη Σύνοδο Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011 είναι εξαιρετικής σημασίας για την Ελλάδα. Ως εκ τούτου απαιτείται συστράτευση όλων των εμπλεκομένων στην εθνική αυτή προσπάθεια, η αίσια έκβαση της οποίας είναι κρίσιμη για τα δημόσια οικονομικά και, κατ’ επέκταση, για τα οικονομικά των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, δημοσίου δικαίου και των ασφαλιστικών φορέων, αλλά και των Ομολογιούχων γενικά.
Η αρμοδιότητα απόφασης συμμετοχής σε πρόγραμμα ανταλλαγής τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, των ημεδαπών νομικών προσώπων ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, είτε ως φορέων του Συστήματος Λογιστικής Παρακολούθησης Συναλλαγών της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν.2198/1994, είτε ως επενδυτών που έχουν αξίωση επί ή εκ του τίτλου, επιβάλλεται να προσδιοριστεί ειδικά, δεδομένου ότι πρόκειται για έκτακτη διαχειριστική πράξη, μη προβλεπόμενη ειδικά στους γενικούς κανόνες δικαίου και στις καταστατικές διατάξεις των νομικών προσώπων.
Ενόψει δε του κατεπείγοντος της διαδικασίας και της προφανούς ανάγκης ολοκλήρωσής της σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια, η αρμοδιότητα για τη λήψη της αποφάσεως αυτής, ανατίθεται, ειδικά και αποκλειστικά, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διατάξεως νόμου ή καταστατικού, στο συλλογικό όργανο διοίκησης (δηλαδή στο διοικητικό συμβούλιο ή στο αντίστοιχο του διοικητικού συμβουλίου ανώτατο όργανο διοίκησης προκειμένου περί νομικών προσώπων στα οποία δεν προβλέπεται διοικητικό συμβούλιο).
Περαιτέρω, πρέπει να διασφαλιστεί ο εθελοντικός χαρακτήρας συμμετοχής στη διαδικασία ανταλλαγής τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου. Προς τούτο, επιβάλλεται να οριστεί ότι το θεσμικό «περιβάλλον», εντός του οποίου λαμβάνεται η σχετική απόφαση των αρμοδίων οργάνων, είναι περιβάλλον εντός του οποίου αποτυπώνεται ελεύθερα η βούλησή τους, στην παραγωγή της οποίας, πρυτανεύει το συμφέρον του οικείου νομικού προσώπου κατά τη συνείδηση των φυσικών προσώπων που λαμβάνουν την απόφαση, τα οποία ως εκ τούτου δεν υπέχουν ευθύνη, ποινική, αστική, διοικητική ή άλλη, εκ του γεγονότος ασκήσεως της αρμοδιότητας που τους ανατίθεται με τις προτεινόμενες διατάξεις.
Για τους ανωτέρω λόγους, με τις παραγράφους 7 και 8 του άρθρου 3 του σχεδίου νόμου, προστίθενται εδάφια στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 45 του ν. 3863/2010, και στο τέλος της υποπαραγράφου γ΄ της παραγράφου 11 του άρθρου 15 του ν. 2469/1997, ενώ με την παράγραφο 9, τίθεται η γενική διάταξη αποσαφήνισης της αρμοδιότητας για τη λήψη της ειδικής απόφασης που προεκτέθηκε από τα ημεδαπά νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου.

Άρθρο 3
Ρυθμίσεις θεμάτων φορολόγησης ομολόγων και συμπλήρωση διατάξεων των ν.3863/2010 και ν.2469/1997

• Στο τέλος της παραγράφου 11 του άρθρου 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, που κυρώθηκε με το ν. 2238/1994 (Α΄ 151), προστίθεται νέο εδάφιο που έχει ως εξής:

«Η ανταλλαγή ομολόγων από τον αρχικό κάτοχο τους με άλλους τίτλους κατ’εφαρμογή προγράμματος συμμετοχής στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, θεωρείται διακράτηση μέχρι την ημερομηνία λήξης των αρχικών ομολόγων για την απαλλαγή που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.»

• Στο άρθρο 12 του ΚΦΕ, που κυρώθηκε με το ν. 2238/1994 (Α΄ 151), προστίθεται νέα παράγραφος 14 ως ακολούθως:

«14. Οι τόκοι που προκύπτουν από ομόλογα που εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) κατ’ εφαρμογή προγράμματος συμμετοχής στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση με τους τόκους που προκύπτουν από ομόλογα που εκδίδει το Ελληνικό Δημόσιο στην Ελλάδα. Για τους τόκους που προκύπτουν από τα ομόλογα αυτά εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις της παραγράφου 11.».

• Στο τέλος της περίπτωσης η’ της παραγράφου 1 του άρθρου 24 του ΚΦΕ, που κυρώθηκε με το ν. 2238/1994 (Α΄ 151), προστίθεται εδάφιο ως ακολούθως:

«Ως παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα νοούνται και τα χρηματοοικονομικά μέσα που εκδίδει το Ελληνικό Δημόσιο, κατ’ εφαρμογή προγράμματος συμμετοχής στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους η απόδοση των οποίων συνδέεται με το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ρήτρες ΑΕΠ).»

• Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 7 του άρθρου 38 του ΚΦΕ, που κυρώθηκε με το ν. 2238/1994 (Α΄ 151), αντικαθίσταται ως ακολούθως:

«7. Τα κεφαλαιακά κέρδη που αποκτούν ατομικές επιχειρήσεις και υπόχρεοι που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του άρθρου 2 και οι οποίοι τηρούν βιβλία τρίτης κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων από συναλλαγές σε παράγωγα προϊόντα των υποπεριπτώσεων γγ΄ έως ζζ΄ της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 2396/1996 (Α΄ 73) και της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 του άρθρου 54 του ν. 3371/2005 (Α΄ 178) ή από συναλλαγές σε προϊόντα του τελευταίου εδαφίου της περίπτωσης η’ της παραγράφου 1 του άρθρου 24 του ΚΦΕ, που διαπραγματεύονται στην αγορά παραγώγων του Χρηματιστηρίου Αθηνών ή σε αλλοδαπό χρηματιστήριο παραγώγων ή σε άλλη οργανωμένη αγορά απαλλάσσονται από το φόρο εισοδήματος.»

• α) Στο άρθρο 105 του ΚΦΕ, οι παράγραφοι που προστέθηκαν με την παράγραφο 2 του άρθρου 13 του ν.3301/2004 (Α΄ 263) ως παράγραφοι 15 και 16, αναριθμούνται σε 16 και 17 αντίστοιχα.

• β) Στο άρθρο 105 του ΚΦΕ, οι παράγραφοι 13, 14, 15, 16 και 17 , όπως αναριθμήθηκαν με την προηγούμενη περίπτωση, αναριθμούνται σε 14, 15, 16, 17 και 18 αντίστοιχα και προστίθεται νέα παράγραφος 13 που έχει ως εξής:

«13. Η χρεωστική διαφορά που προκύπτει σε βάρος των νομικών προσώπων από την ανταλλαγή ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου ή εταιρικών ομολόγων κατ’ εφαρμογή προγράμματος συμμετοχής στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, εκπίπτει σε ίσες δόσεις από τα ακαθάριστα έσοδα των διαχειριστικών περιόδων που μεσολαβούν μέχρι τη λήξη των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που δόθηκαν σε ανταλλαγή, αρχής γενομένης από αυτή μέσα στην οποία πραγματοποιείται η ανταλλαγή των τίτλων και ανεξάρτητα από το χρόνο διακράτησής τους.».

• Το πιστωτικό υπόλοιπο που προκύπτει από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2011 και μετά των τραπεζών, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή που λειτουργούν στην Ελλάδα, κατά το μέρος που οφείλεται σε φόρο που έχει παρακρατηθεί επί τόκων ομολόγων ή εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου και ομολόγων ημεδαπών επιχειρήσεων συμψηφίζεται με το φόρο εισοδήματος διαδοχικώς στα πέντε (5) επόμενα οικονομικά έτη από τη δημιουργία του πιστωτικού υπολοίπου, κατά το υπόλοιπο που απομένει κάθε φορά.

• Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 45 του ν. 3863/2010 (Α΄ 115) προστίθενται εδάφια ως εξής:

«Η απόφαση συμμετοχής ή μη των Φ.Κ.Α. σε πρόγραμμα ανταλλαγής τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιό τους με νέους τίτλους, κατ΄ εφαρμογή προγράμματος για την αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, ανήκει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Συμβουλίου του Φ.Κ.Α, τα μέλη του οποίου, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής, δεν υπέχουν καμία ευθύνη, ποινική, αστική, διοικητική ή άλλη.».

Επαγγελματικά ταμεία

Ως πρόσθετο μέτρο, έως το τέλος Σεπτεμβρίου θα ετοιμάσουμε σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους μια αναλογιστική μελέτη σχετικά με τον πρώτο πυλώνα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών ταμείων σε εταιρείες με υπερβολικό κόστος κοινωνικής ασφάλισης (σε σχέση με συγκρίσιμες επιχειρήσεις ή βιομηχανίες που καλύπτονται από το ΙΚΑ) και θα οριστικοποιήσουμε ένα κατάλογο με συγκεκριμένες προτάσεις για την εξάλειψη αυτής της διαφοράς με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο.