Πριν 20 ακριβώς χρόνια, το 1992, η πολυσέλιδος περιοδική έκδοση «WHO IS WHO AND WHAT IS WHAT» στην Ελληνική Ασφαλιστική αγορά» των εκδοτών Αλ. Ταμπουρά και Ι. Πολίτη, στο Ευρετήριο Ασφαλιστών όπου με αλφαβητική σειρά παρουσιαζότανε οι Διακεκριμένοι και Επώνυμοι ασφαλιστές, τον Παναγιώτη Γλεντή (στη φωτογραφία) δεν τον είχε στην κατηγορία διακεκριμένων ασφαλιστών όπου εμφανιζότανε το βιογραφικό του καθενός αλλά σε μια κατηγορία επώνυμοι μόνο με το όνομα: Γλεντής Π., Εθνική, Πωλήσεις. Οι εκδότες έγραφαν ότι παρουσιάζονται στοιχεία εκείνων που έστειλαν βιογραφικά οι ίδιοι ή οι εταιρείες τους. Δεν γνωρίζω αν ο ίδιος δεν ήθελε να στείλει ή η ΕΘΝΙΚΗ δεν έστειλε… Εκείνον που διαπιστώνω είναι ότι ο Διακεκριμένος είναι Διακεκριμένος με το έργο και την ανάπτυξη ανθρώπων που μιλούν καθημερινά το βιογραφικό τους με ευγνωμοσύνη. Η ιστορική καταγραφή ανθρώπων προ 20ετίας και γενικώς δικαιώνει πάντα τους εκδότες και δικαιολογεί το γέλιο και τα δάκρυα της ιστορίας και αλήθειας στα ανθρώπινα. Τραγικός ο απολογισμός το μέτρημα στο καλάθι της λησμονιάς και απαξίωσης και λαμπερός ο αριθμός των ολίγων που άξιζαν. Άχρηστα και σάπια κούτσουρα οι περισσότεροι χωρίς φύλλα και καρπούς. Αειθαλή και καρποφόρα κάποιοι άλλοι σαν τις αιωνόβιες ελιές στους πράσινους αγρούς που δίνουν και ξαναδίνουν και ξαναδίνουν καρπό και νέα βλαστάρια στους καλότυχους ιδιοκτήτες τους.

Ένα τέτοιο πολυετές και καρποφόρο «δένδρο» ο Παναγιώτης Γλεντής «πλούτισε» την ΕΘΝΙΚΗ με τις αμέτρητες καρποφορίες του.
Όλες οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για τις ηλικίες είναι χαραγμένες στο κορμί του: Νέοι, πρεσβύτες, απόγονοι, επίγονοι (απόγονοι μεταγενέστερης γενεάς), μεταγενέστεροι, προγενέστεροι, σύμβιοι, πατέρες, μητέρες, γεννήτορες, γονείς, πάπποι, προπάτορες, εγγονοί, αδελφοί, αυτάδελφοι, ομόσπλαχνοι, ομογάλακτοι, συγγενείς, οικείοι.
Από τον πατέρα και η πατρίς, η πατρική γη, η ομάδα, το γραφείο, το Unit, το Agency, η επιθεώρηση όπου αυτή η πατρίδα είναι το ξεκίνημα για κάθε ζωή και γέννηση.

Χθες 7/2/2012, παραβρέθηκα στο νέο «διαμάντι» της οικογένειας Γλεντή της ΕΘΝΙΚΗΣ, στο γραφείο του Μιχάλη Αδαμάκη, Δ/ντή Γραφείου Πωλήσεων, στην οδό Αϊδινίου και Καραϊσκάκη στο Χαϊδάρι.
Έλαμπαν τα μάτια, γοργοκτυπούσαν οι καρδιές, τους αναστάτωσαν μέσα τους τα όνειρα που βιάζονταν να υλοποιηθούν, ένιωθες στην ατμόσφαιρα όρεξη για δουλειά, δύναμη ζωής, επιθυμίες, στόχους, προσφορά, φιλοδοξίες για διάκριση, φωνές για αλλαγή στο καλύτερο, επιλογή αξιοπρέπειας… Και τα λίγα λόγια «από καρδιάς» που τους είπα ένιωθα πως τα «φύτευαν» βαθιά στο «είναι» τους να φυτρώσουν σύντομα καλές συνήθειες επιτυχίας.

Σίγουρα πρέπει να ενθουσιάστηκε απ’ τους ανθρώπους του Μιχ. Αδαμάκη (γύρω στους 100 όλοι μαζί όσοι βγήκαν από εκεί) ο επικεφαλής Πωλήσεων όλης της ΕΘΝΙΚΗΣ κ. Σωτηράκος Μιχ. Οπωσδήποτε θα έφυγε ικανοποιημένος από το νεανικό πάθος τους για κατακτήσεις. Πρόσεξα ότι ο άνθρωπος αυτός «κόλλησε», έγινε αμέσως «ένα» με τους ανθρώπους πρώτης γραμμής για κοινές διαδρομές στον πρωταθλητισμό της εταιρείας.

Σίγουρα θα κράτησε στο νου του εκείνο το πάθος τους και τη δίψα για ζωή με αποτελέσματα καλά στη δουλειά τους.
Τέτοιες στιγμές είναι που παίρνονται οι αποφάσεις για αποστολές βοηθείας σε δύσκολους καιρούς… Δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεθεί δίπλα τους όταν τον χρειασθούν… Ήταν και μερικοί που έβλεπα τα πρόσωπά τους να χαμογελούν ξένοιαστα μετά τους «εξευτελισμούς» που είχαν υποστεί εδώ και κει σε προηγούμενες συνεργασίες τους και ήταν σαν να έπαιρναν «φόρα» για τρέξιμο… Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αυτήν την επιθυμία.

«Θέλω να γεμίσετε τις σελίδες μας με επιτυχίες» τους είπα. Πολύ σύντομα θα τους παρουσιάσω έναν-έναν μόλις μου στείλουν φωτογραφίες και βραβεύσεις. Ως τότε θέλω να σας πω τι είπε ο Παναγιώτης Γλεντής στον Αδαμάκη με τα λόγια του Μεγάλου Κρητικού Νίκου Καζαντζάκη:

«Το πρώτο σας χρέος είναι να νιώσεις μέσα σου
όλους τους προγόνους
Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους
και να συνεχίσεις το έργο τους.
Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο
τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει».

Το www.nextdeal.gr ήταν εκεί και δεν άκουσε ακριβώς αυτά τα λόγια. Ξέρει όμως να «διαβάζει» μέσα από τις λέξεις, από τις χειρονομίες, από τις ματιές, από τα επιφωνήματα. Κάτι τέτοιο, του είπε και αυτός συμφώνησε.
Περιμένετε και θα δείτε.

Ευάγγελος Γ. Σπύρου