Οι όροι του συμβολαίου που αφορούν το μελλοντικό ύψος των ασφαλίστρων και την ανανέωση του συμβολαίου απασχολούν πολύ τους ασφαλιστές και τους ασφαλισμένους.

Τα περισσότερα ασφαλιστήρια ιατρικής περίθαλψης προβλέπουν ότι ο ασφαλισμένος έχει το δικαίωμα να συνεχίσει το συμβόλαιό του, εφόσον καταβάλλει τα ασφάλιστρα μέχρι μια ορισμένη ηλικία, όπως τα 65 έτη. Το ύψος των μελλοντικών ασφαλίστρων δεν είναι εγγυημένο, αλλά ο ασφαλιστής μπορεί να το μεταβάλλει κάθε χρόνο. Τυπικά, ο ασφαλιστής πρέπει να σέβεται τους κανονισμούς, που αφορούν τέτοιου είδους αλλαγές. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι τα ασφάλιστρα δεν μπορούν να αυξηθούν ή το ασφαλιστήριο να μην ανανεωθεί, αν ο ασφαλισμένος έχει μεγάλο ιστορικό ζημιών. Συνήθως η αύξηση των ασφαλίστρων γίνεται με βάση συγκεκριμένη ομάδα ασφαλισμένων και όχι ατομικά.

Αν και ο ασφαλισμένος έχει το δικαίωμα να συνεχίζει το συμβόλαιό του και ο ασφαλιστής δεν μπορεί να αυξήσει τα ασφάλιστρα, παρά μόνο σε ομαδική βάση, υπάρχει έντονος προβληματισμός σχετικά με ορισμένες πρακτικές των ασφαλιστών, όπως φαίνεται και στο Ένθετο 7.1.

Ένθετο 7.1.
ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
Με την τιμολόγηση περιορισμένης διάρκειας ο ασφαλιστής έχει στόχο να προσελκύσει μεγάλο αριθμό νέων ασφαλισμένων, έτσι ώστε να μεγαλώσει το μερίδιό του στην αγορά. Προσφέρει, λοιπόν, ασφαλιστήρια συμβόλαια εγγυημένης ανανέωσης με χαμηλά ασφάλιστρα. Κάποια στιγμή στο μέλλον παύει να δέχεται νέες αιτήσεις για το προϊόν αυτό και αυξάνει τα ασφάλιστρα στη συγκεκριμένη ομάδα ασφαλισμένων. Την ίδια εποχή ξεκινά να πουλά νέο προϊόν με χαμηλά ασφάλιστρα.

Χωρίς νέους, υγιείς ασφαλισμένους, τα ασφάλιστρα για την ομάδα ασφαλισμένων αυξάνονται πιο γρήγορα. Οι υγιείς ασφαλισμένοι ακυρώνουν τα συμβόλαιά τους και αγοράζουν καινούρια, συχνά από τον ίδιο ασφαλιστή και έτσι, στην ομάδα αυτή γίνεται αντεπιλογή. Όσοι ασφαλισμένοι δεν είναι υγιείς είτε παραμένουν στην ομάδα με τα αυξημένα ασφάλιστρα, είτε ακυρώνουν τα συμβόλαιά τους και αναζητούν κάλυψη στην αγορά με κίνδυνο να μείνουν ανασφάλιστοι.

Αν και η προαναφερόμενη πρακτική είναι νόμιμη, πολλές εποπτικές αρχές έχουν εκφράσει την ανησυχία τους. Παρατήρησαν πως έχει ως αποτέλεσμα μια ομάδα ασφαλιστηρίων με εγγύηση ανανέωσης να μετατρέπονται σε ασφαλιστήρια, των οποίων τα ασφάλιστρα μεγαλώνουν καθώς αυξάνεται η ηλικία. Ορισμένες νομοθεσίες έχουν απαγορεύσει την πρακτική αυτή απαιτώντας συγκεκριμένες εγγυήσεις κατά την έκδοση του συμβολαίου και θέτοντας περιορισμούς στο ύψος των ασφαλίστρων.

Πηγή: ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΣ, εκδόσεις ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ, σελ. 158-159