Υπόμνημα προτάσεων κατέθεσε η Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος προς τον Υπουργό και τον Υφυπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου και κ. Σαχινίδη αντίστοιχα επί του νομοσχεδίου για την εποπτεία της ιδιωτικής ασφάλισης, ζητώντας τροποποιήσεις συγκεκριμένων τμημάτων προκειμένου ο νέος νόμος να υπηρετήσει επακριβώς το στόχο του.

Αναλυτικά οι προτάσεις της Ένωσης:


Αξιότιμοι Κύριοι,

Δεχθείτε, παρακαλούμε, την έκφραση ειλικρινών ευχαριστηρίων και συγχαρητηρίων των 275 Μελών του Σωματείου μας, για την ορθότατη και ιστορικότατη Απόφασή Σας μεταφοράς των αρμοδιοτήτων κρατικού ελέγχου και εποπτείας του πλέον ευαίσθητου κοινωνικά, οικονομικά και εθνικά, Θεσμού των Ιδιωτικών Ασφαλίσεων στην πλέον εξειδικευμένη και αξιόπιστη κρατική Αρχή Εποπτείας της Τράπεζας Ελλάδος. Εύγε! Παρόμοιους Πολιτικούς Ηγέτες και Κυβερνήσεις έχει ανάγκη ο τόπος μας.

Λάβαμε γνώση του καταρτισθέντος σχετικού Νομοσχεδίου από δημοσίευσή του στον Τύπο και επ΄ αυτού επιθυμούμε και οφείλουμε να εκφράσουμε τις ιδιαίτερες και τοπικές απόψεις μας, που προέρχονται από τα καθημερινά προβλήματα και δυσχέρειες, που εμείς βιώνουμε και γνωρίζουμε.

Άλλοι και δήθεν «πανελλαδικοί» εκφραστές εξ Αθηνών ούτε τα βιώνουν, ούτε τα γνωρίζουν και ούτε μας εκφράζουν, όπως αναληθώς και για τους δικούς τους λόγους εμφανίζονται.

Οι Προτάσεις μας

1. Στο άρθρο 1, παρ. 2, εδάφιο ζ) να προστεθεί: «εφαρμοζομένων πιστά των διατάξεων της παρ. 3 άρθρου 101 του Συντάγματος για την αποτελεσματική και ισότιμη εποπτεία και έλεγχο σε όλη την Επικράτεια, δια των τοπικών καταστημάτων και την τοπική εξυπηρέτηση εποπτευομένων, ασφαλιζομένων, δικαιούχων αποζημιώσεων και κοινού».
Αν και πάλι όλη η Ελλάδα υπάγεται στα Κεντρικά της Τράπεζας Ελλάδος, τότε, πέραν της αντισυνταγματικότητας, ο νέος νόμος θα είναι συγκεντρωτικός και όχι αποκεντρωτικός, όπως όλοι οι προηγούμενοι, με τα γνωστά και θλιβερά αποτελέσματα.

2. Στο τέλος της παρ. 3, άρθρου 1 να προστεθεί: «και με προτεραιότητα επανεξέτασης όλου του νομοθετικού πλαισίου για τις ασφαλιστικές δραστηριότητες, σύμφωνα με το ισχύον Κοινοτικό Δίκαιο και ιδιαίτερα από ιδρύσεως της ΕΠΕΙΑ».
Η προτεινόμενη επανεξέταση είναι επιβεβλημένη για λόγους ηθικής τάξης, διαφάνειας και δικαιοσύνης, διότι στο Διοικητικό Συμβούλιο της καταργούμενης ΕΠΕΙΑ συμμετείχαν εκπρόσωποι των εποπτευομένων, που ήταν ταυτόχρονα και εποπτεύοντες, με αποτέλεσμα να έχουν πραγματοποιηθεί εισηγήσεις και αποφάσεις βλαπτικές για τις εγχώριες ιδιωτικές ασφαλιστικές και μερίδα μη προνομιούχων επιχειρήσεων, που λειτουργούν ως όμιλοι με χωριστές επιχειρήσεις Ζωής και χωριστές Γενικών Κλάδων, ωφελούμενων των ξένων συμφερόντων και ειδικά των «Μικτών» επιχειρήσεων (Ζωής και Γενικών από μία επιχείρηση) και με οριακή μάλιστα ψήφιση διατάξεων που περιορίζουν υπερβολικά τα Διοικητικά Συμβούλια Ανωνύμων Ασφαλιστικών Εταιριών, με αντίστοιχη παροχή υπερβολικών δικαιωμάτων σε ειδικότητες επαγγελματιών και ειδικά των Αναλογιστών.

3. Διαφωνούμε πλήρως και καθέτως με την διατήρηση της αναγκαστικής και ειδικής εισφοράς υπό ασφαλιστικών επιχειρήσεων υπέρ του υπόχρεου σε εποπτεία κράτους φορολογουμένων. Η απαράδεκτη επιβολή αυτή είχε ως αποτέλεσμα να ενεργούν ως «εργοδότες» εκπρόσωποι των εποπτευομένων έναντι του εποπτεύοντα και φοβούμαστε ότι θα πληγεί το κύρος και η αξιοπιστία της Τράπεζας Ελλάδος από ίδιες αντιλήψεις.

Δεν γνωρίζουμε αν τα κρατικώς εποπτευόμενα Πιστωτικά Ιδρύματα καταβάλουν εισφορές εποπτείας τους υπέρ της Τράπεζας Ελλάδος, αλλά είναι αδιανόητο σε ευνομούμενη Πολιτεία να πληρώνει πρόσθετη εισφορά εποπτείας -και μάλιστα επί του κύκλου εργασιών του- ο, προς τον σκοπό αυτό, βαρύτατα φορολογούμενος πολίτης.

Αν την εισφορά αυτή, που τελικώς μετακυλίεται στον ασφαλιζόμενο, την επιβάλλουν άλλοι οικονομικοί λόγοι, τότε να επιβληθεί αναλογικά υπό άλλη μορφή και όχι για τον από τον νόμο κρατικό έλεγχο και εποπτεία. Οι κρατικές υπηρεσίες στους πολίτες δεν μπορεί να παρέχονται με, δια νόμου μάλιστα, αντάλλαγμα χρηματικό, γνωστής και κακόφημης ονομασίας του στην χώρα μας. Επί Εποπτείας από το Υπουργείο Εμπορίου και Ανάπτυξης δεν υπήρχε παρόμοια εισφορά.

Για τους λόγους αυτούς, ζητούμε την διαγραφή ή αλλαγή της παρ. 4 άρθρου 1.

4. Ομοίως ζητούμε τροποποίηση της παρ. 7 άρθρου 1 και προσθήκη ρητής διάταξης για επιστροφή στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις των εισφορών τους για την δημιουργία κεφαλαίου στην ΕΠΕΙΑ. Αυτό επιβάλλει το δίκαιο και το νόμιμο καθήκον της Διοίκησης.
Η Διοίκηση οφείλει να σέβεται τους Διοικούμενους και να μην τους αδικεί, δείχνοντας κακό παράδειγμα συναλλαγών της.

5. Στο τέλος της παρ. 1, α΄ εδάφιο, άρθρου 2 περί καταργούμενων διατάξεων, να προστεθεί: «επίσης καταργείται το ανενεργό άρθρο 34, Ν.Δ. 400/70».
Η τυπική κατάργηση του εκ του πονηρού διατηρηθέντος, νεκρού βέβαια, άρθρου αυτού, επιβάλλεται για την προστασία της νέας Εποπτεύουσας Αρχής από τυχόν επικλήσεις «δικαιωμάτων» Ασφαλιστικών Ενώσεων ή παραπλανήσεις μη ειδικών.

6. Στο τέλος της παρ. 1 άρθρου 11 για την Διοίκηση του Εγγυητικού Κεφαλαίου Ζωής, να προστεθεί:
«Κάθε μέλος έχει δικαίωμα μίας ψήφου. Η παρούσα διάταξη ισχύει και εφαρμόζεται και στο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία <Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων> άρθρου 16 Ν. 489/76, καταργούμενης της αντίθετης διάταξης της παρ. 3 άρθρου 19 ιδίου νόμου και τροποποιούμενης της παρ. 1, β΄ εδάφιο του άρθρου 22 του αυτού νόμου για την Διαχειριστική του Επιτροπή, η οποία αποτελείται από πέντε μέλη, τρία των οποίων εκλέγει η Γενική Συνέλευση των μελών και δύο, ενός Προέδρου και ενός Αντιπροέδρου, ορίζονται από τον Υπουργό Οικονομικών, καταργούμενης κάθε αντίθετης διάταξης.
Τα ίδια ισχύουν και για το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία <Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης>, άρθρου 26 του ίδιου Νόμου 489/76, όπου το κάθε μέλος έχει δικαίωμα μίας ψήφου, τροποποιούμενης της παρ. 2, άρθρου 33 αυτού για την Διαχειριστική του Επιτροπή, η οποία στο εξής αποτελείται από πέντε μέλη, τρία των οποίων εκλέγονται από την Γενική Συνέλευση των μελών και δύο, ενός Προέδρου και ενός Αντιπροέδρου, ορίζονται από τον Υπουργό Οικονομικών, καταργούμενης κάθε αντίθετης διάταξης».

Οι παραπάνω προσθήκες και τροποποιήσεις είναι απολύτως απαραίτητες για την απελευθέρωση των Νομικών Προσώπων αυτών από εφευρέσεις εγκωλπισμού τους σε ιδιωτικά σωματεία και ιδιωτικές επιχειρήσεις μεγάλων μελών, δια των ιδιοφυών μεθοδεύσεων της «πολλαπλής ψήφου», ανάλογα δηλαδή με το μέγεθος κάθε μέλους και επιβολής των ανταγωνιστικών συμφερόντων της μειοψηφίας στην πλειοψηφία μελών, αλλά και την διευκόλυνση της εποπτείας, όπως και της υγιούς λειτουργίας αυτών.

Σε όλα τα λοιπά συμφωνούμε απόλυτα και θεωρούμε ότι το νομοσχέδιο είναι ορθό και δίκαιο.

Και βέβαια θα ακουσθούν, όπως ήδη συμβαίνει, άλλες και αντίθετες θέσεις και απόψεις, ως δήθεν συνολικές ή πλειοψηφικές της ασφαλιστικής αγοράς, αλλά το μεγαλείο μίας αληθινής Δημοκρατίας είναι η δυνατότητα άλλης και διαφορετικής έκφρασης από εκείνη της όποιας και όπως πλειοψηφίας, ιδιαίτερα όταν αυτή προέρχεται από την ιδιωτικώς αποκεντρωμένη Ελλάδα και μάλιστα έξω από οργανωμένα και ισχυρά συμφέροντα του κέντρου ή του εξωτερικού.

Αυτές οι φωνές και γνώμες επιβάλλεται να ακούγονται δυνατά και να ικανοποιούνται κατά προτεραιότητα, αν δεν θέλουμε να είναι η Ελλάδα Αθήνα μόνον και εμείς, στην υπόλοιπη Επικράτεια, να κρατούμε ομπρέλα όταν βρέχει στην πλατεία Συντάγματος και γύρω οδούς της.








Το δαιμόνιο του Έλληνα

Για ποια (νέα) κρίση, μέτρα και ακρίβεια, φτώχεια και θυσίες λέγουν και φωνάζουν; Έλειψαν ποτέ, μήπως και δεν το… αντιληφθήκαμε;
Αυτά που λέγουν, ως δήθεν «νέα», υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν για τους μη βολεμένους και μη «δαιμόνιους» υπηκόους της μάζας και όχι της μάσας! Ξένοι και δοτοί μας ρύθμιζαν και αυτοί συνεχίζουν.

Και όμως, ο δαιμόνιος Έλληνας όχι μόνον απλώς επιζεί, αλλά πλουτίζει και διασκεδάζει, μόνιμα και σταθερά.

Αν δεν μπείτε και δεν δείτε τα Σαββατοκυριακάτικα Καζίνα (μη και μακριά), μπείτε στις ταβέρνες και στα «ψυχαγωγικά-πολιτιστικά» Μαγαζιά, όπου θα δείτε την «κυρία Κρίση» να ξεκαρδίζεται στα γέλια, πνιγμένη στους ανθούς, πολυφορολογούμενους και πολυτελείς καπνούς Αβάνας, εθνοποτά μας της Σκωτίας, χαβιάρια και ιπτάμενα… ευρωπετσετάκια! Αυτός ήταν, είναι και θα είναι ο «δαιμόνιος» Έλληνας. Απομίμηση και κλωνοποίησή του αποκλείεται, λόγω πνεύματος και οίνου.

Μετρήστε και τις Μερσεντές και άλλα μεγαλοκυβικά και τετρακίνητα θηρία, τις επαύλεις, σκάφη και πτητικά, τις υπεράκτιες και ελβετοαποδεκτικές… ενισχύσεις δια βαλιτσών και μπαούλων (τα κάποτε «πάμπερς» και «τούβλα», ήταν ερασιτεχνικά) και -επιτέλους- κατανοήστε το κλάμα του κάθε ξένου «ερασιτέχνη» τοκογλύφου και γραφιά, αλλά και του κάθε δικού μας ιδιοκτήτη τους… φουκαρά!

Το δαιμόνιο του Έλληνα ποτέ δεν… πεθαίνει! Κάνει φτωχή και ψωραλέα την Ελλάδα, αλλά τον δαιμόνιο Έλληνα… κροίσο! Όπως εκείνος της διαφήμισης του… Λαχείου!

«Λαχείο» λοιπόν η Ελλάδα και κληρούχοι οι δαιμόνιοι Έλληνές της. Χαμπάρι δεν έχουν απ΄ αυτά οι… κουτόφραγκοι. Δείτε παρακάτω τις ελληνο-δημοσιονομικές «τεχνικές».


Τα παίρνουν με τα τέσσερα
Αν δεν πιστεύετε τίποτε από τα παραπάνω, διαβάστε τα παρακάτω, για να πεισθείτε και να δείτε πως υλοποιούνται τα παγκοσμίως ήδη γνωστά «σκληρά μέτρα» του -δαιμονίου- ελληνικού Δημοσίου, δια των δαιμονίων Υπηρετών του και Μεγαλοαφεντικών μας.

«Οι αποζημιώσεις των μελών (επιτροπών, οργάνων, πιθανών και απίθανων «δαιμονίων») ορίζονται στο ποσό των (εδώ αρχίζουν από 100 € και φθάνουν μέχρι… μισθών) για κάθε (συμβούλιο, έλεγχο, παρουσία ή απουσία, πράξη ή απραξία) σύμφωνα με (εδώ αναφέρουν νόμους και αποφάσεις τους για τους κουτόφραγκους και τους εσωτερικούς υπηκόους). Οι αποζημιώσεις αυτές παρέχονται πέραν της ημερήσιας αποζημίωσης και οδοιπορικών εξόδων, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις», λέγουν, γράφουν και φέρουν την μεγάλη του (δια τούτο μικρού και φτωχού) κράτους σφραγίδα, οι καθημερινώς και σιωπηρώς εκδιδόμενες «υλοποιήσεις» των μέτρων περιστολής δημοσίων δαπανών, αμοιβών, επιδομάτων και άλλων όμοιων μύθων του ελληνικού δημοσίου, που ποτέ δεν πεθαίνει.

Δηλαδή και στην καθημερινή πράξη: Ενώ μας βομβαρδίζουν συνεχώς με μέτρα οικονομίας και περικοπών, οι «δαιμόνιοι» του Δημοσίου παίρνουν μισθούς και επιδόματα επιδομάτων για παροχή δημόσιας υπηρεσίας, αλλά όταν καλούνται να την ασκήσουν, στήνουν Επιτροπές και Συμβούλια, με… αποζημίωσή τους(!) για την απασχόλησή τους στο… Δημόσιο! Παίρνουν και ημερήσιες… αποζημιώσεις(!) και οδοιπορικά(!) (να γιατί είναι συγκεντρωτική και όχι αποκεντρωμένη η πωλούμενη ιδιωτικώς δημόσια εξουσία), πέραν βέβαια των «γρηγορόσημων» και άλλων… τυχερών!

Ευτυχώς δεν είναι εκατόνχειρες, όπως οι Μυθικοί Γίγαντες. Είναι να μη ζηλεύουν οι ξένοι «μοχθηροί»;
Αυτοί σκοτώνονται να μας δώσουν κρατικά δάνεια (από δικά μας συνήθως) και δι΄ αυτών το γλεντάνε και πλουταίνουν οι δαιμόνιοι Έλληνες, δια του καταχρεωμένου ελληνικού Δημοσίου των… ξένων!

Και πάλι τους πιάσαμε… Κώτσους! Είδες ο… Έλληνας; Το «δαιμόνιο» είναι καλώς κατοχυρωμένη ελληνική πατέντα και δεν αντιγράφεται, ούτε υποτάσσεται ποτέ και σε κανέναν. Διδάσκεται στα πανεπιστήμια του πεζοδρομίου και των αμέτρητων ευαγών ιδρυμάτων του φραπέ, που υποκατέστησαν επιτυχώς τις δι΄ οβολού αμειβόμενες -αντί αγνώστου τότε φραπέ- αρχαιοελληνικές εκκλησίες του Δήμου.

Είναι λοιπόν δυνατόν να διδάξουν «τέχνες» τα τσιράκια στους… Μαστόρους;