Πολλοί άνθρωποι καθώς πλησιάζει η Πρωτοχρονιά, μεταξύ των οποίων και γονείς μικρών παιδιών, ίσως να μπερδεύονται λίγο με τον Αι Βασίλη και να έχουν κάποια ερωτήματα στα οποία άλλοι ξέρουν και άλλοι δεν ξέρουν να απαντήσουν: Ο Χριστός ή ο Αι Βασίλης είναι κεντρικότερο πρόσωπο των εορτών; Τι χρώμα είχαν τα ρούχα του Αι Βασίλη; Είχε άσπρα μαλλιά και γένια; Ήταν παχύσαρκος; Γεννήθηκε στη Φινλανδία; Ποιο ήταν το χωριό του; Γιατί λένε στα κάλαντα έρχεται από την Καισαρεία; Γιατί τον συμπαθούν όλοι μικροί-μεγάλοι και ο καθένας τον φτιάχνει πότε αδύνατο και πότε παχουλό; Η αλήθεια είναι ότι ο Χριστός είναι ανώτερος του Αι Βασίλη, ο Αι Βασίλης φορούσε ράσα και άμφια της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δεν είχε άσπρα μαλλιά και γένια, δεν ήταν παχύσαρκος, γεννήθηκε στην Καισαρεία και όχι στη Φινλανδία και το έργο της ζωής του ήταν τέτοιο που επηρέασε όλο τον κόσμο.

Για τους μικρούς ο Αι Βασίλης είναι ο Άγιος που φέρνει δώρα, ενώ για τους μεγάλους αποτελεί την ανάγκη της διατήρησης του ονείρου. Γι’ αυτό και εορτάζουμε και ενίοτε ταυτιζόμαστε μαζί του γιατί έχουμε ανάγκη το παραμύθι. Ο άνθρωπος του δυτικού τρόπου ζωής εγκλωβισμένος στο άγχος και στους εξαντλητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας έχει υιοθετήσει τον εμπορικό Αι Βασίλη και αγνοεί τη ζωή και το έργο αυτού του ιστορικού προσώπου, γιατί ο Αι Βασίλης ούτε παχύσαρκος ήταν, ούτε κόκκινα φορούσε, ούτε ήταν Φιλανδός και ούτε έπινε Coca-Cola. Έχει λοιπόν μετατρέψει την Πρωτοχρονιά από θρησκευτική και οικογενειακή γιορτή σε ατραξιόν. Θεωρεί ότι βρίσκεται σε περίοδο διακοπών και γιορτάζει Χριστούγεννα χωρίς Χριστό και Πρωτοχρονιά χωρίς πραγματικό Άγιο Βασίλη.

Ο νεοέλληνας επιλέγει να μεταβεί σε ξενοδοχεία, που είναι άχρωμα και απρόσωπα αντί να προτιμήσει τον οικογενειακό πατροπαράδοτο τρόπο με το χριστουγεννιάτικο γεύμα μετά από την παρακολούθηση της πρωινής χριστουγεννιάτικης λειτουργίας. Όλη δε η σύγχυση και η κρίση ταυτότητας που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος Έλληνας, για να μην πούμε υποκρισία και διπροσωπία, αντικατοπτρίζεται από τη συμμετοχή του ή όχι στις άγιες εορτές του δωδεκαημέρου. Αποτέλεσμα αυτής της διπροσωπίας είναι η διάλυση της οικογένειας, η ανυπαρξία συναισθηματικού δεσίματος μέσα στην οικογένεια, η αύξηση των διαζυγίων και η προσφυγή στα ναρκωτικά. Ευτυχώς σήμερα συναντάμε έναν ικανοποιητικό αριθμό Ελλήνων που δείχνει να κουράστηκε από τον εισαγόμενο τρόπο αντίληψης και εορτασμού των Χριστουγέννων και επιστρέφει στα πατροπαράδοτα έθιμα των παππούδων μας... Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ.



**Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».