Η σκολίωση δεν είναι νόσος αλλά είναι σύμπτωμα που περιγράφει μια παραμόρφωση και αναφέρεται στη θέση της Σπονδυλικής Στήλης στο χώρο. Η Σ.Σ.*, ο κορμός τους ανθρώπινου σώματος, φυσιολογικά παρουσιάζει κυρτώματα (στον αυχένα, τη ράχη, τη μέση) όταν παρατηρούμε το σώμα από τα πλάγια, στην όρθια στάση. Όταν όμως παρατηρούμε τη Σ.Σ. από εμπρός προς τα πίσω (χωρίς τα ρούχα), δεν υπάρχουν κυρτώματα, είναι ίσια.

Η παρέκκλιση της Σ.Σ. προς τα πλάγια με ταυτόχρονη στροφή είναι η Σκολίωση. Η αιτία της πιο συχνής μορφής (ιδιοπαθής) δεν είναι γνωστή. Αυτή η μορφή ανευρίσκεται σε παιδιά υγιή σε αντίθεση στις περιπτώσεις που είναι δυνατόν να  οφείλεται και σε διάφορες νευρολογικές παθήσεις ή παραμορφώσεις των σπονδύλων εκ γενετής. Φαίνεται όμως ότι η ιδιοπαθής έχει κληρονομικό χαρακτήρα και πιθανότατα είναι γονιδιακή πάθηση. Είναι πιο συχνή στα κορίτσια και εμφανίζεται στη σχολική και κυρίως στην αρχή της εφηβικής ηλικίας.
Στο γενικό παιδικό πληθυσμό υπολογίζεται ότι κάποιου βαθμού παραμόρφωση ανευρίσκεται σε ένα ποσοστό 2-3% ή και λίγο υψηλότερο.
Η διάγνωσή της δεν είναι δύσκολη. Μια παρατήρηση της πλάτης του παιδιού εύκολα αναδεικνύει την παραμόρφωση με την αξιολόγηση των πιο κάτω σημείων

• θέση των ώμων – όχι στο ίδιο ύψος
• προπέτεια της ωμοπλάτης (σπάλας)
• προπέτεια του θώρακα από τη μια πλευρά
• ανύψωση του ενός γλουτού και ανώμαλο σχήμα στη μέση πάνω από τη λεκάνη

Σε παρουσία ενός ή περισσοτέρων από αυτά τα σημεία ακολουθεί το σπουδαιότερο στάδιο εξέτασης που είναι το Test Επίκυψης, δηλαδή λέμε στο όρθιο παιδί να σκύψει προς τα εμπρός (επίκυψη) και ελέγχουμε τη διαδρομή της «ραχοκοκαλιάς».
Αν αυτή δεν είναι σε μια νοητή ευθεία γραμμή, αλλά παρεκκλίνει προς τα πλάγια τότε έχουμε Σκολίωση.
Το παιδί με Σκολίωση πρέπει να παραπέμπεται στον Ορθοπαιδικό και αν είναι δυνατόν στον ειδικό για παθήσεις της Σ.Σ. Εκείνος θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα εφαρμόσει την θεραπεία που ενδείκνυται.
Η τακτική παρακολούθηση με κλινική εξέταση και ακτινογραφία (όχι πολλές ακτινογραφίες) και η έγκαιρη αναγνώριση σημείων επιδείνωσης θα καθορίσει τη θεραπεία.

Ευτυχώς ένα ποσοστό μόνο (όχι μεγάλο) παρουσιάζει επιδείνωση και απαιτεί θεραπεία που συνήθως είναι συντηρητική με ειδικούς κηδεμόνες που στην πλειονότητα των περιπτώσεων σταθεροποιούν την παραμόρφωση σε παραδεκτά επίπεδα ή και εμποδίζουν την περαιτέρω επιδείνωση με την προϋπόθεση ωέβαια ότι ο κηδεμόνας έχει κατασκευαστεί από ειδικό στο θέμα τεχνικό που ελέγχεται γι’αυτό από τον θεράποντα Ορθοπαιδικό.

Σε ένα μικρό όμως ποσοστό, παρά την σωστή συντηρητική θεραπεία η παραμόρφωση όχι μόνο δεν αναστέλλεται αλλά αντίθετα έχει τάση για σοβαρή επιδείνωση. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει ένδειξη για χειρουργική διόρθωση.
Τελικά, το κλειδί για την πάθηση αυτή είναι η διάγνωση ή υποψία να γίνεται στα αρχικά στάδια από τους γονείς, τους Παιδίατρους και βέβαια από τους Ορθοπαιδικούς και να υπάρχει σωστή παρακολούθηση και θεραπεία.

*Σ.Σ. (Σπονδυλική Στήλη)

*Ιωάννης  Κ. Δημητρίου, Διευθυντής Ορθοπαιδικού Τμήματος Ευρωκλινικής Παίδων

***Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ: www.psgg.gr και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο και Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Http: www.mantarinikids.com E-mail: [email protected]