Τα παιδιά, από πολύ μικρή ηλικία, έχουν δικαίωμα και πρέπει να ενημερώνονται και να προετοιμάζονται για επερχόμενα γεγονότα – όπως ο ερχομός ενός νέου μωρού -  που έχουν σχέση με εκείνα και επηρεάζουν ή θα επηρεάσουν τη ζωή τους. Όταν προετοιμάζουμε ένα παιδί για  αυτό που πρόκειται να συμβεί, το βοηθάμε να επιστρατεύσει τις ψυχικές του δυνάμεις και την ωριμότητά του για να αντιμετωπίσει το γεγονός. Όταν, αντίθετα, αφήνουμε ένα παιδί μέσα στην άγνοια και την αβεβαιότητα, αφενός του δείχνουμε ότι δεν το εμπιστευόμαστε καθόλου και αφετέρου το αφήνουμε να φαντάζεται τα μύρια όσα σενάρια, που συχνά είναι πιο δυσάρεστα και τρομακτικά από την πραγματικότητα. Όσο περισσότερο χρόνο έχει στην διάθεσή του ένα παιδί, να συνηθίσει τα νέα δεδομένα, τόσο καλύτερα.

• Η προετοιμασία…

Εάν η μαμά ετοιμάζεται να γεννήσει, θα πρέπει να πουν στο παιδί ότι σε λίγο καιρό η μητέρα του θα γεννήσει, θα φύγει από το σπίτι για μερικές μέρες και θα πάει σε ένα μέρος που λέγεται μαιευτήριο, και όπου οι γιατροί θα τη βοηθήσουν να γεννήσει το μωρό. Τις ημέρες εκείνες, το παιδί θα μείνει με τον πατέρα του (ή με κάποιο άλλο πρόσωπο που θα το φροντίζει). Θα του εξηγήσουν ότι δε θα μπορεί να επισκέπτεται τη μητέρα του, αλλά θα μπορεί να μιλά μαζί της στο τηλέφωνο και να μαθαίνει τα νέα αυτής  και του μωρού. Επίσης θα του αναφέρουν ότι στην αρχή το μωρό θα είναι πολύ μικρό και δε θα μπορεί να παίξει μαζί του, αλλά ότι όταν θα μεγαλώσει, μπορεί να γίνει ένας καλός σύντροφος στα παιχνίδια του.

• Ο ερχομός του μωρού και η ζήλεια του παιδιού

Καταρχάς οι γονείς θα πρέπει να επιτρέπουν σε ένα παιδί να αισθάνεται ζήλεια και να μην το ενοχοποιούν για αυτό. Μπορούν να του πουν ότι κατανοούν ότι θα προτιμούσε να μη μοιράζεται με κανέναν  τα αγαπημένα του πρόσωπα και ότι δεν είναι κακό να αισθάνεται έτσι, και μάλιστα θα τους χαροποιούσε πολύ να μπορεί να συζητάει μαζί τους τα συναισθήματά του. Ο χρόνος της μαμάς μπορεί να είναι μοιρασμένος αλλά όχι η αγάπη της! Οφείλουν από την άλλη να οριοθετούν τις εκδηλώσεις της ζήλειας και να μην του επιτρέπουν να επιτίθεται  σωματικά- να χτυπάει ή να δαγκώνει το αδελφάκι του. Τέλος μπορούν ακόμα να συζητήσουν και δικές τους εμπειρίες που είχαν όχι μόνο ως παιδιά, αλλά για παράδειγμα ακόμη και τώρα ως ενήλικες στο χώρο της δουλειάς, τονίζοντας τους τρόπους που αυτοί βρήκαν  να μετατρέψουν σε κάτι χρήσιμο το συναίσθημα αυτό.


*Πηνελόπη Κεπενού, Ψυχολόγος, Msc in Health Promotion

**Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ: www.psgg.gr και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο και Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Http: www.mantarinikids.com E-mail: [email protected]