Γράφει ο Ευάγ. Γ. Σπύρου

Ο κλάδος Ιδιωτικής Ασφάλισης είναι σε κρίση. Τα σημάδια είναι ευκόλως ορατά εντός-εκτός του κλάδου που κάνουν πιο δύσκολη την επιβίωση των ανθρώπων που υπηρετούν τον θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης.

Η διχόνοια και διάσπαση είναι καθημερινότητα στις σχέσεις των μελών της Ένωσης Ασφ. Εταιριών Ελλάδος, στον ανταγωνισμό προϊόντων των ασφ. εταιριών, στα τιμολόγιά τους, στην σύσταση διοικητικών συμβουλίων, στις επιτροπές εργασίας, στις εκάστοτε εκλογές, στην στάση τους έναντι συναδέλφων που έχουν πρόβλημα, στα αιτήματα του κλάδου από την Πολιτεία, στα κοινά συμφέροντα έναντι των Ιδιωτικών Νοσοκομείων, στις στρατηγικές αντασφάλισης, στις «μυστικές» - ατομικές επιστολές εναντίον συναδέλφων προς διάφορες Αρχές, στις προσλήψεις διαμεσολαβούντων, στο Επικουρικό, στο ΕΙΑΣ, στις ανώνυμες δήθεν καταστάσεις που χρησιμοποιούν προς άγραν πελατών, στις σχέσεις εταιριών – διαμεσολαβούντων, στον τρόπο εφαρμογής INTERNET, στην στάση τους ως κλάδου έναντι της κοινωνίας κλπ…

Το φαινόμενο αυτό δεν συναντάται σ’αυτή την ένταση στον κοντινό Τραπεζικό κλάδο ή τον Εφοπλιστικό χώρο είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση το πώς εκείνοι στηρίζουν τα συμφέροντα του κλάδου τους έναντι τρίτων, στις δημόσιες δηλώσεις τους, στις Γενικές Συνελεύσεις τους, στα αιτήματα από κοινό και Πολιτεία. Κάνουν ότι κάνουν στην εργασία τους αλλά προς τα «έξω» είναι μια «γροθιά» στα λόγια και στην πράξη κάτι που ο ασφαλιστικός κλάδος δείχνει ότι αδυνατεί να πράξει…

Η αξιοκρατία είναι σε δεύτερη μοίρα όπως και τα πρόσωπα στα κοινά ασφ. δρώμενα. Τεράστιες προσωπικότητες «σβήνονται» από «μειοψηφίες» της «παρέας»… που «προκατασκευάζουν» τα πλαίσια… Και τα πλοκάμια της παρέας κρατάνε το σύστημα παντού ώστε να γίνεται η «επιθυμία» συνήθως του «ατομικού», κομματικού ή εταιρικού συμφέροντος…

Ποιος και τι μπορεί να σταματήσει αυτή την «κατηφόρα» του κλάδου που έχει στα χέρια του κοινού ασφαλιστήρια συμβόλαια που ξεπερνούν τα δέκα εκατομμύρια του πληθυσμού; (5,5 εκ. αυτοκίνητα, 2,5 εκ. Ζωή, 1 εκ διάφοροι κλάδοι, 1,5 εκ. Ομαδικά).

Ποιος θα σταματήσει μέλη της Ένωσης που δυσφημούν ή κατηγορούν συναδέλφους τους προς τρίτους ή εισηγούνται να «κλείσουν» εταιρίες;

Ποιος θα είναι ο «μάγκας» που θα ηγηθεί να μεγαλώσει η πίττα του κλάδου για όλους αντί να μικρύνει το «ταψί»; Ποιος θα σηκώσει την πρόοδο και ανάπτυξη της ασφ. αγοράς που κατοικεί στην «καταφρόνια»(έτσι λένε οι μετρήσεις) «πικραμένη, εντροπαλή κι ένα στόμα καρτερεί να της πει «έλα πάλι» … σε στιγμές που ο ποιητής αναφωνεί»

«και ακαρτέρει και ακαρτέρει φιλελεύθερη λαλιά ένα εκτύπαε το άλλο χέρι από την απελπισιά, κι ελεες: πότε, αχ πότε βγάνω το κεφάλι απ’ τις ερμιές;…».
Το www.NextDeal.gr εύχεται μαζί με τον χειμώνα που σιγά-σιγά θα φύγει, η άνοιξη που έρχεται να είναι και άνοιξη για τον κλάδο μας. Οι δυνάμεις, οι αξίες, οι εμπειρίες, οι γνώσεις, οι διεθνείς θητείες, τα όνειρα των ασφ. στελεχών, όλα μαζί είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερα σε σχέση με άλλους κλάδους που θα ζήλευαν να είχαν και αυτοί τέτοιας εμβέλειας δυναμικό.

Θα βοηθούσε πολύ να ξαναθυμηθεί ο κλάδος τον Έλληνα μυθοποιό Αίσωπο και τον Εθνικό ποιητή μας Δ. Σολωμό, τώρα που όπου να ναι μπαίνουν νέες βάσεις και κανόνες. Στο μύθο του Αισώπου που μας αφορά ένας γεωργός έβλεπε τα παιδιά του να μαλώνουν μεταξύ τους συνεχώς. Οι συμβουλές του δεν έπιαναν τόπο και τους ζήτησε να φέρουν ένα δεμάτι βέργες. Τους διέταξε να το σπάσουν αλλά δεν μπορούσαν. Έλυσε το δεμάτι και τους έβαλε να σπάζουν μια-μια τις βέργες. Τα κατάφεραν. Αν έχετε ομόνοια, ενωμένοι, θα είστε ανίκητοι! τους είπε. Η διχόνοια σας κάνει ευάλωτους έναν-έναν… θα νικηθείτε εύκολα. Το ποίημα του Δ. Σολωμού απ’ τον Ύμνο στην Ελευθερία είναι αρκετά σημαντικότερο και αυτές τις προεκλογικές μέρες για την Προεδρία της Ένωσης. Διαβάστε τι έγραψε για την Διχόνοια κι ας προβληματιστούμε:

«Η Διχόνοια που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει,
«πάρ’ το», λέγοντας, «και συ»»