Γράφει η Σμαρούλα Παντελή

Κάθε αρχηγός-συντονιστής έχει βασικό του μέλημα να ενθαρρύνει τα μέλη της ομάδας του να είναι δημιουργικά και παραγωγικά. Όπως περιγράφει και ο Eric Berne στη θεωρία της Συναλλακτικής Ανάλυσης, όλοι κουβαλάμε μέσα μας ένα μικρό παιδί που χρειάζεται ενθάρρυνση. Δεν είμαστε μόνο μυαλό. Είμαστε και συναισθήματα. Και ποιος δεν έχει ανάγκη ν’ ακούει καλά λόγια! Παλαιότερα, προτού εμφανιστεί η θεωρία της Συναισθηματικής Νοημοσύνης, τα συναισθήματα δεν είχαν θέση στο χώρο εργασίας. Σήμερα γνωρίζουμε τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η ελεύθερη διακίνηση των συναισθημάτων στις εργασιακές επιτυχίες και στην παραγωγικότητα.

Η ενθάρρυνση είναι το μέσο για την ενίσχυση των επιθυμητών συμπεριφορών που προκύπτει από την απελευθέρωση θετικών συναισθημάτων.

Ο βασικός λόγος που κάνει τους ανθρώπους να ενεργούν θετικά είναι η ευχαρίστηση που μπορούν να αντλήσουν απ’ αυτό. Κανείς δεν θα συνεχίσει να κάνει το σωστό αν δεν μπορεί να συνδεθεί με μια θετική αίσθηση ή ένα θετικό συναίσθημα κάνοντάς το.

Πολλοί συντονιστές και αρχηγοί ομάδων χρησιμοποιούν τον έπαινο ως πηγή θετικής ανατροφοδότησης. Χρειάζεται να διαχωρίσουμε την ενθάρρυνση από τον έπαινο. Ο έπαινος ενέχει τη σύγκριση και πυροδοτεί τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα μέλη της ομάδας. Επαινώντας ή βραβεύοντας κάποιον, αμέσως έχουμε αποκλείσει κάποιον άλλον από το να εισπράξει χαρά και αναγνώριση. Επίσης, όταν επαινούμε, ενισχύουμε τη δική μας εξουσία.

Αντίθετα, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της ενθάρρυνσης, απευθυνόμαστε στο άτομο χωρίς να το συγκρίνουμε με κάποιο άλλο και ταυτόχρονα δεν εστιάζουμε μόνο στην επιβράβευση αλλά δίνουμε και στο άτομο την πληροφορία για την προσφορά του στην ομάδα ή στο ομαδικό έργο.

Διαβάστε εδώ το άρθρο "Πώς θα γίνετε παραγωγικοί στη δουλειά;" που δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 156, Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2015.