Διαµαρτύρονταν 156 ανεξάρτητες ασφαλιστικές εταιρείες, το 1982, τέλος Απριλίου, αλλά η τότε ΠΑΣΟΚική κυβέρνηση (επικεφαλής στα ασφαλιστικά της εποχής ο Θ. Πάγκαλος, ο Γιάννης Παντελίδης, ο Μ. Σάλας, ο Μ. Νεκτάριος, ο Ι. Λινός...) αδιαφορούσε για την παρέµβαση των τραπεζών πάνω στις ασφαλίσεις. Έστειλαν και γράµµα, αλλά ο Παπανδρέου ούτε που το άνοιξε. ∆ιαβάστε και µετρήστε πόσοι έµειναν από τους 156 σήµερα. Σήµερα που το ασφαλιστικό είναι νόµιµο µε το Bancassurance και τη ∆ΕΙΑ.

Προς τον Πρόεδρο της Κυβερνήσεως

κ. Ανδρέα Παπανδρέου

Αθήνα, 22 Απριλίου 1982

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Στο άρθρο 12 του Νοµοσχεδίου για την πολυθεσία µπήκε, κατά τρόπο αιφνιδιαστικό, µια διάταξη που αποβλέπει στην υποχρεωτική ασφάλιση των πελατών των Τραπεζών στις θυγατρικές ασφαλιστικές εταιρείες τους και στη δηµιουργία εσόδων των συνταξιοδοτικών και άλλων Ταµείων των υπαλλήλων των Τραπεζών.

∆ιερωτώµαστε τι ακριβώς εξυπηρετεί ο αιφνιδιασµός αυτός και γιατί, παρά την πρωθυπουργική επιταγή για διάλογο µε τις παραγωγικές τάξεις, ο ασφαλιστικός κόσµος της χώρας µας στερήθηκε τη δυνατότητα θετικής συµµετοχής του σ’ ένα καίριο πρόβληµα που τον αφορά.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Η διάταξη αυτή, µε τον δήθεν εξυγιαντικό χαρακτήρα της, παρασύρει την Κυβέρνηση και ειδικότερα το Υπουργείο Προεδρίας, σε ενέργειες που αναπότρεπτα θα οδηγήσουν την ασφαλιστική αγορά µας πίσω σε αναχρονιστικά συστήµατα παρεµβατισµού και στον αφανισµό του θεσµού της ιδιωτικής ασφάλισης, που έχει ήδη πολλαπλά πληγεί από την άστοχη και αδιάφορη µέχρι σήµερα πολιτική του Κράτους.

Σας διαβεβαιώνουµε πως ολόκληρος ο ασφαλιστικός κόσµος είναι πρόθυµος να συµµετάσχει ενεργά και υπεύθυνα σε κάθε προσπάθεια για την εξυγίανση του τραπεζοασφαλιστικού κυκλώµατος και την ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς µας. Άλλωστε, οι προθέσεις του καθαρά αντικατοπτρίζονται σε πλήθος των υποµνηµάτων που κατά καιρούς είχε υποβάλει στους αρµόδιους Υπουργούς - χωρίς, δυστυχώς, κατανόηση και ανταπόκριση.

Η εξυγίανση όµως που αποτελεί τον κοινό στόχο, δεν επιτυγχάνεται µε διατάξεις, που νοµιµοποιούν την ανεξέλεγκτη παρέµβαση, κατοχυρώνουν την αυθαιρεσία, καταργούν κάθε µορφή διαλόγου και µαρτυρούν µεροληπτική αντιµετώπιση ενός θέµατος που από χρόνια απασχολεί όλες τις παραγωγικές τάξεις που συναλλάσσονται µε τις τράπεζες....