Η ανατροπή των συνηθειών μας

Κατά το προηγούμενο έτος, πολλές από τις ανθρώπινες σταθερές και βεβαιότητες κατέπεσαν. Η ανατροπή τους επηρέασε σχεδόν το σύνολο των διαστάσεων του τρόπου ζωής μας και, επομένως, τις ειδικότερες διαστάσεις του τρόπου εργασίας μας. Ενδεικτικά, οι βεβαιότητες της εργασίας στον φυσικό μας χώρο, στο Γραφείο μας, της εκπαίδευσής μας στη φυσική τάξη, των συναντήσεων εργασίας στη φυσική εγκατάσταση της επιλογής μας, των φυσικών συνεδρίων και του φυσικού τρόπου μετάβασης και συμμετοχής μας σε αυτά αποτελούν μερικές μόνον από τις σταθερές του πρόσφατου παρελθόντος που έχουν πλέον καταπέσει.

Έναντι της προηγούμενης κανονικότητας, ένας νέος κόσμος έχει αναδειχθεί και μία νέα εποχή, η ψηφιακή, έχει ανατείλει. Στο πλαίσιο των πραγματικά αστείρευτων δυνατοτήτων τους, νέες βεβαιότητες και σταθερές προβάλλουν και διαμορφώνονται. Οι βεβαιότητες της εργασίας μας εξ αποστάσεως, του ψηφιακού τρόπου εκπαίδευσής μας, των τηλεσυναντήσεων εργασίας και της διεξαγωγής online συνεδρίων συνιστούν κάποιες από τις νεοδιαμορφωνόμενες σταθερές της ψηφιακής κανονικότητάς μας.

Πλέον, σε πολλά σημεία της η φυσική επικοινωνία μεταξύ μας, μεταξύ των συναδέλφων, των συνεργατών και των πελατών μας, έχει εξ ανάγκης υποκατασταθεί από τις αναπτυχθείσες δυνατότητες ψηφιακής επικοινωνίας μεταξύ μας. Ομοίως, οι φυσικές σταθερές της αγοραστικής συμπεριφοράς μας, οι συνήθειες και οι επιλογές μας αναδιαμορφώνονται και σε αυτές προστίθενται νέες διαστάσεις και προτιμήσεις που απορρέουν από τις υπάρχουσες τεχνολογικές δυνατότητες, την έγκαιρη προσαρμογή μας σε αυτές και τη διαρκώς ενισχυόμενη ικανότητά μας να τις αξιοποιούμε αποτελεσματικά.

Το περιεχόμενο της αποδιδόμενης στον Ηράκλειτο ρήσης, «Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ΄ αυτό μένειν», φαίνεται να αποκτά μία σημασία αδυσώπητης ταχύτητας, της ταχύτητας της εποχής μας, και να οδηγείται σε μία νέα σημασία, πως τα πάντα ανατρέπονται, αιφνίδια, απροσδόκητα και απρόοπτα.

Η υγειονομική κρίση και οι επιδράσεις της στην οργάνωση της ζωής και της εργασίας μας εκ των πραγμάτων απέδειξαν πως η όποια ενδεχόμενη άρνηση αναγνώρισης των δυνατοτήτων της νέας ψηφιακής κανονικότητας μόνο «δονκιχωτική» και αναποτελεσματική θα μπορούσε να είναι, στις διαμορφωθείσες συνθήκες.

Γνωρίζουμε πως η αλλαγή κατεστημένων συνηθειών προκαλεί ανησυχίες, φόβους και αγωνίες. Πολύ περισσότερο η ανατροπή τους. Εν μέσω τέτοιων αιφνιδιαστικών ανακατατάξεων στη ζωή και τη δουλειά μας, παραμένουμε άνθρωποι και εργαζόμενοι, εμφορούμενοι από συναισθήματα και, επομένως, μεταξύ αυτών, από φοβίες, ανησυχίες και αγωνίες.

Σε αυτές τις νέες συνθήκες που εύλογα προκαλούν τα προαναφερόμενα ανθρώπινα συναισθήματα, το σύγχρονο management αναδεικνύεται σε καταλύτη του καλού, εμφορούμενο από τις αξίες της ηγεσίας, του ανθρωπισμού και της καινοτομίας. Διά των αξιών αυτών διαμορφώνει το επόμενο ασφαλές πλαίσιο ζωής και εργασίας των συνανθρώπων μας, καθοδηγεί προς τις νέες σταθερές και βεβαιότητες της ζωής και της δουλειάς τους, εμψυχώνει και κινητοποιεί προς επίσης καλές και ασφαλείς μελλοντικές ισορροπίες, χαρακτηριζόμενες από τα προοδευτικά στοιχεία της πρωτοβουλίας, της δημιουργικότητας και της αισιοδοξίας.

Διαβάστε παρακάτω το ενδιαφέρον άρθρο του Νίκου Σωφρονά που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 189, Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):