Η αιθυλική αλκοόλη κοινώς αλκοόλ ή αλκοόλη είναι η πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενη ουσία στις δυτικές αλλά και πολλές άλλες κοινωνίες καθώς επίσης και η δεύτερη μετά τον καπνό όσον αφορά στην οικονομική επιβάρυνση του συστήματος υγείας.

Η ελεύθερη διάθεση αλκοολούχων ποτών έχει οδηγήσει σε κατάχρηση του αλκοόλ. Η θνησιμότητα των ατόμων που καταναλώνουν 6 ή περισσότερα αλκοολούχα ποτά ημερησίως είναι 50% υψηλότερη από εκείνη των ατόμων που δεν καταναλώνουν. Η αλκοόλη επίσης σχετίζεται με βίαιες εγκληματικές πράξεις όπως αυτοκτονίες, δολοφονίες, βιασμοί ανηλίκων κλπ. καθώς επίσης και με τροχαία ατυχήματα. Οι αρνητικές επιπτώσεις της κατανάλωσης αιθυλικής αλκοόλης στην οδική ασφάλεια είναι αδιαμφισβήτητες. Η οδήγηση υπό την επήρεια αιθυλικής αλκοόλης είναι υπεύθυνη για το ένα τέταρτο περίπου των θανάτων από τροχαία ατυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο αριθμός των ατόμων που έχασαν την ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το έτος 2015 ήταν 26.200. Όσον αφορά στην Ελλάδα, την ίδια χρονιά συνέβησαν 746 θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα και το ποσοστό αυτών που οφείλονταν σε μέθη ήταν 27,6%. 

Οποιοσδήποτε οδηγεί ή εμπλακεί σε τροχαίο ατύχημα έχοντας καταναλώσει αλκοόλ, τόσο ώστε η συγκέντρωση της αιθυλικής αλκοόλης στον εκπνεόμενο αέρα ή το αίμα του να υπερβαίνει νομικώς καθορισμένα όρια συγκεντρώσεων, είναι ένοχος αδικήματος με ποινικές και αστικές συνέπειες για τον ελεγχόμενο οδηγό. Το ύψος των διοικητικών προστίμων και των ποινικών κυρώσεων στον οδηγό που οδηγεί υπό την επίδραση αλκοόλης είναι συνάρτηση της ευρεθείσας συγκέντρωσης αλκοόλης στον εκπνεόμενο αέρα ή το αίμα του. Συνεπώς η ορθή και αξιόπιστη μέτρηση και επιβεβαίωση της παρουσίας αλκοόλης στα ανωτέρω βιολογικά δείγματα σύμφωνα με τον νόμο, τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή του δικαίου.

Το παρόν άρθρο επικεντρώνεται στις διαδικασίες ελέγχου που εφαρμόζονται σε ευρωπαϊκές χώρες για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης, στα συμπεράσματα που προκύπτουν από την καθημερινή εφαρμογή αυτών καθώς επίσης στην ελληνική πραγματικότητα [1,2].

Διαβάστε εδώ την άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.