Ο οδηγός του βυτιοφόρου υγρών τροφίμων (ελκυστήρα μετά επικαθημένου), κατά την πραγματοποίηση ανατεθέντος σ’ αυτόν από τον εργοδότη του δρομολογίου μεταφοράς γάλακτος, εξετράπη δεξιά της πορείας του και κατακρημνίσθηκε από το οδόστρωμα σε σημείο που ήταν δυσδιάκριτο από τα κινούμενα επί της οδού αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να ανασυρθεί νεκρός εξαιτίας μηχανικής ασφυξίας σε συνδυασμό με κακώσεις σώματος, συνεπεία καταπλακώσεως από φορτηγό αυτοκίνητο.

Τροχαίο και Εργατικό Ατύχημα
Θάνατος Οδηγού βυτιοφόρου οχήματος
Πολύωρη εργασία οδηγού χωρίς ανάπαυση
Εξασθένηση αντανακλαστικών οδηγού
Παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας
Αναιρετική Διαδικασία κατ΄άρθρ. 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ

Αναιρείται κατ΄άρθρ. 559 αρ.19 Εφετειακή απόφαση που έκρινε ότι στην πρόκληση του τροχαίου ατυχήματος και στον εξ αυτού θάνατο του συγγενούς των εναγόντων συνετέλεσαν αιτιωδώς οι συνθήκες, κάτω από τις οποίες εργαζόταν ο θανών, καθόσον αυτός υποχρεωνόταν από τον εναγόμενο εργοδότη του να εργάζεται, πέραν του νομίμου ωραρίου του των 8 ωρών ημερησίως, χωρίς να πραγματοποιεί τις διακοπές που έπρεπε για να αναπαυθεί, γεγονός που αποδεχόταν επειδή ήταν νεοπροσληφθείς οδηγός και διακατεχόταν από το άγχος της απόλυσης.

Όμως στην προσβαλλομένη απόφαση δεν εκτίθενται περαιτέρω πραγματικά περιστατικά (παραδοχές) δικαιολογούντα την κόπωση του θανόντος και την εξασθένηση των δυνάμεων και ανακλαστικών του, λαμβανομένου υπόψη ότι μόνη η κατά την ημέρα του ατυχήματος οδήγηση του φορτηγού αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος - εναγομένου καθ’ υπέρβαση του νομίμου ωραρίου εργασίας κατά 3,5 περίπου ώρες δεν επάγεται, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, λόγω και της γενομένης ως άνω, ανελέγκτως, δεκτής ολιγόωρης απασχόλησης του θανόντος κατά τις δύο αμέσως προηγούμενες του ατυχήματος ημέρες (2 και 3-12-2006) και της μη απασχόλησής του την 1-12-2006, τέτοιο αποτέλεσμα, ενώ τέτοιες παραδοχές δεν διαλαμβάνονται ούτε ως προς την τυχόν επίδραση (στην εξασθένιση των δυνάμεων και ανακλαστικών του θανόντος) της γενομένης δεκτής πολύωρης απασχόλησης αυτού στην οδήγηση του αυτοκινήτου κατά τις ημέρες τις προηγούμενες των ως άνω ημερών (απώτερες).

Επιδίκαση Χρηματικής Ικανοποίησης για Ηθική βλάβη - Ψυχική οδύνη και επί Εργατικού Ατυχήματος (2)

Προϋποθέσεις

Χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη οφείλεται και επί εργατικού ατυχήματος, όταν συντρέχουν οι όροι της αδικοπραξίας, αρκεί δηλαδή να συνετέλεσε στην επέλευση του ατυχήματος πταίσμα του εργοδότη ή των προστηθέντων απ’ αυτόν, κατά τις γενικές διατάξεις, ήτοι κατά τα άρθρα 914, 922 ΑΚ.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1. Τροχαίο και Εργατικό

Σε περίπτωση αυτοκινητικού ατυχήματος που είναι και εργατικό, εφόσον πρόκειται περί παθόντος ασφαλισμένου στο ΙΚΑ, απαλλάσσονται από την ευθύνη για την περιουσιακή του ζημία ο εργοδότης, κύριος και κάτοχος του ζημιογόνου αυτοκινήτου και ο παρ αυτού προστηθείς οδηγός. Δικαιούνται όμως να στραφούν κατά του ασφαλιστή του ζημιογόνου αυτοκινήτου, διότι κατ΄αυτού έχουν ιδία αξίωση από τη σύμβαση ασφαλίσεως, κατά το άρθ. 10 περ. 1 του ν. 489/1976. ΑΠ.496/1999 ΣΕΣυγκΔ 2000/597

Προβληματική είναι η περίπτωση του καθορισμού της προσήκουσας διαδικασίας όταν ο δικαιούχος αποζημιώσεως, ο οποίος υπέστη βλάβη σε αυτοκινητικό ατύχημα συνδέεται με τον υπόχρεο σε αποζημίωση εργοδότη του, ο οποίος είναι κύριος ή κάτοχος του ζημιογόνου αυτοκινήτου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Γεννάται, λοιπόν το ερώτημα αν θα εφαρμοστεί η εργατική διαδικασία των διατάξεων 663 επ. ΚΠολΔ, ή η διαδικασία των άρθρων 681Α του ιδίου Κώδικα. Αν κρίσιμο θεωρηθεί το αυτοκίνητο ως πηγή προκλήσεως της ζημίας, τότε εφαρμογή έχει η διαδικασία της ΚΠολΔ 681Α . Αν, αντίθετα, κρίσιμη θεωρηθεί η σχέση που συνδέει το ζημιωθέντα με τον υπόχρεο σε αποζημίωση, τότε εφαρμογή θα έχει η διαδικασία των εργατικών διαφορών (663 επ. ΚΠολΔ). Καίτοι στο νόμο δεν υπάρχει ρύθμιση, θα πρέπει η επιλογή της διαδικασίας να γίνει από τον ίδιο τον ζημιωθέντα ο οποίος και κρίνει μέσω ποιας διαδικασίας από τις ως άνω δύο διαδικασίες θα ικανοποιήσει καλύτερα τις απαίτησεις του. Μον.Πρ.Λαρ. 195/2005 ΣΕΣυγκΔ 2005/470, Μον.Πρ.Βολ.116/2007 ΕΣυγκΔ 2008/45

2. Επιδίκαση Χρηματικής Ικανοποίησης για Ηθική βλάβη - Ψυχική οδύνη και επί Εργατικού Ατυχήματος

Αν επέλθει βλάβη του σώματος ή της υγείας του προσώπου σε εργατικό ατύχημα, που έγινε από βίαιο συμβάν κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή με αφορμή αυτή, το οποίο είναι ασφαλισμένο στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), τότε ο εργοδότης (και το πρόσωπο που προστήθηκε από αυτόν), απαλλάσσονται από κάθε υποχρέωση αποζημιώσεως του παθόντος. Μόνο αν το ατύχημα οφείλεται σε δόλο του εργοδότη ή του προστηθέντος από αυτόν, είναι υποχρεωμένος αυτός να καταβάλει στον παθόντα την από το ανωτέρω άρθρο 34 παρ. 2 προβλεπόμενη διαφορά μεταξύ της κατά το κοινό δίκαιο αποζημιώσεως (με την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ) και του ολικού ποσού των από το ΙΚΑ χορηγουμένων σ’ αυτόν παροχών. Η απαλλαγή αυτή καλύπτει και την περίπτωση της ειδικής αμέλειας κατά την οποία το ατύχημα έγινε γιατί δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις των ισχυόντων νόμων, διαταγμάτων, ή κανονισμών περί των όρων ασφάλειας του άρθρου 16 παρ. 1 ν. 551/1915. Ο παθών σε εργατικό ατύχημα διατηρεί την αξίωσή του για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κατά του εργοδότη και του προσώπου που προστήθηκε από αυτόν, όταν το ατύχημα οφείλεται σε πταίσμα αυτών, γιατί η πιο πάνω απαλλαγή αυτών από κάθε αποζημίωση, δηλαδή για αξίωση εντελώς περιουσιακού χαρακτήρα, δεν καλύπτει και την περιλαμβανόμενη σ’ αυτήν ως άνω αξίωση, αφού καμιά παροχή χορηγουμένη από το ΙΚΑ δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό της εν λόγω διαφορετικής φύσεως αξιώσεως η επιδίκαση ή μη της οποίας εξαρτάται από την εύλογη κρίση του Δικαστηρίου. Εφ.Πατρ.194/2007, ΕΣυγκΔ 2007/157

Ακρωτηριασμός Κάτω Άκρων σε Εργατικό Ατύχημα - Ο παθών από εργατικό ατύχημα που οφείλεται σε πταίσμα επομένως και σε οποιαδήποτε αμέλεια του εργοδότη ή των προσώπων που αυτός έχει προστήσει στην υπηρεσία του, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει να του καταβάλει ο εργοδότης χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που του προκάλεσε ατύχημα, αφού ως προς την αξίωση αυτή του εργαζομένου ο εργοδότης δεν καλύπτεται από το ΙΚΑ. Μον.Πρ.Πατρ.61/2004 ΣΕΣυγκΔ 2004/365...

Διαβάστε εδώ το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.