Ζημία υπό Κλέπτου πρόσκρουση και καταστροφή κτηριακής εγκατάστασης με ATM Τράπεζας
Ευθύνη Ιδιοκτήτου Κλαπέντος Οχήματος μέχρι την αξία του αυτοκινήτου προ του ατυχήματος
(Δημοσιεύεται στην ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ τεύχος Οκτώβριος 2018)

Η κλοπή αυτοκινήτου από άγνωστο πρόσωπο το οποίο οδηγώντας αυτό στην συνέχεια προκαλεί με δική του υπαιτιότητα σε τρίτο πρόσωπο ζημία δημιουργεί ευθύνη έναντι του τρίτου του οδηγού και κατόχου κατά τα άρθ. 2 και 4 του Ν.Γ. Ν/1911. Για το ατύχημα ευθύνεται και ο κλαπείς ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ακόμη και στην περίπτωση που ο κλέπτης του αυτοκινήτου προκαλεί με το κλαπέν αυτοκίνητο ζημία στον τρίτο εκ προθέσεως. Η ευθύνη όμως του ιδιοκτήτη είναι περιορισμένη μέχρι την αξία του αυτοκινήτου, κατά τον πριν από το ατύχημα χρόνο. Ο περιορισμός της ευθύνης προβάλλεται από τον εναγόμενο ιδιοκτήτη, με τρόπο ορισμένο, προκειμένου να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.

Εξαίρεση Ασφαλιστικής Κάλυψης σε ατυχήματα που προκαλούνται εκ προθέσεως
(άρθ. 6 παρ. 1 εδάφιο β’ ΠΔ 237/1986)
Αγωγή κατά Επικουρικού Κεφαλαίου – Μη νόμιμη

Εκείνος που εξαιρείται της ασφαλιστικής κάλυψης είναι μόνο ο εκ προθέσεως προκαλέσας ζημιά σε τρίτο οδηγό, με αυτοκίνητο του οποίου δεν είναι ιδιοκτήτης. Ο αποκλεισμός της ευθύνης της ασφαλιστικής εταιρείας δεν επεκτείνεται στην ευθύνη του κυρίου, η οποία εξακολουθεί να καλύπτεται ασφαλιστικώς εν όψει και της αντικειμενικής ευθύνης του κατά τον Ν. Γ. /1911.

Συνεπώς αν ο οδηγός που προκάλεσε εκ προθέσεως το ατύχημα είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον κύριο του αυτοκινήτου, ευθύνεται έναντι του ζημιωθέντος τρίτου η ασφαλίζουσα την ευθύνη του κυρίου του ζημιογόνου αυτοκινήτου εταιρεία παραλλήλως με τον μη καλυπτόμενο ασφαλιστικώς οδηγό και τον κύριο ατομικώς και όχι το Επικουρικό Κεφάλαιο, το οποίο ευθύνεται μόνο αν ο εκ προθέσεως ζημιώσας οδηγός είναι και ο ασφαλισμένος κύριος και ανεξαρτήτως εάν κατά τον νόμο παρέχεται δικαίωμα αναγωγής στον καταβαλόντα ασφαλιστή έναντι του κυρίου του ζημιογόνου αυτοκινήτου. Στην περίπτωση που στο δικόγραφο της αγωγής με την οποία ενάγεται το Επικουρικό Κεφάλαιο αναφέρεται ότι η ζημία του παθόντος ενάγοντος οφείλεται σε πρόθεση του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου που ήταν διαφορετικό πρόσωπο από τον κύριο του αυτοκινήτου, τότε η αγωγή είναι μη νόμιμη έναντι του Επικουρικού Κεφαλαίου.

Υποκατάσταση Ασφαλιστικής Εταιρίας
Άρθρ.14 παρ.1 Ν.2496/1997

Η υποκατάσταση του ασφαλιστή που ικανοποίησε τον λήπτη της ασφαλίσεως – ασφαλισμένο στα δικαιώματα που έχει ο τελευταίος κατά του υπόχρεου τρίτου, επέρχεται αυτοδικαίως από την καταβολή του ασφαλίσματος που αφορά τiς καλυφθείσες ζημίες. Συνεπώς, ο ασφαλιστής με την καταβολή του ασφαλίσματος αποκτά την αγωγή που θα ασκούσε ο λήπτης της ασφαλίσεως – ασφαλισμένος που ζημιώθηκε κατά του ζημιώσαντος και υποχρέου προς αποζημίωση τρίτου.

Στην προκειμένη περίπτωση η ένδικη αγωγή της εκκαλούσας με το περιγραφόμενο περιεχόμενο κατά του τρίτου εφεσιβλήτου Επικουρικού Κεφαλαίου είναι μη νόμιμη εν όψει του ότι οι προκαλέσαντες εκ προθέσεως το ατύχημα στον λήπτη της ασφαλίσεως και ασφαλισμένο στην εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρεία, η οποία κατέβαλε την ασφαλιστική αποζημίωση και υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα της ζημιωθείσας κατά του υπόχρεου τρίτου άγνωστοι οδηγοί των αυτοκινήτων που ανήκουν κατά κυριότητα στον πρώτο και στην δεύτερη των εφεσιβλήτων, από τους οποίους αυτοί και τα έκλεψαν προηγουμένως, είναι πρόσωπα διαφορετικά από τους ιδιοκτήτες των κλαπέντων αυτοκινήτων.

Αντικατάσταση Αιτιολογικού Εκκαλουμένης Απόφασης
άρθρο 534 ΚΠολΔ

Η εκκαλούμενη απόφαση απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη έναντι του εφεσιβλήτου Επικουρικού Κεφαλαίου, με την αιτιολογία ότι η νόμιμη βάση στην οποία στηρίζεται η αγωγή, ήτοι η διάταξη του άρθ. 19 παρ. 1 περ. γ’ του ΠΔ 237/1986 έχει καταργηθεί με την παράγραφο α’ του τετάρτου άρθρου του Ν. 4092/2012 με έναρξη ισχύος από 8.11.2012 που καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις. Ωστόσο, το διατακτικό της εκκαλούμενης αποφάσεως είναι κατά τούτο ορθό, όμως είναι εσφαλμένη η αιτιολογία. Και τούτο διότι το ένδικο ατύχημα κατά την αγωγή φέρεται ότι έγινε στις 30-11-2010 οπότε ίσχυε ακόμη η διάταξη του άρθ. 19 παρ. 1 περ. γ’ του ΠΔ 237/1986 περί ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου, για την εκ προθέσεως πρόκληση ζημίας σε τρίτο με το κλοπιμαίο αυτοκίνητο. Η διάταξη αυτή πράγματι καταργήθηκε με την άνω διάταξη του Ν. 4092/2012 με έναρξη όμως ισχύος από 8.11.2012, δηλαδή ισχύει για πράξεις που έγιναν μετά από την άνω χρονολογία και όχι για πράξεις πριν από την άνω χρονολογία ή ήσαν τότε ακόμη εκκρεμείς. Εν όψει των ανωτέρω πρέπει κατ’ εφαρμογή της διατάξεως του άρθ. 534 ΚΠολΔ να γίνει αντικατάσταση των αιτιολογιών της εκκαλουμένης αποφάσεως με τις ανωτέρω, να απορριφθεί η έφεση κατά του τρίτου εφεσιβλήτου Επικουρικού Κεφαλαίου και να καταδικασθεί η εκκαλούσα στην δικαστική δαπάνη του άνω εφεσιβλήτου, όπως ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1.βλ. σχετικά σημείωμα Αθανασίου Κρητικού, Αντιπροέδρου ΑΠ ε.τ. κατωτέρω.

Απόφ. Μον. Εφ.Αθ......

Διαβάστε εδώ το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.