Εκδίδοντας ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο με καθαρά εξαμηνιαία ασφάλιστρα 164 ευρώ, παρατήρησα ότι επιβαρύνεται με δικαίωμα συμβολαίου 40,84 ευρώ, φόρο ασφαλίστρων 30,76 ευρώ, εισφορά υπέρ ΤΕΟ (Ανώνυμη Εταιρεία Εκμετάλλευσης και Διαχείρισης Ελληνικών Αυτοκινητόδρομων) 0,86 ευρώ και επικουρικό κεφάλαιο 2,65 ευρώ. Το τελικό κόστος για τον ασφαλισμένο διαμορφώθηκε στα 238,49 ευρώ.

Πολλοί είναι οι ασφαλισμένοι που διαμαρτύρονται για τα αυξημένα ποσά που πληρώνουν και το nextdeal μεταφέρει την αγανάκτησή τους...

Ένας πελάτης πρόσφατα μου είπε, και δεν ήξερα τι να του απαντήσω, ότι "Μέχρι πριν τέσσερα χρόνια οι εταιρείες έκλεβαν τον κόσμο με τα ασφάλιστρα που χρέωναν όπως φαίνεται από τις δεκάδες εκπτώσεις που κάνουν σήμερα. Ή μπαίνουν μέσα ή από κάπου κλέβουν!".

Άλλος πελάτης είπε "Βάζουν ένα σωρό καλύψεις χωρίς να ρωτάνε και για να παίξουν με τον ανταγωνισμό κόβουν και ράβουν στα μέτρα τους σε βάρος του καταναλωτή".

Ένας άλλος πελάτης μου είπε "Οι ασφάλειες είναι μια κοροϊδία. Μας παρακαλάνε με εκπτώσεις και προσφορές στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να ασφαλιστούμε με 8 ευρώ το μήνα... Πώς τα βγάζουν πέρα οι εταιρείες; Μήπως μας τα παίρνουν όταν κάνουμε ατύχημα; Με απάτες και κρυφές συνεννοήσεις, με τα συνεργεία και τους πραγματογνώμονες που μας στέλνουν; Κάτι βρώμικο συμβαίνει". Δεν ήξερα τι να απαντήσω.

Πολλοί αναρωτιούνται μέχρι πού θα πάει αυτή η συμπαιγνία των ασφαλιστικών εταιρειών με εταιρείες internet όπου παρουσιάζουν φτηνά ασφάλιστρα αλλά κρύβουν το ύψος παροχών σε νομική προστασία, απαλλαγές ζημιών κτλ.

Και μέσα σε όλα αυτά ο διαμεσολαβητής πληρώνεται επί των καθαρών ασφαλίστρων, επιβαρύνεται χαρτί, μελάνι, φθορές μηχανημάτων, χρόνο παράδοσης, εξυπηρέτησης και ελέγχου τιμών του ανταγωνισμού, υπέρογκη φορολογία, επιμελητήρια, συμβόλαια αστικής ευθύνης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α. Τι να εξηγήσω στον αγανακτισμένο πελάτη και τι να καταλάβει...

Μέσα σε ένα θολό τοπίο οι ασφαλιστές πρώτης γραμμής σηκώνουν στην πλάτη τους τα βάρη των γενικών επιβαρύνσεων και προχωρούν χωρίς καλή ψυχολογία. Δυστυχώς οι εταιρείες δείχνουν ότι αγνοούν το ψυχικό και σωματικό κόστος του διαμεσολαβητή. Το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς θα διατηρήσουν οι εταιρείες χαρτοφυλάκια και πελάτες και πώς θα υλοποιήσουν στόχους, όταν ο «κουβαλητής» παραδοσιακός διαμεσολαβητής του οίκου τους έχει εξαντλήσει τις αντοχές του.

Οι ασφαλιστές παίρνουν προμήθειες ψίχουλα και οι εταιρείες μεγαλώνουν τη φτώχεια του δείχνοντας πολυδάπανα ταξίδια για λίγους και για μειοψηφίες που έχουν δυνατότητα να κουβαλάνε τσάντες πολύχρωμες σπίτι τους αυτή την εποχή που ο κοσμάκης και οι απλοί ασφαλιστές δεν έχουν να πληρώσουν για ψωμί, νερό, ΔΕΗ και ρούχα στα παιδιά τους.

©Μέντωρ Διαμεσολαβητής