Ο πρωτομάστορας Θανάσης Πόραβος στου οποίου την εμπειρία, τις γνώσεις και την διαρκή επιστασία αναστήθηκε το θρυλικό Γεφύρι της Πλάκας, πήρε μέρος Διεθνή Συνάντηση για την Ξηρολιθική Δόμηση που έγινε στην Λεμεσό της Κύπρου από τις 2 – 7 Νοεμβρίου και μας μεταφέρει κάποιες εντυπώσεις τις οποίες πρέπει να προσέξουμε γιατί λέμε για ερημοποίηση της ελληνικής υπαίθρου αλλά δεν ψάχνουμε τι φταίει.
Αφήνουμε τον Θανάση Πόραβο που έλαβε μέρος στη συνάντηση και μαζί με εκπροσώπους άλλων χωρών δοκίμασαν να συνθέσουν την τεχνογνωσία τους σε ένα κοινό έργο, την προστασία της γης από την διάβρωση μέσω την ξηρολιθιών.
«Έφερα μαζί μου μια βαλίτσα ευχάριστων αναμνήσεων, απο τήν διεθνή συνάντηση ξηρολιθικής δόμησης. Μια αξιέπαινη προσπάθεια, για την διάσωση και διατήρηση του πολιτισμου τής ξηρολιθιάς και τής πέτρας. Διεθνή προβολή, που μακάρι να επαναλαμβάνονται συχνά τέτοιες συναντήσεις.
Στην Κύπρο η ξηρολιθική δόμηση έχει την τιμητική της. Την υπηρετούν πολλοί αξιόλογοι τεχνίτες, που ένα πολύ μικρό μέρος γνώρισα, αλλά έμεινα ενθουσιασμένος από την τεχνική τους και την φιλοσοφική τους προσέγγιση, πώς αντιμετωπίζουν τις ξηρολιθιές. Σαν μνημεία πολιτισμού. Διορθώνουν και χτίζουν νέες ξηρολιθιές.
Ενώ εμείς επαναπαυόμαστε στο τεράστιο πολιτιστικό απόθεμα του πολιτισμού τής πέτρας και του μάρμαρου και κάνουμε πολλά, να μην προστατέψουμε αυτόν τον πολιτισμό, αλλά να καταστρέψουμε τους αναλειμματικούς τοίχους (αναβαθμίδες) των νησιών, για να φτιάξουμε μεγαλύτερες και περισσότερες πισίνες.
Μεγαλύτερα σπίτια και ξενοδοχεία. Να εξαντλήσουμε το νερό, που λιγοστεύει,να στερήσουμε το ξηρολιθικό τοπίο, από την ευεργετική παρουσία των ξηρολιθικών αναβαθμίδων, που κρατουν το χώμα και το νερό και εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα. Να χάνονται οι ποιοτικά ανώτεροι καρποί των άνυδρων καλλιεργειών.
Η παρουσία των αντιπροσώπων άλλων χωρών μάς δίδαξε ,πώς αλλού σε άλλα μέρη ,σέ άλλη γη έχουν ξυπνήσει και εντείνουν τίς προσπάθειες να κρατήσουν αυτόν τον αρχιτεκτονικό πλούτο τής ξηρολιθικής δόμησης.
Όταν ακούς πώς στην Ν. Κορέα, στήν Μαγιόρκα, στην Ιρλανδία και αλλού υπάρχουν σχολές ξηρολιθικής δόμησης. Αισθάνθηκα ντροπή, γιατι εμείς μόνο στα λόγια φτιάχνουμε σχολές τεχνιτών πέτρας και χωρίς σαφή προσανατολισμό.
Έχουμε ανάγκη από τεχνίτες πού να συνεχίσουν την παράδοση και να τους δοθεί η δυνατότητα να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Τέλος ωφείλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές Κύπριους της διεθνούς ξηρολιθοδομικής συνάντησης στην Κύπρο. Όλη τήν ομαδα που έκανε τα πάντα να μας διευκολύνει στο έργο μας και ιδιαίτερα την πρώην Επίτροπο Περιβάλλοντος την Κυρία Αντωνία Θεοδοσίου. Στο επανιδείν και καλή αντάμωση».
Ο Θανάσης Πόραβος είναι ο άνθρωπος που όταν πιάνει την πέτρα στα χέρια του, την ακούει και μιλά μαζί της και τα λόγια του αποτελούν παρακαταθήκη αλλά και στοχασμού για ποιόν κόσμο θέλουμε. Όποιος θέλει να γνωρίσει περισσότερα για το έργο του, μπορεί να ανατρέξει στα βιβλία του « Λιθοδομή
Από την παράδοση στην εξέλιξη...», «Δεύτερο ταξίδι στην αιωνιότητα», η ιστορία της αναστύλωσης του Γεφυριού της Πλάκας.
Ο πρωτομάστορας Θανάσης Πόραβος επί τω έργω με το σφυρί στο χέρι.
Ο Θανάσης Πόραβος με μαθητευόμενους και τεχνίτες στη Λεμεσό
