Οι ταραχές στη Γαλλία, η παρέμβαση Τραμπ και οι προκλήσεις για τον Μακρόν

Αν και ταραχές ξέσπασαν τα περασμένα εικοσιτετράωρα σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, εντούτοις ειδικό ενδιαφέρον αποκτά η περίπτωση της Γαλλίας. Κι αυτό για πολλούς λόγους. Πρώτον, η χώρα αντιμετωπίζει σε πολιτικό επίπεδο το ενδεχόμενο απόλυτης επικράτησης του RN, δηλαδή του κόμματος της κας Λεπέν. Δεύτερον, στις διαδηλώσεις παρείσφρησαν και πολλά ακραία στοιχεία που προέβησαν σε βανδαλισμούς, πλιάτσικο, ενώ τραμπούκισαν Γάλλους πολίτες. Τρίτον, η Γαλλία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα σε διαφορετικά επίπεδα, είτε στο μεταναστευτικό και στην οικονομία, είτε στο στεγαστικό και στο μέτωπο της ακρίβειας. Θα μπορουσε να πει κανείς ότι τα περισσότερα από τα παραπάνω ανοιχτά μέτωπα καταγράφονται και σε άλλες ευρωπαϊκές περιπτώσεις, αν όχι σε όλες. Σε αυτό το σημείο, χρειάζεται να τεθεί στη δημόσια συζήτηση και η εξής παράμετρος: η Γαλλία αποτελεί μία χώρα-ατμομηχανή στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Συνιστά ένα στυλοβάτη του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, ενώ διαθέτει μεγάλη επιρροή (μαζί με τη Γερμανία) στα κοινά όργανα. Για παράδειγμα, το Παρίσι συμμετέχει στο ΔΣ του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), όπου σε πολλές αποφάσεις χρειάζεται απόλυτη ομοφωνία για την προώθηση και την υλοποίηση τους (unanimity). Συνεπώς, έχει πολλή μεγάλη σημασία ποιός βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας και πως προσεγγίζει κορυφαία ζητήματα, όπως είναι το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας και η προοπτική της ολοκλήρωσης. Ο ευρωσκεπτικισμός αποτελεί εξάλλου ένα φαινόμενο που ενισχύεται τα τελευταία χρόνια στη σκιά των μεγάλων αναταράξεων που προκαλούν οι συνεχείς κρίσεις. Η πολιτική κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, στην ευρωπαϊκή ήπειρο, συνιστά αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις ΗΠΑ, οι οποίες σε κάθε περίπτωση στοχεύουν στην περαιτέρω αποδυνάμωση της Ε.Ε για να ενισχύσουν την επιρροή τους στο διεθνές status quo και να προωθήσουν τα συμφέροντα τους. Η σημερινή πολιτική ηγεσία στην Ουάσιγκτον επενδύει στις αντισυμβατικές πολιτικές δυνάμεις στην Ε.Ε, όπως ανοιχτά έχει ήδη πράξει με την περίπτωση του AfD στη Γερμανία. Στη σκιά των πρόσφατων επεισοδίων και ταραχών στη Γαλλία, ο Πρόεδρος Τραμπ έσπευσε να παρέμβει, αποδίδοντας ουσιαστικά την κατάσταση αυτή στην ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας της Γαλλίας να διαχειριστεί το μεταναστευτικό. Μία τοποθέτηση που συνιστά «βούτηρο στο ψωμί» της κας. Λεπέν, η οποία έχει επανειλημμένα ασκήσει σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Γαλλίας για το επίμαχο θέμα. Το storytelling του κόμματος της, RN, φαίνεται να αγγίζει ένα σημαντικό κομμάτι της γαλλικής κοινωνίας, όπως αποτυπώνεται και στις πρόσφατες μετρήσεις κοινής γνώμης που του δίνουν ακόμα και 37%.

Η Γαλλία πορεύεται προς τις προεδρικές εκλογές της 18^ης Απριλίου, μέσα σε ενα βεβαρημένο και σύνθετο πολιτικό περιβάλλον. Ο Πρόεδρος Μακρόν, κατά το χθεσινό του διάγγελμα, έριξε σε μεγάλο βαθμό την ευθύνη στην άκρα αριστερά για τις καταστροφές που υπέστησαν πολλές πόλεις της χώρας στη διάρκεια των πολυπληθών διαδηλώσεων. Σε πολιτικό επίπεδο, ο ίδιος βρίσκεται μεταξύ των συμπληγάδων της άκρας δεξιάς και της αριστεράς που αναζητεί ρόλο δεύτερου πόλου. Η ανατροπή του σημερινου πολιτικού σκηνικού και η αναχαίτιση του RN συνιστά μία δύσκολη εξίσωση για τις ηγεσίες των παραδοσιακών γαλλικων κομμάτων που έχουν χάσει την αίγλη του παρελθόντος και την εμπιστοσύνη των Γάλλων. Οι τάσεις είναι πλέον συγκεκριμένες και η κλεψύδρα του χρόνου προς τις εκλογές αδειάζει. Η Γαλλία τείνει προς την έναρξη μιας νέας περιόδου, η οποία θα επηρεάσει και την ευρωπαϊκή σκακιέρα. Η εικόνα διαμορφώνεται μέρα με τη μέρα. Αλλά στην πολιτική, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλεί την ψήφο των πολιτών και τα αντανακλαστικά τους απέναντι στην αβεβαιότητα και στην εντροπία της επόμενης μέρας.