Είναι για εμένα τεράστια τιμή να παρευρεθώ σήμερα, για πρώτη φορά οφείλω να σας πω στη ζωή μου, στο ακριτικό νησί της Καλύμνου, με την πλούσια ιστορία, το ελληνικό φρόνημα και πνεύμα. Ένα νησί στο ανατολικό Αιγαίο, που φυλάττει και αυτό τις Θερμοπύλες του. Και, μάλιστα, να βρεθώ εδώ, για να τιμήσουμε μία σημαντική στιγμή στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης και της πατρίδας μας, τη Ναυμαχία του Γέροντα.

Τα νησιά του Αιγαίου έγιναν μάρτυρες αυτής της ναυμαχίας, όμως, κύριε Δήμαρχε, νομίζω έχετε δίκιο και το γεωγραφικό επιχείρημα της απόστασης υπηρετεί τη δική σας άποψη περί τέλεσης -με θεσμοθετημένο και ορθό τρόπο από την Ελληνική Πολιτεία- της πανηγύρεως, εδώ στην Κάλυμνο.

Η ναυμαχία του Γέροντα στα νησιά του Αιγαίου δεν ήταν απλώς μία αναμέτρηση δύο στόλων. Ήταν μια απόδειξη πνεύματος και ευφυΐας, λόγω της τεράστιας αριθμητικής διαφοράς μεταξύ των πλοίων των δύο πλευρών.

Ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης και τα πληρώματά του δεν πτοήθηκαν. Αντιμετώπισαν την πρόκληση του κατά πολύ υπέρτερου τουρκοαιγυπτιακού στόλου και θα μου επιτρέψετε, να σας πω, για την αποκατάσταση και της ιστορικής αλήθειας, ότι από την άλλη πλευρά, ο Ιμπραήμ δεν ήταν μία τυχαία προσωπικότητα.

Ο Ιμπραήμ, λίγα χρόνια μετά την επιτυχή λήξη της Ελληνικής Επανάστασης, παραλίγο να καταλύσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, φτάνοντας ως εισβολέας, επικεφαλής του αιγυπτιακού στρατού του, σχεδόν απέναντι από την Κωνσταντινούπολη, όπου και τον σταμάτησαν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις. Είναι, κατά τούτο, υπέρτατο και το εγχείρημα και η επιτυχία, του υπό τον Ανδρέα Μιαούλη, ελληνικού στόλου. Η νίκη αυτή, η οποία αποτελεί περήφανο τμήμα των ναυτικών επιτυχιών της πατρίδας μας, έχει τεράστιο, επίσης, ενδιαφέρον για όσους μελετούν τις τακτικές του ναυτικού, για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε η αριθμητική υπεροχή με τη χρήση των πυρπολικών και του ανέμου.

Λέχθηκε, πριν, στον εξαιρετικό πανηγυρικό στη Μητρόπολη, ότι η επιτυχία είχε τη συνέπεια επίσης της καθυστέρησης της εισβολής του αιγυπτιακού στρατού στην Πελοπόννησο και την κυριαρχία του ελληνικού στόλου στο Αιγαίο μέχρι το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης, όπως είχε επίσης σαν αποτέλεσμα τη μη κατάληψη της Σάμου. Σήμερα, λοιπόν, που στεκόμαστε εδώ, πρέπει να θυμηθούμε την θυσία όσων έχασαν τη ζωή τους σε αυτή την προσπάθεια.

Πρέπει η ανδρεία τους να μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία δεν δίδεται δωρεάν και ότι οφείλουμε να αντλήσουμε όλοι παράδειγμα για να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο τη λήθη, με τις τελετές αυτές, αλλά, και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής για εμάς τους Έλληνες, για τις οποίες δε νομίζω ότι χρειάζεται να σας μιλήσω, στο ανατολικό Αιγαίο.

Πρέπει, όμως, κυρίες και κύριοι, για να τις αντιμετωπίσουμε με επιτυχία, όπως κάνουμε μέχρι τώρα, να σταθούμε ενωμένοι. Αξίζει να θυμηθούμε όπως ελέχθη πριν, στο. πανηγυρικό, ότι τη στιγμή που ο ελληνικός στόλος μεγαλουργούσε στο Ανατολικό Αιγαίο, στην πατρίδα μας υπήρχε εμφύλιος σπαραγμός.
Όπως, επίσης να θυμηθούμε ότι ο λαμπρός και γενναίος ναύαρχος, Ανδρέας Μιαούλης, μετά τη λήξη του αγώνα της ανεξαρτησίας, ήταν ο ίδιος άνθρωπος, με τα ίδια χαρακτηριστικά, που έκαψε τη φρεγάτα “Ελλάς”, μόλις παραληφθείσα, σαν αντίδραση στα μέτρα του πρώτου κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.

Πρέπει, λοιπόν, πέρα από την ιστορική μνήμη, να διαφυλάξουμε ως ένα τεράστιο εθνικό κεφάλαιο, ως την απαραίτητη προϋπόθεση εθνικής επιβίωσης, την ενότητά μας, την ομόνοια, την προσήλωση στη μακραίωνη παράδοσή μας και στη βεβαιότητα ότι το ελληνικό έθνος, εφόσον ομονοεί, έχει και ένα λαμπρό μέλλον.

Σας ευχαριστώ πολύ.